એકાંકી નાટક-‘વિનોદ ભટ્ટ-સ્વર્ગલોકમાં’ 

શબ્દોને પાલવડે

સ્થળ– ‘ધર્મયુગ’ કોલોનીનું એક નિવાસસ્થાન.

કથાબીજ– ‘પોઝીટીવ મીડિયા’ ના ચેરમેન શ્રી રમેશ તન્ના.

 શિર્ષક : વિનોદ ભટ્ટ-સ્વર્ગલોકમાં

પાત્રો

વિનોદ ભટ્ટ– .

યમરાજાની પત્ની યમી-

ચિત્રગુપ્તની પત્ની- ચિત્રા-

હાસ્ય લેખકોઃ જ્યોતિન્દ્ર દવે,બકુલ ત્રિપાઠી,તારક મહેતા- 

કથાબીજ– ‘પોઝીટીવ મીડિયા’ ના ચેરમેન શ્રી રમેશ તન્ના.

નાટ્ય રૂપાંતરઃ રાહુલ ધ્રુવ, દેવિકા ધ્રુવ અને  સહાયક બધાં જ પાત્રો

સૂત્રધાર—  દેવિકા ધ્રુવ..

_____________________________________________________________________

 પ્રથમ દૃશ્ય


સાંજનો સમય છે. શ્રી વિનોદ ભટ્ટ ‘ધર્મયુગ કોલોની’માં આવેલા પોતાના નિવાસસ્થાને બેઠા છે. ઢળતી સાંજના આછા અંધારામાં ઓરડામાં કંઈક હલચલ થતી જણાય છે, કોઈ આકૃતિ આવતી દેખાય છે. અને…વિનોદ ભટ્ટ પૂછે છેઃ

****************************************************************************************************

વિનોદ ભટ્ટ–  કોણ? કોણ છે?

યમી– હું યમી..

વિનોદ ભટ્ટ.- યમી?  કોણ યમી??  કાંઈ ઓળખાણ નથી પડતી.

યમીઃ હું યમરાજની પત્ની યમી.

વિનોદ ભટ્ટ -ઓહોહો… પણ તમે ક્યાંથી? હું તો યમરાજની રાહ જોતો હતો!!

યમીઃ. તમે લોકોને બહુ એન્ટરટેઈન કર્યા એટલે તમારા માટે યમે…

View original post 1,505 more words

Advertisements
| Leave a comment

આજે ગુજરાતી ભાષામાં ના બનવાની એક દુર્ઘટના બની તેની તમને ખબર પડી ??આલેખનઃ રમેશ તન્ના

No automatic alt text available. 

આમ તો ગુજરાતમાં અને અમદાવાદ શહેરમાં ના બનવાનું ઘણું રોજેરોજ બન્યા જ કરે છે, પણ આજે ઢળતી બપોરે અને ઉગતી સાંજે એક એવી દુર્ઘટના બની જેની લોકોએ નોંધ નથી લીધી. વાચનથી સલામત અંતર રાખીને જીવતા ગુજરાતીઓના ઈલાકામાં એક કચ્છી માડુ નામે અશોક અદેપાલે આજથી કાર્ટુન વિષયનું એક અલાયદુ સામયિક શરૃ કર્યું. જાણીતા હાસ્યલેખક રતિલાલ બોરીસાગર સાહેબે તેનું અમદાવાદની રવિશંકર આર્ટ ગેલેરીમાં પૂરી ગંભીરતા સાથે, હસતાં-હસાવતાં ઉદઘાટન કર્યું. અશોક અદેપાલ નીવડેલા કાર્ટુનિસ્ટ છે. સેલ્ફી મોટાભાગે ફોટા સાથે જતો શબ્દ છે, પણ અશોક અદેપાલે સેલ્ફીનો કાર્ટુન સાથે મજબૂત સંબંધ બાંધ્યો. ગુજરાતમાં અને છેક લંડનમાં તેમનાં સેલ્ફી કાર્ટુનનાં પ્રદર્શન યોજાયાં અને તેની જબ્બર વાહવાહ થઈ.
બહારથી સંપૂર્ણ સ્વસ્થ લાગતા આ કલાકાર ભાઈ ભૂતકાળમાં કાર્ટુન વિષયનું વાહ ભાઈ વાહ નામનું સામયિક, ઓલરેડી પ્રકાશિત કરી ચૂક્યા છે.
જોકે એક અનુભવ પરથી માણસ સુધરે એવું થોડું છે. તેમણે બીજી વખત સાહસ કર્યું. આ વખતે સામયિકનંુ નામ આપ્યું, કાર્ટુન સેલ્ફી. તેમને ગિરીશભાઈ મહેશ્વરીનો તન-મન અને ધનથી સાથ મળી રહ્યો છે.
ગુજરાતીઓને હસવાનું ગમે છે પણ એ સુગમ સંગીતના કાર્યક્રમોમાં વચ્ચે વચ્ચે આવતું હોય, વોટ્સ-એપ કે ફેસબુક પર કોઈએ ધકેલેલું હોય તો. ખાસ તો, મગજને ઓછામાં ઓછો શ્રમ આપીને હસવાનું હોય તો ગુજરાતીઓ વારંવાર હસે છે. સમજીને હસવાનું ગુજરાતીઓને ઓછું ફાવે છે. હસીને સમજવાનું હોય તો પણ ખાસ ગમતું નથી. ઉપરઉપરથી હસવાનું હોય તો શું, ઝડપથી હસી લેવાય. વાત પતે, બીજું શું.
આવા ગંભીર માહોલમાં ગુજરાતી ભાષામાં કાર્ટુન વિષયનું એક ગુણવત્તાસભર સામયિક પ્રકાશિત થાય એ કંઈ માનવામાં આવે તેવી ઘટના થોડી કહેવાય. ના જ કહેવાય, પણ એવું થયું છે. હવે થયું જ છે તો અશોક અદેપાલ અને તેમના સાથીદાર ગિરીશભાઈ મહેશ્વરીને 11 દરિયા ભરીને અભિનંદન. એક કાસ વાત, એ ફોર (મેગેઝિન) સાઈઝ કરતાં થોડા મોટા કદનું, 56 પાનાનું આ સામયિક જો 56ની છાતી હોય તો જ પ્રકાશિત કરી શકાય.
સામયિકના સંપાદક અશોક અદેપાલ કહે છે કે આ સામયિક કાર્ટુન કલાનો ખુલ્લો મંચ બની રહેશે. સંપાદકીય નોંધમાં તેમણે કહ્યું છે કે નવોદિત કાર્ટુનકારો અને હાસ્યલેખકોની રચનાઓને આ સામયિકમાં સન્માનભેર સ્થાન આપવામાં આવે છે. આમાં સન્માનભેર શબ્દ ખૂબ જ મહત્ત્વનો છે, કારણ કે કાર્ટુન અને સન્માન એ બન્નેને ગુજરાતમાં વિરોધી શબ્દ ગણવામાં આવે છે.
આ સામયિકમાં મુખ્ય લેખન અને પરામર્શન ઉર્વિશ કોઠારી અને બિરેન કોઠારીનું છે. ભાષા પરામર્શન દિવ્યેશ વ્યાસનું છે. (આ બધુ પાછું તમને પાને-પાને અને શબ્દે-શબ્દે ફીલ હાૈ થાય.) પત્નીની નજરે વિનોદ ભટ્ટ લેખ સુંદર થયો છે. (લેખિકાઃ નલિની ભટ્ટ). મેડ મેગેઝિનનો વિગતવાર ઈતિહાસ, શરદ જોશીનો હાસ્યલેખ, ચિતનની ચીરફાડ, વ્યંગચિત્રોમાં ગાંધી આ બધુ રસપ્રદ અને સમજપ્રદ છે. દવાખાનાનું નોટિસબોર્ડ મરક મરક હસાવે છે. આ રીતે પણ હાસ્ય નિસ્પંદ કરી શકાય. આર.કે. લક્ષ્મણનો આમ તો બધાને પરિચય હોય પણ અહીં જે પરિચય અપાયો છે તે વાંચો તો ખબર પડે કે ના, તેમનો આવો તો પરિચય નહોતો હોં. આરકેનાં બે પેજ પર જુદી જુદી રીતનાં કાર્ટુનો રજૂ કરીને સંપાદકે કમાલ કરી છે. ક્યા બાત હૈં.. બહોત અચ્છે. હળવી બોધ કથાઓ અને ટેક-ટૂન આનંદદાયક છે. નાની પાલખીવાળાની નજરે શિક્ષણ જોવાથી ચોક્કસ શિક્ષિત થયાનો અનુભવ મળે છે. કિમ-ટ્રમ્પની મુલાકાતને વિશ્વભરના કાર્ટુનિસ્ટોએ કઈ રીતે જોઈ (એટલે કે ચીતરી) એ બે પાનાંમાં જોવા મળે છે. વિનોદ ભટ્ટના જાણીતા હાસ્યલેખ, યુધિષ્ઠિરને અહીં કાર્ટુન શૈલીમાં મસ્ત રીતે રજૂ કરાયો છે. ચેતન પગી ટવિટર બતર દ્વારા તરબતર કરે છે તો વિરલ વસાવડા કાર્ટુનો વિશેની ઘણી અજાણી અને રસપ્રદ વાતો કરે છે. જેવા સવાલ તેવા જવાબ વિભાગ, પરંપરાગત નથી, પણ નવી તાજગી સાથેનો છે. કાર્ટુનિસ્ટ જોએલ રોથમેનનાં પર્યાવરણનાં પાંચ કાર્ટુનો હૃદયની આંખોથી જોવાં પડે તેમ છે. એક કાર્ટુનમાં મા બૂમ પાડીને ઘરની બહાર રમતા પોતાના બાળકને કહે છે, બેટા, મેં તને ઘરની બહાર રમવાની ના પાડીને, તારાં ફેફસાં બગડી જશે. (આ કાર્ટુન 30 વર્ષ પહેલાંનું છે. કેટલાક કાર્ટુનિસ્ટોને ભલે ચશ્માં હોય, પણ તેઓ ઘણી દૂરનું જોઈ શકતા હોય છે.)
સો વાતની એક વાત. કાર્ટુન વિષયનું આ મસ્ત મસ્ત મેગેઝિન વાંચવા જેવું છે. હસતા તો બધા હોય છે, પણ સ્તરનું, જાતભાતનું, લેવલ સાથેનું હસવાની પણ એક ઓર મજા હોય છે. આવું વાંચવાથી હાસ્યવૃત્તિ સતેજ થાય એ પણ કંઈ હસવા જેવી વાત નથી, ગંભીર વાત છે.
આ સામયિક બંધાવીને મુક્ત રીતે હસવું હોય તો તમે 079- 40040085, 40040038 અને 6359650012 પર ફોન કરી શકો છો.
આ આખું સાહસ કરનારા માણસ, નામે અશોક અદેપાલનો વાંસો (કરવાનું નહીં..) થાબડવાનું મન થાય તો તેમનો 9724160609 પર સંપર્ક કરશો.

(પોઝિટિવ મિડિયા માટે આલેખન રમેશ તન્ના.. 9824034475)

Image may contain: 2 people, people smiling, people standing
No automatic alt text available.
Image may contain: 5 people, people smiling, people standing and beard
| Leave a comment

Yes, I am changing. Whats up article sent to me by Rohit Kapadia


“A friend of mine turned 58. I asked him what’s changing?
He sent me following lines.”

Yes, I am changing. 
*After loving my parents, my siblings, my spouse, my children, my friends, now I have started loving myself.*

Yes, I am changing. 
*I just realised that I am not “Atlas”. The world does not rest on my shoulders.*

Yes, I am changing. 
*I now stopped bargaining with vegetables & fruits vendors. After all, a few rupees more is not going to burn a hole in my pocket but it might help the poor fellow save for his daughter’s school fees.*

Yes, I am changing. 
*I pay the taxi driver without waiting for the change. The extra money might bring a smile on his face. After all he is toiling much harder for a living than me*

Yes, I am changing.
*I stopped telling the elderly that they’ve already narrated that story many times. After all, the story makes them walk down the memory lane & relive the past.*

Yes, I am changing. 
*I’ve learnt not to correct people even when I know they are wrong. After all, the onus of making everyone perfect is not on me. Peace is more precious than perfection.*

Yes, I am changing. 
*I give compliments freely & generously. After all it’s a mood enhancer not only for the recipient, but also for me*.

Yes, I am changing. 
*I’ve learnt not to bother about a crease or a spot on my shirt. After all, personality speaks louder than appearances*.

Yes, I am changing. 
*I walk away from people who don’t value me. After all, they might not know my worth, but I do*.

Yes, I am changing. 
*I remain cool when someone plays dirty politics to outrun me in the rat race. After all, I am not a rat & neither am I in any race*.

Yes, I am changing. 
*I am learning not to be embarrassed by my emotions. After all, it’s my emotions that make me human.*

Yes, I am changing.
*I have learnt that its better to drop the ego than to break a relationship. After all, my ego will keep me aloof whereas with relationships I will never be alone*.

Yes, I am changing.
*I’ve learnt to live each day as if it’s the last. After all, it might be the last* .

Yes, I am changing.
*I am doing what makes me happy. After all, I am responsible for my happiness, and I owe it to me.*
Whats up article by Rohit Kapadia

Posted in અન્ય બ્લોગ ઉપરથી ગમેલુ | 2 ટિપ્પણીઓ

લેખન વિશે સમજ –જીતેન્દ્ર પાઢ

ખલમાં જેમ ઓસડ ઘુંટાઈને ઘુંટાઈને પુષ્ટ બને તેમ લેખન પણ લખ લખ કરવાથી પ્રાણવાન બને. પણ … નિષ્ઠા પૂર્વકના વિવેચન વિના એ અધુરૂં જ રહી જાય.. સુરેશ જાની

 મનમાં ઉદભવે તો લખવું નહીં અભ્યાસ તો ચાલુ સાધના બની નિત્ય  કરવાની જ ,એમાં આળસ ન ચાલે , કારણ  કાલ  તો આવતી કાલ  ના ઈશ્વરે નિર્ધારેલા કામો માટે અગાઉથી  નિયતિના  કાર્યક્રમ રૂપે ગોઠવાયેલા છે ,જે તમે કે હું જાણતા નથી  ! કુદરતના તે કામમાં હું આડે આવવા માંગતો નથી અને તેથી આજ નું કામ આજે થવું જ જોઈએ એવો હઠાગ્રહ મારા સ્વભાવનું  લક્ષણ છે ,
જીવનમાં માનવીએ પોતાની રીતે અમુક નિયમોને આધીન રહીને ,કડક પાલન સાથે જીવવાની ટેવ પાડવી તે  ભાવિ વિકાસ  માટેનું પ્રથમ પગથિયું  છે  . કશું જ મેળવવું હોય તો તે રસ્તામાં પડેલા પથ્થરની જેમ  પડેલું નથી  પ્રયત્નો , નિષ્ફળતાઓ અને ઠોકરો બાદ કોઈ  અલૌકિક ક્ષણે  તે સહજ  રીતે હાથ લાગી જાય છે ,કિન્તુ તે  પળ માટે ધીરજ ધરવાની  હોંશીલી તૈયારી  રાખવી પડે ! રોજનો મહાવરો ,રોજની સાધના અને નિત્ય ક્રમ ની આવશ્યકતા  મહત્વની બને છે ,કાલ આવતીકાલ એ  તો છટકવા માટે ઉપયોગમાં લેવાતી  ચાલાકી છે , બહાનાની છટકબારી અને ખોટા આત્મ સંતોષે અંતરને દગો દેવાની પેરવી છે  . તેમાંથી છૂટી શકે તે કૈક પામી શકે. આ મારો નિજી અનુભવ છે ! અનુભવ તો સત્યની નજીક  રહેલું  ઘટક છે . અનુભવ થવા છતાં માનવી  પોતાના જક્કી સ્વભાવ અને હું પદા માંથી સત્યની ઉપરવટ જઈને  ” જે થશે તે જોઈ લેવાશે ‘”  સારું નહિ જ થાય તેની ખાતરી શી / એવા પોતાને ગમતા આશ્વાસનો  સાથે સમજૂતી  કરી  ખુશ થાય છે –પણ આ ખોટો માર્ગ છે !
હું વિચારે ચડી  જાઉં ત્યારે સમય ની મર્યાદા  લોપાઈ જાય ,  સામા માનવી ના રસ ,રુચિ  ભુલાઈ જાય અને મારો પત્ર, લખાણ વાંચવું જ પડે એવી હાલત ઉભી થઈ  જાય!, સાદું કે સીધું કે વ્યવહારિક લેખન થતું નથી  . મારામાં રહેલા તમામ વિચારો કે વાત ને લગતા અનુભવોનું નિરૂપણ ન થાય તો મને  મારો અંતર આત્મા  ડંખે છે. આવું કેમ બને છે /તે સમજાતું નથી અને સમજવાનો પ્રયાસ કર્યો તો તેમાં જાણવા છતાં સુધારો ન થયો  . વિચારો નો વેગ , ઘણુંબધું કહી  દેવાનો લોભ , બીજાને કશુંક પીરસી દેવાની  વૃત્તિ અને લેખનની સરળતા સાથે  મિશ્રણ પામેલી અભિવ્યક્તિ  આ  બધું છૂટું પાડવું તે મારા માટે  સંભવિત  થતું નથી; જોકે સરળ લખવું  તે વધુ અઘરું છે ,કારણ કે  ઓછી વાત અને મુદ્દા સર  લખાણ, કામ જેટલી વાત ! લેખક જયારે લખવા બેસે ત્યારે  અનેક  મુદ્દા આપોઆપ સ્ફુરે છે, ફૂટે છે ,જેમ દ્વારકા જનારી ગાડી દ્વારકા જતા પહેલા નાના મોટા સ્ટેશનો તો કરવાની જ  અને  થોભવાની એવું અમારું લેખન વખતે બને છે. વિચારમાંથી વિચાર ફૂટે અને વાત ને સમર્થન મળે તેવી  વાતો ઉમેરાતી  જાય. ઊર્મિઓ ના ઘૂઘવતા સાગરમાંના તરંગોના મોજાઓ બેફામ બની જાય ચિત્તતંત્રને પલાળી અનોખી અનુભૂતિ  કરાવતા રહે છે  .કાગળ, કલમ અને અનુભૂતિની અભિવ્યક્તિ સમરસ બની  વહેતી રહે , મેં આગળ કહ્યું તેમ કોક શક્તિ  લખાવે અને શું   લખાઈ જાય આ બંને વાત એક બીજા સાથે ટકરાય આ હાલત સર્જકની સાચી મનોદશા ની હોય છે .
સંબંધ નવો કે જૂનો  વધુ ફર્ક ન પડે,, કારણ કે લેખક ક્યારે ભિન્નભિન્ન વાચકો માટે લખતો નથી તે તો પોતાની અભિવ્યક્તિ ને માત્ર વ્યક્ત કરવાની ખેવના સેવતો હોય છે , પ્રવૃત્તિ  એટલે માત્ર એક ધાર્યુ ગદ્ધાંવૈતરું  નહિ પણ ,આનંદ સાથે રસ  રુચિ ને ભેળવીને આત્મસાત બની કાર્યરત રહેવાની કલા ! નવીનતા તો પડકાર બનીને આવે છે અને તમે જેટલી નવીનતા  વધુ એટલો આનંદ વધુ ! યાદ રાખો લખવું છે તો લખો ,તમારા શોખને મારી ન  નાંખો ,સારું કે બીજા જેવું લખવાની  ઈચ્છા સારી પણ તેવું જ  લખાય તેવી  હઠ નકામી. મારાથી નહીં જ લખાય તેવી બાલિશતા ફગાવી ને જેવું ફાવે તેવું  લખ લખ કરતા રહેશો તો  ફાવટ આપ મેળે આવી જશે, મૂંઝાઈને લખવું જ નહિ અને વિચારો ને અવગણના કરી જાકારો આપવો તે ખોટું છે  . ઈશ્વરનો પાડ રોજ માનો કે તમને લખવા ની સમજ આપી છે ,શિક્ષણ અને શિક્ષા  ને ઉંમર ,સ્થળ કે કાળના  બંધનો નથી . હા , એક વાત ચોક્કસ ગાંઠ વાળીને   યાદ રાખો લખવા માટે નિયમિતતા ,એકલક્ષિતા ,દૃઢતા અને પરિશ્રમ સાથેનો એકધારો  પુરુષાર્થ  તો જરૂરી ખરા !આળસ માનવીની શક્તિઓ હણી  નાંખે છે ,  માનવીની આશાઓને નિરાશાની આંધી સાથે ફંગોળી દે છે ,ચિત્તશૂન્ય બનાવે છે , તેથી બને ત્યાં સુધી  “આજ  અપના હો ન હો ,કલ હમારા હૈ ” નો મંત્ર   પથ દર્શક સૂત્ર ગણો ,100 પાનાં લખ્યા  હરખાઈ ન જાવ , પણ તેમાંથી અતિ સરસ કેટલું લખ્યું તે કોઈ અનુભવી પાસે  ચકાસો તો  વધુ સારું. કેમ લખાય તેની તાલીમ મળશે ,

વિચારો એક હોઈ શકે પણ લખવાની પદ્ધતિ અને શૈલી  એ તો નોખાં નોખાં  રહેવાના ! એ જ તમારી પોતાની “સ્ટાઇલ “છટા  બની તમારી પ્રતિભા ઉભી કરવામાં સાથ આપશે .કોઈનું સૂત્ર ટાંકો તો તેનું નામ લખવાનો આગ્રહ રાખો ,  તેનાથી વધુ તે પુસ્તક અથવા  લેખ શેમાંથી  વાંચીને લીધો તેની નોંધ આપો।  તેનાથી બે ફાયદા થશે એક તો તમે વાંચો છો ,વિચારો છો  તે ની વાચકને જાણ થશે ,અને તમે સાચી નીતિમત્તા જાળવવાની  સમજ ધરાવો છો તે વ્યક્ત થશે  . બીજું તમારા વિચારને પીઠબળ મળશે.
પ્રિય મિત્ર વિચારો પોતાના છે ,તેની પ્રતિછાયામાં અનેક મહાન ચિંતકોના વાંચનનો અર્ક  જાણતા કે  અજાણતા આવી જાય તે સ્વાભાવિક પ્રતિક્રિયા  ગણવી .શું ?લખું ?કેમ લખવું ? કેવીરીતે લખવું /વિષય કયો ? એવા  તરંગો ને દેશવટો આપો ,કારણ  વિચારોમાં અટવાયા તો  કશું સુઝશે નહિ !કાગળ ઉપર  કાચા મુસદ્દાઓ ટાંચી લેવાની એક રીત સારી છે ,પછી તમારા વિચારો સાથે તેને ગોઠવવા જશો તો  તમારું  લેખન વધુ  વાચન પ્રિય બનશે  ….

આ બધું  ઘડાતા  સમય તો લાગવાનો છે ,, પણ ધીરજ ના ફળ મીઠાં ,ઉતાવળે અંબા ન પાકે ! સૂતેલાં સિંહના મુખમાં કદી આપ મેળે શિકાર નો ખોરાક આવી ને ટપકી ન પડે ?  શેખચલ્લીના  ના સ્વપ્ન તળાવમાંથી ઘી બને ,પાંદડાની  રોટલી બને તો હું ઝબોળી ઝબોળીને ખાઉં ,,,,હજુ સુધી તે ઉપવાસી છે !પ્રયાસ કરો તો પામો …..તમે પણ કશું પામો સિદ્ધ કરો તેવી અભિલાષા સાથે  વિરમું  .
———————————-જીતેન્દ્ર પાઢ /વાશી નવી મુંબઈ /18/7/17/

 

 

 

Posted in પ્રેરક લેખ, mari matrubhasha | Leave a comment

૪૧ -હકારાત્મક અભિગમ- સમયની શરણાગતિ-રાજુલ કૌશિક

"બેઠક" Bethak

એક દિવસની વાત છે. અનરાધાર વરસાદના લીધે ઉપરવાસમાંથી જાણે પાણીનો ધોધ ફાટ્યો. નદી તો જળબંબાકાર. આ ગામથી પેલા ગામ જવા માટે નદી પર બાંધેલો લાકડાનો પૂલ તુટી ગયો. પૂલ પરથી પસાર થતા હતા એવા બે જણા પૂલમાંથી સીધા જ નદીમાં પડ્યા અને નદીના ધસમસતા વહેણ સાથે ખેંચવા લાગ્યા.

પાણીનું વહેણનો જે રીતનો પ્રવાહ હતો એ જોઇને તો લાગતું જ હતું કે બેમાંથી કોઇ ઉગરી નહીં શકે. કાંઠે ઊભેલા લોકો બૂમાબૂમ કરવા માંડ્યા. એમને બચાવવા માટે શક્ય એટલા પ્રયત્નો કરવા માંડ્યા. કોઇએ દોરડું ફેંકીને એમને ઉગારવા પ્રયત્ન કર્યો તો કોઇએ લાકડાના થડિયા વહેતા મૂક્યા જેથી એમના હાથમાં જે આવે એ પકડીને બચી જાય. પરંતુ એવી કોઇ શક્યતા જ નહોતી કારણકે પાણીનો ધસમસતો પ્રવાહ દોરડું કે થડિયું પહોંચે એ પહેલાં તો એમને ક્યાંય આગળ તાણી જતો.

આ બે વ્યક્તિમાંથી એક જણને તો તરતા આવડતું હતું એટલે  એના બચવાની તો થોડી-ઘણી શક્યતા હતી. એણે તો બાથોડિયાં મારવાના ચાલુ પણ કરી દીધા. શરીરમાં હતી…

View original post 186 more words

| 1 ટીકા

૮૦૦, રીવર વોક ડ્રાઈવ (૨) પ્રવીણા કડકિયા

હર્ષદનો નવો વિચાર સાંભળી સોય પડે તોપણ સંભળાય એવો સોપો પડી ગયો. હર્ષદનો પ્રસ્તાવ ખૂબ વિચાર માગી લે તેવો હતો.  આવી બે વાત સાંભળીને પીણાના ગ્લાસ હાથમાં થમી ગયા. મોઢામાં રહેલો ગાંઠિયાનો ટુકડો પણ ચાવવાનું ભૂલી ગયા.  સહુ એકદમ સ્તબ્ધ થઈ ગયા. વાત ઘણી વ્યાજબી હતી. હર્ષદને આ વિચાર આવ્યો એ એની કાબેલિયત પૂરવાર કરી ગયો. દીપક અને પ્રદીપ હર્ષદની સામે તાકી રહ્યા.

હર્ષદને લાગ્યું, ‘શું એણે ગુન્હો કર્યો છે તેથી આ બન્ને તેની સામું તાકી રહ્યા છે’.

આખરે હર્ષદને આ મૌન અકળાવનારું લાગ્યું. પુરૂષોની બાબતમાં સ્ત્રીઓ વચ્ચે ન બોલતી. છતાં પણ અરૂણાએ હિમત કરી અને તાળીઓ પાડી.  તેઓ સ્થળ અને સમય જોઈ પોતાનો અભિપ્રાય નિર્ભય બની આપે છે. તેમની વાત સાચી હોય તો પતિદેવને મનાવવામાં હોંશિયાર હોય છે. બસ એટલું જ એકબીજાની સાથે પ્રેમ અને ઈજ્જત ભર્યો વહેવાર રાખે છે.

” વાહ, વાહ હર્ષદભાઈ તમારો જવાબ નથી. આવી સુંદર વાત તમે સાવ સાધરણ રીતે કહી, એ તમારી ખાનદાની બતાવે છે”. અરૂણાએ આનંદ વ્યક્ત કરવામાં જરા પણ કંજૂસાઈ ન કરી.

અરૂણાનો પ્રતિભાવ સાંભળીને બધાને હોશ આવ્યો. દીપક અને પ્રદીપ જગ્યા પરથી ઉઠીને સાથે હર્ષદને વળગ્યા. એક જ શબ્દ સાથે બોલી ઉઠ્યા,

“વાહ”.

હર્ષદ તેનો મતલબ ન સમજે તેવો નાદાન ન હતો. મંગલા અને હર્ષદ બન્ને ખુશ થયા. અરૂણાએ તો તેમાં સુંદર સૂર પુરાવ્યો હતો.

હસુને એમ કે ‘હું રહી ગઈ’.”હર્ષદ ભાઈ તમે તો આજે છક્કો માર્યો”.

આમ સહુએ મંજૂરીની મહોર મારી. વિચાર ખરેખર ખૂબ જ સુંદર અને સમયને અનુરૂપ હતો. હર્ષદે લાંબો શ્વાસ લીધો. એને મનમાં ડર હતો કે આ પ્રસ્તાવ બધાને નહી ગમે. મંગલાને ગળા સુધી વિશ્વાસ હતો દરેક આ વાતને આવકારશે. મંગલાએ હર્ષદ સામે આંખ મિચકારી, જાણે કહેતી ન હોય ,

“મેં કહ્યું હતું ને “? બધાની સંમતિથી ઠરાવ પસાર થઈ ગયો. સહુ પ્રથમ આ વાત હર્ષદે મંગલાને જણાવી હતી. પતિ પત્ની છેલ્લા અઠવાડિયાથી રાત પડૅ રકઝક કરતા હતા. મંગલા ખૂબ ખુશ હતી. હર્ષદનું મન ડામાડોળ હતું. અંતે મંગલાએ હૈયા ધારણ આપી, “સહુને આ વાત કરવામાં વાંધો શું છે ? યાદ રાખજો બધાને આ નવી વાત ગમશે, હું દાવા સાથે કહું છું”.

હર્ષદ પત્નીની આંખની ચમક જોઈને તૈયાર થયો હતો. વાતને વધાવી, આગળ શું કરવું, કઈ રીતે તેના માટેની તૈયારી કરવી એ માટે  ચર્ચા વિચારણા કરવાનો સમય નક્કી કર્યો. આજે તો બસ તેના વધામણા રૂપે આનંદ માણવો હતો. હાલમાં ડિસેંબર મહિનો હતો.

સ્નોના શોખિન જીવડાં ‘ફ્રોઝન નાયગરા’ ફોલ જોવા જતા. નાયગરાનું એ રૂપ આંખે ઉડીને વળગે તેવું હોય છે. નાયગરા ફૉલ એવી જગ્યા છે કે ત્યાં ગયા પછી આંખ મટકું મારવાનું ભૂલી જાય.  જુસ્સાભેર વહેતો નાયગરા પેલા તપ કરતાં મુની જેવો શાંત દીસે. તેના સાન્નિધ્યમાં પરમ શાંતિનો અહેસાસ થાય. આખું દ્રશ્ય ભવ્ય જણાય. જાણે નાના બાળકની જેમ ‘સ્ટેચ્યુ” કહ્યું હોય તેમ નાયગરા પર્વત સમાન સ્થિર દીસે. નાતાલની રજાઓ હોય એટલે ‘ક્રિસ્ટ્મસનું ડિકોરેશન’ આંખે ઉડીને વળગે.

આ સમયે ધંધામાં થોડી મંદી હોય. ક્રિસ્ટમસનું ડીનર લઈ સહુ વાતે વળગ્યા. બટક બોલી અરૂણા કહે ‘હર્ષદભાઈ મોટલમાં જ્યાં ગાડી પાર્ક થાય છે તેની બાજુમાં મોટો પ્લોટ ખાલી છે’. જાણે ઉંઘમાંથી જાગતા હોય તેમ સહુએ કહ્યું, ‘હા, આ જગ્યા એકદમ મોકાની છે’.

મોટલમાં બે રૂમ ભેગા કરીને બનાવે તો આકર્ષક લાગતું ન હતું.  ‘૬ મોટલ’ વાળા તેની પરવાનગી આપે તેવી કોઈ શક્યતા ન હતી. થોડો ખર્ચો થવાનો હતો, પણ ‘ઈમપ્રુવમેન્ટના” કારણે ટેક્સમાં સારો બાદ મળતો હતો. છ મહિનામાં કામ તૈયાર થઈ જાય તો બીજા વર્ષથી આવક પણ ચાલુ થઈ જાય. જો ઈન્ટિરિયર ડિઝાઈનરને કામ સોંપે તો બજેટ ખૂબ વધી જતું હતું. અરૂણાના પપ્પાનો બારડોલીમાં સરસ બંગલો હતો. નાનો, સુઘડ અને આકર્ષક. અંહી પણ બહુ મોટું કામકાજ ન હતું. એક બેડ રૂમ, સિટિંગ રૂમ અને પાવડર રૂમ. બાથરૂમ, સિટિંગ રૂમ અને બેડરૂમમાં ટી.વી. મૂકવાનો. બાર બે રૂમની વચ્ચે પાર્ટીશનની જેમ.મોટા બાથરૂમમાં જકુઝી સાથે ડ્રેસિંગ રૂમ.

આ ભગિરથ કામ ખૂબ મહેનત માગે તેવું હતું. હવે આ હતો ફ્રાન્ચાઈઝ બિઝનેસ. ‘૬ મોટેલ ‘ વાળાને સમજાવવા  કેમ? . તેમને સમજાવતાં નેવના પાણી મોભે ગયા. તેમના દિમાગમાં મારી ઠોકીને બેસાડ્યું કે તમારી મોટલના બિલ્ડિંંગમાં કોઈ ફેરફાર કરતા નથી. આ ‘ડીટેચ” છે. આવકમાં ઘણો ફરક પડશે. હર્ષદ પાકો પટેલિયો હતો. જેમ ધંધો વધુ થશે એમ તમને પણ ફી વધુ મળશે ! વાતવાતમાં કોણીએ ગોળ ચોંટાડ્યો. જેને કારણે પરવાનગી મળી ગઈ.

પરવાનગી આપવાના કાગળિયા પર સહી સિક્કા થય તે પહેલાં ‘ડિસ્ટ્રિક્ટ મેનેજર’ આવ્યો. ક્યાં ‘વિલા’ બાંધવાનો વિચાર છે તે જગ્યા નું બરાબર નિરિક્ષણ કર્યું. ઓછામાં ઓછી ‘૬ મોટલ” ની ઈમારતથી ૧૦૦ વારના અંતરે બાંધકામ કરવાની ખાસ ચેતવણી આપી.

કામકાજ શરૂ થાય એ પહેલા જૂના બે માણસોને જવાબદારીવાળું કામ સોંપી પગારમાં વધારો કરી આપ્યો. એક હતો તેમનો વિશ્વાસુ મનોજ અને બીજો જેમ્સ. મનોજ અને જેમ્સને સાથે કામ કરવામાં સારી ફાવટ હતી. બન્ને જણા પગાર વધારા સાથે જવાબદારી લેવા તૈયાર થયા. તેઓ લગભગ દસ વર્ષથી હતા એટલે  કામકાજથી માહિતગાર પણ હતાં.

ત્રણે સ્ત્રીઓએ મળીને સુંદર આકર્ષક ‘વિલા’ બનાવવાનું બીડું ઝડપ્યું. એકદમ અમેરિકન સ્ટાઈલ નહોતું જોઈતું. પૂર્વ અને પશ્ચિમનું સુંદર મિશ્રણ કરવાનો ઈરાદો હતો.

હર્ષદ જ્યારે બાંધકામમાં પરોવાયેલો હતો ત્યારે બીજા બે જણા પર કામનો બોજો જરા વધી ગયો. જેમ્સ અને મનોજે તેમના કામનો ભાર ઓછો કરવામાં સહાય કરી. કઈ રીતે વ્યાજબી ખર્ચ થાય તેનો વિચાર કરવાનો હતો.  ‘વિલા’ને સુંદર ઓપ આપવા માટે ભારતના ‘સંખેડાથી’ બધું ફર્નિચર મંગાવવાનું નક્કી કર્યું.  સારામાં સારી ક્વોલિટી પર ભાર મૂક્યો. શિપીંગના પૈસા આપતા પણ ભાવમામ અડધો અડધ ફરક પડતો હતો. અરૂણા અને મંગલા ભારત ખરીદી કરવા ગયા. બધું પાકે પાયે નક્કી કરીને પાછા આવ્યા.

“ઈસ્ટ અને વેસ્ટ’નું સુભગ મિલન વિલામાં સર્જાયું. જ્યારે છ મહિના પછી તૈયાર થઈ ગયું ત્યારે સહુની આંખો પહોળી થઈ ગઈ. અરૂણાનો એક વિચાર સહુને ગમ્યો. સિટીંગ રૂમ મોટો હતો સરસ જગ્યા જોઈ બે જણાનો હિંચકો મૂકવાનું નક્કી કર્યું હતું. નવા પરણેલાને હિંચકે ઝુલવાની મઝા આવે. એક બીજાની સોડમાં ભરાઈ ટી.વી. જોવાની મોજ માણી શકે !

કામ કાજ પુરું થવાનું હતું ત્યાં દુકાળમાં તેરમો મહિનો આવ્યો. પ્લમ્બિંગના કામમા ગરબડ થઈ ગઈ હતી. ગરમ પાણીના નળમાંથી ઠંડુ અને ઠંડા પાણીના નળમાંથી ગરમ પાણી આવતું હતું.  ફરીથી બાથરૂમોની તોડફાડ કરવી પડી. વાંક કોન્ટ્રાક્ટરનો હતો એટલે કામ થોડું ધાર્યા કરતાં મોડું થયું પણ તેમને માથે ખર્ચાનો ભાર ન પડ્યો. .

આખરે કામ પુરું થયું. ‘વેલન્ટાઈન ડૅ’ના દિવસે મોટો સમારંભ રાખ્યો. ‘ઓપનિંગ ‘ માટેની જાહેરાત રેડિયો પરથી થઈ રહી હતી.  તેમની મોટલમાં મિટિંગ રૂમ હતો. મોટલના ઓનર તરફથી રાતના ડ્રિંક અને ડીનર કોમપ્લીમેન્ટરી’ હતાં. મિત્ર મંડળનો કાફલો પણ આવ્યો હતો. જેમાં શહેરની નામાંકિત વ્યક્તિઓ પણ શામેલ હતી. એકાદ બે  મિત્રોના બાળકોના  લગન નજીક્ના ભવિષ્યમાં આવતાં હતાં.  શુકન કરાવીને ‘હનીમુન સ્યુટ’ બોક કરાવી લીધાં.

સહુથી પહેલું નામ લખાવનારને,’ બે દિવસ માટે રાખે તો એક દિવસ ફ્રી આપ્યો’. ભારતના વતનીઓ જે વર્ષોથી અમેરિકામાં વસેલા હતાં તેઓ આવી સુંદર ‘વિલા’ જોઈને ખુશ થઈ ગયા. ઈન્ટિરિયર એકદમ અલગ અને લોભાવનારું હતું. કેમ ન હોય ” નવા પરણેલાંઓ માટે સુહાગ રાત મનાવવાનું રમણિય સ્થળ તૈયાર થયું હતું.

પાર્ટીમાં  વખાણ કરતાં લોકો થાકતા ન હતા. ત્યાંના લોકલ ટી.વી. ચેનલ વાળા આવીને હર્ષદનો ઈન્ટરવ્યુ લઈ ગયા. હર્ષદે સહુ પ્રથમ બધાની ઓળખાણ કરાવી. નિખાલસ દિલે કબૂલ કર્યું,

“એક વ્યક્તિનું આ નથી કામ સમુહનું જુઓ શુભ પરિણામ”.

દાખલ થતાની સાથે “સહી કરવા’ માટે પેન અને ડાયરી રાખ્યા હતાં. આવનાર દરેક જણ તેમાં પોતાનું નામ લખવા ઉત્સુક હતા. સાથે સાથે પોતાનો અભિપ્રાય પણ જણાવતા હતાં. ચારે તરફ આનંદ વિભોર વાતાવરણ હતું. આ ગામમાં સહુથી પહેલો પ્રયોગ હતો. આવનાર મહેમાનોએ ઉમળકાભેર વધાવ્યો.

અખાત્રીજને દિવસે ‘બે વિલા’નું બુકિંગ થઈ ગયું. એ દિવસના બધા ચોઘડિયા શુભ માનવામાં આવે છે. આખરે ઘીના ઠામમા ઘી પડ્યું. પાછી ગરમીની ઋતુ ચાલુ થઈ ગઈ અને ‘મોટલ ૬’ નો ધંધો તડામાર ચાલુ થઈ ગયો. નવી ફેસિલિટિ ચાલુ થઈ હતી. ‘કસ્ટમર સર્વિસ’માં જરા પણ આંચ ન આવે એટલે નક્કી કર્યું. ચાલે નહી તો જ રજા લેવી. સહુની હાજરી ઘણું અગત્યનું પાસું હતું.

જો દરેક વખતે આપણું ધાર્યું થતું હોય તો  સર્જનહારને કોણ ગણકારે. એક વખત હનીમુન સ્વીટમાં રહેતા નવપરણિત યુગલ રાતના જકુઝીની સ્વિચ ્બંધ કરવાનું ભૂલી ગયા. દારૂ પીને એવા ભાન ભૂલ્યા હતાંકે રાતના બે વાગે બોંબ ફૂટ્યો હોય એવો અવાજ સંભળાયો.  જકુઝી આખું કામ કરતું બંધ થઈ ગયું. નવ પરણિત યુગલ ખૂબ ગભરાઈ ગયું. એક જ યુનિટ રેન્ટ ઉપર અપાયું હતું એટલે મોટેલની અંદર રહેનારને કાંઇ ખલેલ ન પહોંચી. ન તો વિલામાં રહેનાર કપલને પણ કોઈ ઈજા ન થઈ. વાંક એમનો હતો એટલે કાંઇ પણ બોલવું ઉચિત ન લાગ્યું.

અડધી રાતે રાતે મેનેજર કાંઇ કરી ન શકે તેણે હર્ષદને ઇમરજન્સી કહી તેડાવ્યો. રાતના મંગલા હર્ષદને એકલા જવા ન દે, સાથે તે પણ ગઈ. બન્ને જણા વિલા પર આવ્યા. યુગલને બીજા વિલામાં રહેવાની સગવડ કરી આપી. આ યુગલ ખૂબ પૈસા પાત્ર માતા અને પિતાના સંતાન હતાં. રાતના પોલિસ આવી અને આ અકસ્માત કેમ થયો તેની જાંચ લીધી. તેમને જાંચ કરતા  ને કામ આટોપતા સવાર પડી ગઈ. ‘વિલા’ના બાંધકામમાં કોઈ ઉણપ ન હતી. બેદરકારીનું કારણ બતાવી પોલેસે આગળ કોઈ કાર્યવાહી નહી થાય તેની બાંહેધરી આપી.

સવારે તેમના પેરન્ટસને બોલાવી બધી વાત કરી. નવ યુગલ ખૂબ ગભરાયેલું હતું. તેમના માતા અને પિતાએ સાંત્વના આપી. બન્ને જણાને ઉની આંચ ન આવી હતી એટલે વડિલો ખુશ હતા.

‘અરે, બેટા આ તો અકસ્માત છે’.

‘તમે બન્ને સાજા નરવા છો , તેનાથી વધુ શું જોઈએ’ ?

વાતને ત્યાં ને ત્યાં દબાવી દીધી. ચોળીને ચિકણું કરવામાં માલ ન હતો.  હર્ષદે બુદ્ધિ વાપરીને કહ્યું ,અમારા ‘કોન્ટ્રાક્ટરને બોલાવી એસ્ટીમેટ કઢાવી લઈશું;’

‘મારે એક પણ પૈસો વધારે નથી જોઈતો. જે બિલ આવે તે તમે ચૂકવી દેજો.

સહુ ખુશ થઈને વિખરાયા. પરિસ્થિતિનો લાભ લેવામાં હર્ષદને જરા પણ રસ ન હતો. મનોમન ઈશ્વરનો આભાર માન્યો કે નવ પરણિત યુગલ સહિસલામત હતું. આ બનાવે હર્ષદના દિમાગમાં ખળભળાટ મચાવી દીધો. નવ પરણિત યુગલને કાંઇ થયું ન હતું, એ ખુશીની વાત હતી.

આ બનાવને કારણે હર્ષદ અને મંગલા જ્યારે પોતાના રૂમમાં આવ્યા ત્યારે એકમેકને ટગર ટગર નિરખી રહ્યા. રૂમમાં મંગલા, હર્ષદને વળગી હિબકાં ભરીને રડી રહી હતી. હર્ષદ મંગલાને સાંત્વના આપી રહ્યો હતો.

 

 

Posted in ૮૦૦ રીવર વૉક ડ્રાઇવ | Leave a comment

આભાર – પ્રદિપભાઇ ત્રિવેદી

| Leave a comment

૮૦૦, રીવર વોક ડ્રાઈવ (૧) પ્રવીણા કડકિયા

જો તમારે નાયગરા ફૉલ જોવો હોય  યાદ રાખજો સરનામું. ૮૦૦, રિવર વૉક ડ્રાઈવ, સુંદર મનભાવન ખાવાનું અને નજારો જોવો હોય તો આ મૉટલમાં ખાસ પધારશો. તમને મનગમતી આગતા સ્વાગતા મળશે. સુંદર નદીનો નજારો દેખાય એવા રૂમ. બાથરૂમ પણ ખૂબ સગવડવાળા. મોટો ડબલબેડ વાળો  બેડ રૂમ . અને જો બે ક્વિન સાઈઝ બેડ જોઈતા હોય તો તે પણ મળશે.

ફાયદો તો એ છે કે ‘હિલ્ટન’ અથવા ‘હાયાટ રિજન્સી’ કરતાં ભાવ પરવડે એવા છે. ્કારણ વ્યાજબી છે. વિશાળ મોટેલ બંધાવી છે નાયગરા ફોલ નજીકમાં પડે. બાળકો સાથે આવો તો રજામા મઝા માણવાની સુંદર જગ્યા. અંદર તેમ જ બહાર બન્ને ઠેકાણે ઓલિમ્પિક જેવા વિશાળ સ્વિમિંગ પુલ. બાળકો માટે ‘પટપટ ગોલ્ફ’ની પણ સગવડતા છે. નાના ભુલકાંઓ માટે ‘જંગલ જિમ’ ની સુવિધા ખાસ રાખી છે.

સરનામું પણ કેવું સરળ, ‘૮૦૦, રિવર વૉક ડ્રાઈવ’. યાદ રાખવામાં ખૂબ સરળ. જેવું સરનામું સહેલું તેવું નામ પણ સરળ,યાદ રાખવા માટૅ બદામ ન ખાવી પડે.

” મોટલ  ૬”.

૧૨૦ રૂમ વાળી આધુનિક મોટલ. મોટલના માલિક મંગલા અને હર્ષદ પટેલની દેખરેખ નીચે બંધાયેલી સુંદર ઈમારત. પાયામાં સિમેન્ટ ભર્યો ત્યારથી બન્ને પતિ અને પત્નીએ પોતાની હાજરીમાં તેનું બાંધકામ પુરુ કરાવ્યું. પટેલ ભાઈએ ભારતમાં કમાયેલા નાણાનું ડોલરમાં ચલણ ફેરવી, એક પૈસાની લોન વગર આ મોટલ બનાવી હતી.  મંગલા લગ્ન વખતે વાંકડો પણ સારો એવો લાવી હતી. બે ભાઈઓની એકેની એક બહેન, પિતાજીએ દહેજ મન મૂકીને આપ્યું હતું. આમ મોટલની શુભ શરૂઆત દશેરાને દિવસે કરી.

આજ કાલ કરતાં આ મોટલે પોતાનો રૂઆબ જમાવ્યો.  જગ્યા ખૂબ મોકાની હતી. ચાર એકર જમીન પર બાંધેલી આ મોટલ ગામમાં ખૂબ વખણાતી.   મંગળાના ભાઈ દીપકે આફ્રિકાથી લાવેલા પૈસા આપી ખૂટતી રકમ ભરપાઈ કરી. હર્ષદને તો સાળો ભાગિદાર તરિકે મળી ગયો. એક તો દીપક સાળો, ઉપરથી ભાગિયો સોનામાં સુગંધ ભળી. બુદ્ધિ અને મહેનતનો સમન્વય થયો. ૩૦ રૂમથી ચાલુ કરેલી મોટલ આજે ૧૨૦ રૂમ ધરાવતી થઈ ગઈ. શરૂઆતમાં સાળા અને બનેવી બાર કલાકની પાળી કરતાં.

મંગલા બે દીકરાની મા બની તેથી ઘર અને રસોડાની જવાબદારી તેણે પ્રેમથી સંભાળી લીધી. દીપક કમાતો ધમાતો થયો એટલે માગા આવવાના ચલુ થઈ ગયા. હર્ષદ ઉદાર દિલે કહેતો ,’આપણે દીપકનું ભાગ્ય નહી બનાવી શકીએ. આપણે તો  માત્ર રખેવાળ છીએ. પ્રભુએ જ્યાં બેલા બાંધ્યા હશે તેને પરણીને દીપક લાવશે’ !

અચાનક બારડોલીવાળી અરૂણાનું માગું આવ્યું. ભણેલી, ગણેલી અને સુંદર સંસ્કારવાળી હતી.  પૈઠણ મન માન્યું મળવાનું હતું. ના કહેવાનું કોઈ કારણ શોધે પણ જડે એવું ન હતું. મોટી બેંકની એફ. ડી. પણ એના નામ પર બોલતી હતી. મોટલમાં બીજા ૩૦ રૂમ ઉમેરાયા. કામ કરવાવાળી એક અરૂણા પણ વધી. અરૂણાએ તો આવતાંની સાથે બે વર્ષમાં જોડિયા દીકરીને જન્મ આપ્યો. બારડોલીથી મોટાભાઈ પ્રદીપ અને હસુભાભીને તેડાવ્યા.

કમાણી વધી અને અંતે મોટલ ૧૨૦ રૂમવાળી વિશાળ કાયા ધરાવતી થઈ ગઈ.  જોતજોતામાં કામ કરવાવાળા વધ્યા, આવક વધી, ઇજ્જત અને આબરૂ પણ વધ્યા. હર્ષદ સહુથી મોટા હતા. તેની ઈજ્જત અને માન જાળવતા. બેંકને ફદિયું પણ આપવાનું ન હતું તેથી દર ત્રણ મહિને નફો ત્રણે કુટુંબ વચ્ચે સરખે ભાગે વહેંચાતો.

નાણાનો કારભાર મંગલાના હાથમાં હતો. મંગલા પતિના શબ્દનો મલાજો પાળતી. કોઈ ગોરખધંધો તેમની મોટલમાં ચાલતો નહી. બધું કામકાજ કાયદાકિય પ્રમાણે થતું. જમાના સાથે કદમ મિલાવતા, દરેક માળ પર ક્લોઝ્ડ સર્કિટ કેમેરા પણ નખાવ્યા. માણસો કામ કરતા હોય તેના પર પણ નજર રહે તેવી સગવડ કરી હતી.

 આજે જરા ધંધો મંદ હતો. શિયાળાની ઋતુમાં જ્યારે સખત હિમ વર્ષા થાય ત્યારે સહુને પોરો ખાવાનો સમય મળતો. રળ્યા ખળ્યા દસેક રૂમ ભરાયેલા હતા, મેનેજર રાખ્યો હતો એટલે સહુએ શાંતિનો શ્વાસ લીધો. અચાનક ભૂતકાળની વાતોએ વળગ્યા. હર્ષદ સહુમાં મોટો હતો. તેની અગમ બુદ્ધિને કારણે મોટલના ધંધામાં ફાવટ આવી ગઈ હતી.

હોટલનો સ્ટાફ પણ ખૂબ કુશળ હતો. હમેશા નવી વ્યક્તિને ૧૫ દિવસની ટ્રેઈનિંગ મંગલાની દેખરેખ નીચે આપવામાં આવતી. મોટેલમાં રહેનાર દરેક મહેમાન સાથે ખૂબ આદર પૂર્વક વર્તન કરવાનું’. તેમને પગાર પણ ગામ કરતાં સારો મળતો. આટલી મોટી મોટલ હોવાને કારણે તેમને મેડિકલ બેનિફિટ્સ આપવાનું પણ પોષાતું. આમ જરૂરિયાતની બધી માગ પુરી થતી હોવાને કારણે માણસો જલ્દી નોકરી છોડતા નહી. આઠેક જણાતો એવા હતા જે ્છેલ્લા દસ વર્ષથી નોકરી પર ટકી રહ્યા હતા. તેમની ખાસ સંભાળ લેવાનો હર્ષદ હમેશા આગ્રહ સેવતો. જેમને કારણે નાની મોટી મુસિબતો તેઓ સરળતાથી સુલઝાવી દેતા.

તેમનો મુખ્ય સિદ્ધાંત હતો. “કસ્ટમર્સ આર ઓલવેઝ રાઈટ”.

આને કારણે વિનય સદાયે વર્તણુંકમાં રહેતો અને ઘરાક મહદ અંશે સંતુષ્ઠ થતા બીજાને પણ કહેતો.હર્ષદ મોટાનું આતિથ્ય માણવા જેવું છે જ્યાં પડતો બોલ ઝીલાય અને સન્માન સાથે સૌ ની આગતા અને સ્વાગત થાય. સૌથી મોટી વાત તો એજ કે તેમની લોબીમાં હર્ષદ મોટા સૌની સુખ દુઃખની વાતો સાંભળે અને તેમનું અડધું દુઃખ દુર થઈ જાય. હર્ષદ મોટા ફ્રેંચ, સ્પેનીશ, સ્વાહીલી ગુજરાતી પંજાબી અને હિંદી જાણતા એટલે શ્રોતા નો રોલ મોટા પાયે નિભાવતા અને દરેક વાતને અંતે કહેતા પ્રભુ એટલો દયાળુ છે કે તમારી સહેવાની તાકાત થી વધુ દુઃખ કોઇને આપતો નથી.આ વાક્યની જાદુઇ અસરો થતી

જેને કારણે હોટલનું નામ ૫૦ માઈલના વર્તુળમા ખૂબ વખણાતું.  મોટાભાગના ભારતિય આ મોટેલમાં રહેવાનું પસંદ કરતાં. અમેરિકનોને પણ ભારતિય વાતાવરણ ગમતું. તેને અડીને એક રેસ્ટોરન્ટ પણ હતી. જ્યાં ગુજરાતી ખાવાનું શુદ્ધ, પૌષ્ટિક અને સ્વાદિષ્ટ મળતું. વેકેશન પર નિકળો અને જો દેશીઓને સરસ ભાણું મળે તો દિવસ ભરનો થાક ઉતરી જાય.  રાતના નિરાંતે નસકોરાં બોલાવીને ઉંઘ માણે.

ગુજરાતી સમાજમાં તથા આલ્બની મંદીરમાં સારું એવું દાન પણ આપતા. નવા  મોટલ માલિકો તેમની સલાહ લેવા આવતાં. તેમને ત્યાં કામ કરનાર માણસોને અંહી કાર્યકુશળતા શિખવા મોકલતા. આવનાર મહેમાનની સરભરા કેવી રીતે કરવી, તેઓ ખુશ થઈને વિદાય થાય એ ખૂબ અગત્યનું છે. તેઓ ખુશ રહે તો ચાર માણસને ભલામણ કરે.

‘મોટલ ૬’, ફ્રેંચાઈઝ ધંધો હતો. જેમ ધંધામાં પ્રગતિ થાય તેમ તગડી ‘ફ્રાન્ચાઈઝ ફી’ પણ આપવી પડે. જ્યારે મોટો ચેક લખવો પડે ત્યારે  જરા ભારે લાગતું.  મંગલા મદદે ધાતી, ‘પતિદેવ, આવક અને જાવકના આંકડા તો જુઓ’?

હર્ષદ હળવાશ થી કહેતો, ‘ તું મારી સહધર્મચારીણી છે, વખત આવે મને બરાબર ચેતવે છે. કમાઈએ તો પૈસા તો આપવા પડૅ, એમાં દિલ નાનું નહી કરવાનું’ મંગલાની ટકોર તેને ગમતી. આટલા વર્ષોના અનુભવ પછી મંગલા હિસાબ કિતાબમાં પાવરધી થઈ ગઈ હતી’.

 આજે હર્ષદે સહુને ભેગા બોલાવ્યા હતા. સાંજ પડ્યે બાળકો પોત પોતાના કામમાં વ્યસ્ત  હોય. ‘પિઝા હટ’માંથી મોટા ત્રણ પિઝા ઓર્ડર કર્યા હતા. બધી સ્ત્રીઓને રસોડામાં રજા હતી. સહુના મુખ પર શાંતિ હતી. અમેરિકામાં જ્યારે સ્ત્રીઓને રસોડાની છુટ્ટી મળે ત્યારે આખા ઘરમાં આનંદનું મોજું ફરી વળે. નિરાંતે પતિના પડખામાં ઘલાય. આ પટેલ કુટુંબો હવે અમેરિકાના રંગે રંગાયા હતાં. જ્યારે પણ આવો સરસ સમય મળે કે કામકાજ કાંઇ નહી. ત્યારે એમના બોલચાલમાં ફરક વરતાય.

સ્ત્રીઓને મનપસંદ વાઈનની બાટલીઓ ખુલી. પતિ દેવોને ‘બ્લ્યુ લેબલ’માં રસ પડે  . સાથે શિંગ, કાજુ અને પિસ્તા હોય. તીખું  તમતમતું ભાવનગરી ભુસુ અને ફાફડાની મિજબાની ચાલતી હતી. દરેક જણ આજે ખૂબ મસ્તીમાં હતા. બાળકો દેખતા હજુ પીણું લે તેટલા આધુનિક ન હતા. તેથી બાળકોને મોટેલના એક માણસ સાથે સિનેમા જોવા મૂકી આવ્યા. આજની વાત જરા વિચાર માગી લે તેવી હતી એટલે સહુ ખુશ મિજાજમાં રહે એ અગત્યનું હતું.

મંગલાએ હવે ખુલાસો કર્યો. આજે બધા ભેગા થયા છીએ તેની પાછળ એક મહત્વનું કારણ છે. છેલ્લા વીસ વર્ષથી આપણે આ ધંધામાં સ્થાયી થયા છીએ. આવક પણ ખૂબ સારી છે. કિંતુ ફ્રેન્ચાઈઝનો જે મોટો ચેક આપવો પડે છે તે ભલે ખટકતો હોય પણ તેની સામે ગંજાવર આવક પણ થાય છે. હાજર રહેલા સહુને મંગલાની આ વાત શીરાની જેમ ગળે ઉતરી ગઈ.  આટલું બોલી એણે પતિ હર્ષદને પોતાના દિલની વાત જણાવવાનું કહ્યું.

હર્ષદે સહુની મહેનતની ખુલ્લા દિલે પ્રશંશા કરી. ધંધાનું આવું સરસ ફળ મળ્યું કારણ, કુટુંબમાં સંપ હતો. કોઈને મારું તારું હતું નહી. સ્ત્રીઓ સંપીને કામકાજમાં પોતાનો ફાળો નોંધાવતી. મંગલાનો ઉલ્લેખ કરી કહ્યું, ‘શરૂમાં તેણે ઘણી મહેનત કરી હતી. બે બાળકો સાથે બધો પૈસાનો કારભાર કરતી હતી. મંગલા હાથની તેમજ દિલની ખૂબ સાફ છે. તેના જેવી પત્ની મેળવીને હું ખૂબ ખુશ છું. ‘કાર્યેષુ મંત્રી’ જેવી તેની આગવી પ્રતિભાને કારણે આપણે સહુ આજે આ સ્થિતિએ પહોંચ્યા છીએ. હવે હું મુદ્દા પર આવું. આપણા બાળકો પણ મોટા થતા જાય છે. કોલેજ પૂરી કરશે. કોને ખબર એ લોકોને આપણા ધંધામાં રસ હશે કે નહી ‘?

જો સહુ સંમત થતા હો તો મારા અને મંગલાના દિલની વાત કરું. અમેરિકા આવીને આ મોટલના ધંધામાં પૈસા મેળવ્યા. સાથે સાથે જુવાની હાથતાળી દઈ ગઈ. એ સમય દરમ્યાન ખૂબ મહેનત કરી જે લેખે લાગી. બાળકો મોટા થઈ ગયા. તેમની મન પસંદ પ્રવૃત્તિ સ્ત્રીઓના દિલની ઉદારતા અને મિલનસાર સ્વભાવને કારણે કરાવી શક્યા. આપણી પત્નીઓએ ખૂબ સુંદર સહકાર આપ્યો હતો. બાળકો સારી કોલેજમાં શિક્ષણ પામ્યા. પૈસાની દૃષ્ટીએ આપણે સહુ સદ્ધર છીએ.

પચાસની આસપાસ હર્ષદ પહોંચ્યા હતા. મંગલાને પણ હવે થોડા સફેદ વાળ જણાતા હતા. આંખે બેતાલાના ચશ્મા આવી ગયા હતા. ધંધાની કાબેલિયતને કારણે એક નવો પ્રસ્તાવ બધા સમક્ષ મૂકવો હતો. સહુ મંજૂરી આપે તે અગત્યનું હતું. જો વિચારીએ તો બે મુખ્ય મુદ્દા છે’.

પહેલો , ધંધામાં કશી નવીનતા લાવવાની.

બીજો, દરેક ભાગિદારને મહિનો માસ રજા લેવાની સગવડ કરવાની.

આ બે મુદ્દા ખર્ચ વધારે સામે આવકમાં પણ ખૂબ ફરક પડે. હર્ષદે ખૂબ શાંતિથી  ત્રણ નવા ‘હનીમૂન કોટેજ’ બનાવવાનો વિચાર રજૂ કર્યો. જે પ્રમાણમાં મોંઘા હોય અને તેની કિમત લગભગ બમણી હોય . છતાં પણ ‘હિલ્ટન’ કરતા સસ્તા હોય. જેમાં જકુઝી, અને સુંદર આકર્ષક બેડ રૂમની સુંદર વ્યવસ્થા હોય. નાનું બાર પણ હોય.

હવે ઉમર થઈ હોવાને કારણે જે ભર જુવાનીમાં ન કરી શક્યા તે ‘ દેશ અને દુનિયા” ફરવાનો શોખ પૂરો કરવો હતો. પૈસાની કમી હતી નહી. બસ વારાફરતી સહુ ‘રજા’ માણી શકે. જો કે ધંધો કરતા હતા તે દરમ્યાન ભારત પ્રસંગ ટાણે જતા અને મોજ માણીને આવતા. જેમાં સમયનું  બંધન રહેતું. ખૂબ ઘરાકીની સિઝન હોય ત્યારે સહુએ હાજર રહેવું પડતું. આટલી મોટી મોટલ ચલાવવી એ ખાવાનો ખેલ ન હતો.  આવનાર મહેમાનની સરભરામાં જરા પણ ઓછુ હર્ષદ ચલાવતો નહી. જેને કારણે આજે તેમની મોટલનું નામ “બેસ્ટ મોટેલ” તરિકે લેવાતું.

આ બન્ને મુદ્દા રજૂ કરી હર્ષદ સૌનો પ્રતિભાવ કેવો પડે છે તેની રાહ જોઈ રહ્યો.

 

 

Posted in ૮૦૦ રીવર વૉક ડ્રાઇવ | Leave a comment

ઈ-વિદ્યાલય વિશે એક વિનંતી

ગુજરાતી પ્રતિભા પરિચય

સૌ મિત્રોને …

    ઈ- વિદ્યાલયની વેબ સાઈટ ક્રેશ થયા પછી, અને બે નાનાં બાળકો હોવાના કારણે ઈ-વિદ્યાલયની સંચાલક શ્રીમતિ હીરલ  શાહ અસમંજસમાં પડી ગઈ હતી કે, ‘હવે શું કરવું?’ તેણે યુ-ટ્યુબ પર શિક્ષણાત્મક વિડિયો બનાવીને અદભૂત  કામ કર્યું છે.

      હવે ઈ-વિદ્યાલયનો નવો બ્લોગ બનાવવામાં આવ્યો છે. આ રહ્યો .

eV_hdr1 આ શિર્ષક પર ક્લિક કરો.

   તેના ઉત્સાહમાં વધારો કરવા ઈ-વિદ્યાલયના આ નવા સ્વરૂપને મઠારવા છેલ્લા અઠવાડિયાથી મચી પડ્યો છું.

     એક નવી વાત અને તમને જરૂર ગમશે…..

    આજથી ઈ-વિદ્યાલય પર બે નવા વિભાગ શરૂ કર્યા છે. મારો અન્ય જગ્યા પરનો ખજાનો હવે દેશનાં બાળકોને મળશે.

    એક વિનંતી કરવાની કે, આ નવી સાઈટની બને તેટલા લોકોને ( દેશમાં) જાણ કરશો? તેમનાં ઉછરતાં બાળકોને હકારાત્મક દિશામાં વાળવાનો આ નિઃશુલ્ક પ્રયાસ છે. તમારો સાથ અને સહકાર મળશે, તો એ વ્યાપક બની શકશે. એ મદદ માટે આ વિનંતી છે.
 
    સબસ્કાઈબ કરવાની…

View original post 42 more words

| 1 ટીકા

૪૦- (હકારાત્મક અભિગમ) – આત્મમંથન-રાજુલ કૌશિક

"બેઠક" Bethak

ભૂતપૂર્વ બરાક ઓબામાની કારકિર્દી હજુ નજીકનો જ ભૂતકાળ છે. બરાક ઓબામાએ અમેરિકન પ્રેસિડન્ટ તરીકે આઠ વર્ષ સેવા આપી. એવા બીજા ય પ્રેસિડન્ટ હશે જેઓ સામાન્ય ચાર વર્ષનો શિરસ્તો ચાતરીને ફરી પ્રેસિડન્ટ તરીકે ચૂંટાયા હશે. એવા જ એક ભૂતપૂર્વ પ્રેસિડન્ટ ફ્રેંકલિન રૂઝવેલ્ટ, જેઓ લગાતાર ચાર વાર અમેરિકન પ્રેસિડન્ટ તરીકે ચૂંટાયા અને બાર વર્ષ સુધી સેવા આપી એટલું જ નહીં પણ બીજા વિશ્વયુધ્ધ વખતે પણ યુનાટેડ સ્ટેટ્સને લીડરશિપ અપાવી.

આજે એમની સફળ કારકિર્દી કરતાં ય એમના વ્યક્તિત્વ વિશે વાત કરવી છે. ફ્રેંકલિન રૂઝવેલ્ટને એક ટેવ હતી. દિવસ આખો પસાર થયા પછી રાત્રે તેઓ તેમના દિવસભરના કામો વિશે મંથન કરતા. આખા દિવસ દરમ્યાન તેમણે કરેલા કામો, મંત્રણાઓ કે મહત્વની પ્રવૃત્તિથી માંડીને અલગ અલગ અનુભવનું સરવૈયું ચકાસતા જેથી કરીને પોતાનાથી થયેલી ભૂલને સુધારવાનો અવકાશ મળે.

કેવી સરસ વાત!

આપ આરોપી અને આપ જ જજ. પણ આ જજ સાચુકલા હતા. એમણે કરેલા આત્મમંથનમાંથી પોતાની જાત માટે કેટલીક તારવણી કરી અને જોયું કે એમનામાં મુખ્ય ત્રણ…

View original post 220 more words

| Leave a comment