‘કાવ્યોત્સવ’-કવિતાની શરબતી મિજબાની..સપ્ટે.૧૫,૨૦૧૮

‘કાવ્યોત્સવ’કવિતાની શરબતી મિજબાની..સપ્ટે.૧૫,૨૦૧૮

ગુજરાતી સાહિત્ય સરિતા, હ્યુસ્ટનને આંગણે……………

ગીત અને ગઝલની જુગલબંધી લઈને આવી રહ્યા છે બે યુવાન કવિઓ

                               

મુંબઈના શ્રી મુકેશ જોશી  અને   અમદાવાદના શ્રી અનિલ ચાવડા..

એક છે ગીતોના ગઢવી અને બીજાં છે ગઝલમિજાજી.
પણ બંને છે મંચના મહારથી અને રજૂઆતના રાજવી.
 કવિ શ્રી મુકેશ જોશીએ દેશવિદેશમાં કાવ્યપઠનના ૬૦૦ થી વધુ કાર્યક્રમો આપ્યાં છે.તેમણે ટીવી સીરીયલો,ફિલ્મ અને નાટકો માટે ગીતો લખ્યાં છે અને શ્રેષ્ઠ ગીતકાર તરીકેના એવોર્ડ મેળવ્યા છે. કાવ્યસંગ્રહો ઉપરાંત,નાટકો અને સંપાદનો પણ કર્યાં છે. તેમને  શયદા એવોર્ડ,હરીન્દ્ર દવે એવોર્ડ,સાહિત્ય એકેડેમી અને  સાહિત્ય પરિષદના એવોર્ડ પણ મળેલા છે. ’પાનખરમાં પાન ખરે ને  ઝાડનો આખો વાન ખરે ત્યારે સાલું લાગી આવેલખનાર કવિને સાંભળવા એક લ્હાવો છે.

 

 શ્રી અનિલ ચાવડા ૨૦૧૬માં  હ્યુસ્ટનને આંગણે આવી, સૌના માનીતા બની ચૂકેલા  તેજસ્વી કવિ છે.  કવિ ઉપરાંત ખ્યાતનામ કોલમકાર પણ છે. કાવ્યસંગ્રહો,અનુવાદો અને સંપાદનોના બે ડઝન જેટલાં પુસ્તકો પ્રસિધ્ધ કર્યાં છે અને છેલ્લાં વર્ષથી અનેક એવોર્ડ,સન્માન અને પુરસ્કારો પ્રાપ્ત કરતા રહ્યા છે. “આથમી ચૂક્યો છું હું ને ઉગ્યો છું હું એવું પણ નથી. ને ટુકડે ટુકડે જીવું છું પણ તૂટી ચૂક્યો છું એવું પણ નથી.” જેવા  ચોટદાર શેરોને અનોખા અંદાઝ અને મિજાજમાં  રજૂ કરતા કવિને સાંભળવાની તક ચૂકવા જેવી નથી .

તારીખઃ  Sept 15- સપ્ટે.૧૫

સ્થળઃ JVB Preksha Meditation Center, Schillibg Road, 

 14102 Schiller Rd, Houston, TX 7708, phone: (281) 596-9642

સમયઃ Time: 2-6:30 PM.  બપોરે ૨ થી  સાંજના ૬.૩૦.

કાર્યક્રમ નિશ્ચિત સમયે અચૂક શરૂ કરવામાં આવશે. જરાયે  મોડા આવવા વિનંતી.

ભોજન સાથે ટીકીટના દરઃ
VVIP tickets: $50 each (only for donors who donate $100 or more….

VIP tickets: $25 each

Non members: $15 each

Members: $10 each.

સંપર્કઃ Fatehali Chatur: 832-643-8753 email:alichatur@gmail.com

Satish Parikh: 832-771-2053 email:stpbull@yahoo.com

Nitin Vyas: 832-403-6004 email:ndvyas2@gmail.com

Deepakbhai Bhatt: 281-491-6683 email: deepakbhatt_99@yahoo.com

Devikaben Dhruv: 281-415-5169 email: ddhruva1948@yahoo.com

Drs.Induben & Rameshbhai shah: 832-512-4390 or 281-782- 6863  email:rdsdoc@gmail.com or irsdoc@gmail.com

 

 

Advertisements
| Leave a comment

મનોભાવ-નિરંજન મહેતા

જનકરાય મલાડ રહે અને ઓફિસ ચર્ચગેટ. આમ જુઓ તો ઘર જવાનું મન ન થાય એવી પત્ની પણ તે સિવાય કોઈ છૂટકો ખરો? પણ મોડા જાય તો ગરદી નડે  એટલે ગરદીથી બચવા રોજ સાંજે ૫.૦૯ની બોરીવલી ફાસ્ટ ટ્રેન પકડે. ફર્સ્ટ ક્લાસમાં પુરૂષો જ દેખાય કારણ મહિલાઓ આરક્ષિત ડબ્બામાં પ્રવાસ કરે – લોલુપ નજરોથી બચવા- એટલે આજે ટ્રેન ઉપડતા પહેલાં એક યુવાન અને યુવતી જનક્ભાઇની સામે આવીને બેઠા એટલે જનકભાઈ ટટાર થઇ ગયા અને પોતાના વિચારોમાંથી બહાર આવી ગયા અને નિરિક્ષણ કરવા લાગ્યા – આડી આંખે.

સુડોળ શરીર ધરાવતી આ રમણીય યુવતી કદાચ ૨૪-૨૫ની હશે. ઉજળો વાન, પ્રમાણસર દેહયષ્ટિ, ઉભરાતા ઉરોજ, આ બધું જોઈ જનક્ભાઈને થયું કે જોયા કરે પણ આમન્યા આડી આવે ને? વળી સાથે તેનો સાથીદાર યુવાન પણ છે. તેનું પણ વિચારવું રહ્યું. બંને વાતો કરી રહ્યાં હતાં એટલે તેમનું ધ્યાન મારી તરફ નહીં હોય એમ માની જનકભાઈ પોતાના ખયાલોમાં વ્યસ્ત રહ્યા.

xxxxxxxxxx

આ આધેડ વયનાઓ જ્યાં કોઈ સુંદર યુવતી જોઈ નથી કે યુવતીના શરીર પર પોતાની એક્ષ-રે નજર ફેરવી જ લેશે પેલી યુવતીએ વિચાર્યું. એટલે જ હું કોઈ દિવસ પુરૂષોના ડબ્બામાં મુસાફરી નથી કરતી પણ આજે સાથે રંજન છે એટલે નાછૂટકે આમ કરવું પડ્યું છે. ઘરમાં તેને સંતોષ નહીં થતો હોય બાકી થતો હોય તો પણ રોજના રોટલી શાક(!)ને બદલે પિત્ઝા કોઈકવાર મળી જાય તો તે થોડા છોડવાના? કોઈ પુરૂષ સુધરવાના ખરા? હવે કલાકેક આ સહન કરવું રહ્યું.

એક બાજુ રંજન સાથે ઓફિસની વાતો ચાલુ રાખી અને બીજી બાજુ જનક્ભાઇની હરકત પર પણ નજર રાખતી રહી. પોતાના પિતાની જેટલા, મોટી ઉંમરની આ વ્યક્તિની ભટકતી આંખોને અટકાવી તો ન શકે પણ નજરઅંદાજ જરૂર કરી શકાય માની તે સાથીદાર સાથે વ્યસ્ત બની રહી.

xxxxxxxxxx

રંજને વિચાર્યું કે શલાકાને સામેનો પુરુષ જે રીતે જોઈ રહ્યો છે તે માટે તેને કોલરથી પકડી ધડબડાવી દઉં પણ પછી શલાકાનો વિચાર કરી પોતાની જાતને કાબુમાં રાખી. વળી આ એક થોડો છે? અન્ય પણ પોતાની નજર શલાકા પર ફેરવતા દેખાય છે ને? કેટલા સાથે ભિડાવું? છેક બોરીવલી જવાનું એટલે ટ્રેન લીધી અન્યથા નજીક જવાનું હોત તો ટેક્ષી જ કરી લીધી હોત. હવે તો કલાકેક સહન કરવું રહ્યું કારણ જો જગ્યા બદલે તો આલાભાઈને બદલે માલાભાઈને સહન કરવા પડશે.

આમ વિચારી તેણે પણ બેધ્યાન રહેવાનો ડોળ કરી શલાકા સાથે વાતો ચાલુ રાખવાનું વિચાર્યું.

xxxxxxxxxx.

જનકભાઈ હવે પોતાના વિચારોના ઘોડાને અટકાવી ન શક્યા. આ બંને પતિ-પત્ની છે? કોલેજના મિત્રો છે? જે હોય તે આપણે શું? આજે તો મુસાફરી સુધારી ગઈ. કલાક સુધી માણી લઈએ. હા, ધ્યાન તો રાખવું પડશે કારણ પેલી છોકરી આડકતરી રીતે મને માપી રહી છે. જો એ કોઈ ધાંધલ કરશે તો સાથેનો યુવાન તો મારા પર તૂટી પડશે. જાણું છું કે આ બધું અયોગ્ય છે પણ મરકટ મન થોડું માનવાનું? મારે ક્યાં બીજું કશું કરવું છે સિવાય કે સૌન્દર્યપાન ! ધારો કે પેલો યુવાન સહનશક્તિ ગુમાવી કોઈ અજુગતું પગલું ભરે તો પણ તે કેવી રીતે સાબિત કરી શકશે કે હું બૂરી નજરે પેલી છોકરીને જોઉં છું? ટ્રેનની સફરમાં તો નાછૂટકે આ બધું જોવાઈ જાય પછી હું તેને જ જોયા કરૂ છું તેમ કેમ મનાય? અન્ય લોકો પણ કદાચ આ સમજે છે એટલે તે યુવાનને જ દોષી માનશેને !

xxxxxxxxxx.

શલાકાના મનમાં પણ આ વાત સમજાઈ હતી પણ રંજન કદાચ કોઈ ઉતાવળું પગલું ભરે તો? મારે તેની તરફ ખાસ ધ્યાન રાખવું પડશે. એ પણ સાચું છે કે જગ્યા કે ડબ્બો બદલવાનો સવાલ નથી ઉભો થતો કારણ કાગડા બધે કાળા. આ કાકા ક્યા સુધી છે તે પણ ખબર નથી એટલે હવે તો આ મુસાફરી પૂરી થાય એટલે બસ.

આમ વિચારી જનકભાઈ તરફ સૂચક રીતે જોઈ રંજનને શાંત રહેવા ઈશારો કર્યો. રંજન પણ જાણે સમજી ગયો હોય તેમ સંકેત આપ્યો.

xxxxxxxxxx.

જનકભાઈ આમ તો રોજ ગોરેગામ સ્ટેશન આવતા જ ઉભા થઈ જાય પણ આજે ગોરેગામ આવતા ઉભા ન થયા કારણ સમક્ષ રહેલું સૌન્દર્ય જેટલું માણી શકાય તેટલું માણી લેવું એમ વિચાર્યું ભલે પછી ઉતરતા થોડી તકલીફ પડે.

રિક્ષામાં ઘરે જતાં પણ એક આનંદની લાગણી અનુભવતા જનકભાઈને જ્યારે ઘર આવ્યું ત્યારે ઘર અને ઘરવાળીની યાદ આવી અને મૂડ બદલાઈ ગયો. પણ શું થાય, આ તો રોજનું છે માની મન મનાવ્યું.

xxxxxxxxxx.

શલાકાએ જનક્ભાઈને મલાડ ઉતરતા જોયા અને એક હાશકારો અનુભવ્યો. પછી રંજનને કહ્યું કે તે ધૈર્ય રાખ્યું તે સારૂ કર્યું. આવા ઘરડા લોકો તો જ્યાં ત્યાં ભટકાય છે જેમણે સુંદર છોકરી જોઈ નથી કે તેમના મનમાં જાતજાતના ભાવો અનુભવવાનું શરૂ થાય છે, જાણવા છતાં કે કશું પામવાના નથી

રંજને પણ કહ્યું કે બહુ મહેનતે મેં મારી જાતને કાબુમાં રાખી હતી તારા કારણે. વળી કોઈ કારણ વગર તેમને કહેવાથી મામલો બગડી જાય અને નુકસાન આપણને જ થાય કારણ અન્ય લોકો તો તેને સાથ આપવાના.

-સાચી વાત છે. ચાલ આપણું સ્ટેશન પણ આવી ગયું.

xxxxxxxxxx

ઘરમાં દાખલ થતાં જ સવાલ ઝિંકાયો – કોઈ દિવસ નહીં ને આજે કેમ આટલા ખુશ છો?

– ના રે, ખાસ કાઈ નહીં.

– હું તમને બરાબર જાણું છું. તમારૂં ચાલે તો ઘરે જ ન આવો, પણ કોણ સંઘરશે? જરૂર કોઈ રૂપાળી ઢીંગલીને જોઈ હશે અને લાળ ટપકી હશે.

– તને તો બસ આ જ સુઝે છે. તારા આ વહેમીલા સ્વભાવને કારણે જ આ ઘર ઘર નથી રહ્યું. કોઈ રૂપાળી ઢીંગલી નહોતી મળી અને મળે તોય શું? મારે કોઈની સાથે શું લેવા દેવા?

– તમને જાણું ને. ઢીંગલી જોઈ નથી ને મનમાં તો લડ્ડુ ફૂટ્યા હશે પણ કશું કરાય તો નહીં આ ઉંમરે અને થોડું આ માથે પડેલીને સાચું કહેવાય?

રોજની આ સમસ્યા અને ચર્ચાનો કોઈ અર્થ કે નિરાકરણ નથી તે સારી રીતે જાણતાં જનકભાઈ પોતાના રૂમમાં જતા રહ્યા અને આજનો અનુભવ વાગોળતા રહ્યા.

| 1 ટીકા

આઝાદી-  રોહિત કાપડિયા 

      વર્ષો પૂર્વે ગુલામીની ઝંઝીર તોડીને આપણો દેશ આઝાદ થયો. એ ઐતિહાસિક દિવસની સ્મૃતિમાં દર વર્ષે ઠેર ઠેર દવજવંદન થાય. આપણો રાષ્ટ્ર ધ્વજ હવામાં લહેરાય. લાલ કિલ્લા પરથી રાષ્ટ્રજોગું ભાષણ થાય. અનેક સાંસ્કૃતિક કાર્યોના આયોજન થાય. દિવસભર દેશ ભક્તિના ગીતો હવામાં ગૂંજતા રહે. શહીદોની યાદ તાજી થાય. ચાલો, આ પારંપારિક ઉજવણીની સાથે આ દેશને વિશાળ અર્થમાં આઝાદ બનાવવા થોડું અનોખું અભિયાન ચલાવીએ.

સરહદ પર ફરજ બજાવતા સૈનિકો દેશની રક્ષા કરવા માટે પ્રાણની પણ પરવા કરતાં નથી. ભારતનાં અદના નાગરિક તરીકે આપણે પણ આઝાદીની આ પ્રજ્વલિત જયોતને વધુ તેજોમય બનાવવા થોડું યોગદાન આપીયે.

1. લાંચ રૂશ્ચતની નાગચૂડમાંથી મુક્ત થઈને પ્રમાણિકતાનો  ઝંડો લહેરાવીએ.

2. વ્યસનોની કેદમાંથી આઝાદ થઈને સ્વસ્થ જીવનનું  ગૌરવ અનુભવીએ.

3. ગંદકીની ગૂંગળામણથી છૂટીને સ્વચ્છ હવામાં મહાલીએ.

4. નિરક્ષરતાની બેડી તોડીને સાક્ષરતાનો દીપ પ્રગટાવીએ.

5. અંઘશ્રદધાની ઝંઝીરો તોડીને સંકુચિતતામાંથી બહાર  આવીએ.

6.  વાસનાની આગની ઝપટમાંથી બહાર આવી પ્રેમનો પાવન પરિમલ પ્રસરાવીએ.

7.  ધર્મઝનૂનનો ફાંસો ફગાવી દઇ સર્વધર્મ સમભાવનાં ગીતો ગૂંજતા કરીએ.

8.  આધુનિકતાની ચૂંગલમાંથી મુક્ત થઈને સાદગીનો વૈભવ અપનાવીએ.

9.  ટેક્નોલોજીની માયાવી જાળને તોડીને આપણી પ્રાચીન સંસ્કૃતિને ઉજાગર કરીએ.

10.  દરિદ્રતાની ભીંસમાંથી મુક્ત થઈને પરિશ્રમના બળે  વિકાસના પંથે આગળ વધીએ.

 ખુદથી શરૂઆત કરીને સ્વજનોમાં, મિત્રોમાં, સહકર્મચારીઓમાં, સમાજમાં અને શહેરમાં આ વિચારોનાં બીજ વેરીને શ્રદ્ધાનાં જળથી એનુ સિંચન કરીએ. અબ્રાહમ લિંકનની એ વાત – – દેશ મારા માટે શું કરે છે તે ન પૂછતાં આપણે દેશ માટે શું કરી શકીએ છીએ તેનો જ વિચાર કરીએ.

‘મેરા ભારત મહાન’નાં નારાને ‘ભારત સબસે મહાન’ એ રીતે વિશ્વમાં ગૂંજતો કરીએ. ભારતને એક સુખી, સમૃદ્ધ, અને શક્તિશાળી દેશ તરીકે વિશ્વનાં ફલક પર મૂકવા આપણાં યોગદાનની મંગલ શરૂઆત આજથી જ કરીએ.

                       જયહિંદ

                               રોહિત કાપડિયા

| 1 ટીકા

૪૮-હકારાત્મક અભિગમ- જીવન-પ્રવાહ

"બેઠક" Bethak

જગત સમ્રાટ સિકંદર, વિશ્વ વિજેતા સિકંદર, અઢળક સંપત્તિનો દાવેદાર સિકંદર જીવ્યો ત્યાં સુધી જીતવાની ખેવનામાં જ રહ્યો પણ માત્ર મેળવવાની જ જીદથી પણ એ શું પામ્યો? અને જ્યારે  એના જીવનની અંતિમ પળો આવી ત્યારે એણે પોતાના જનાજાની બહાર ખુલ્લી હથેળી રાખીને એને દફન કરવાનું કહીને વિશ્વનેનવાનો અર્થપૂર્ણ સંદેશ આપતો ગયો.
“ખુલ્લી હથેળી રાખીને જીવો જીગતમાં આવતા,
ને ખાલી હાથે આ જગતથી જીવ સૌ ચાલ્યા જતા
યૌવન ફના, જીવન ફના, જર અને જગત પણ છે ફના”
એ વાત સાથે એક બીજી વાત અહીં યાદ આવી.
જોર્ડન અને ઇઝરાયેલની વચ્ચે આવેલો સમુદ્ર મૃત સમુદ્ર તરીકે ઓળખાય છે. ખરેખર તો આ એક વિશાળ તળાવ છે જેમાં ૩૫ ટકા જેટલો ક્ષાર છે એટલે એમાં નથી કોઈ દરિયાઈ વનસ્પતિ ફાલી શકતી કે નથી કોઈ જીવ રહી શકતા. હા! એટલું ખરું કે એમાં રહેલી ખારાશના વધુ પડતા પ્રમાણને લીધે એમાં માનવશરીર કોઈ આયાસ વગર તરી શકે છે.
જ્યારે આ મૃત સરોવરની ઉત્તરે ગેલિલોનો સમુદ્ર છે. આ…

View original post 219 more words

| Leave a comment

Financial Planner Shares Five Secrets to a Sukhi (Comfortable) Retirement

Indo american News, Houston reports

At the August meeting of Club 65, Vijay Shah (second from left) shared his secrets for a comfortable retirement. He posed with Club 65’s executive Committee, (from left) Rahat Kale, Paru McGuire, President; Latafath Hussain and Fateh Ali Chatur.

At the August meeting of Club 65, Vijay Shah (second from left) shared his secrets for a comfortable retirement. He posed with Club 65’s executive Committee, (from left) Rahat Kale, Paru McGuire, President; Latafath Hussain and Fateh Ali Chatur.

By Jawahar Malhotra

HOUSTON: You might think (as most people do) that the most important thing to consider during retirement should be to keep a close watch over your finances and stay within your budget. Then would come all the other worries that people associate with living on a fixed income and a lot of disposable time.  But leave it to a retired financial planner to turn those notions around.

After 30 years in the business, the last 18 with LPL Financial, Vijay Shah could have written a book on the do’s and don’ts of retirement planning. He had worked in the industry for 18 years in Baroda, Gujarat before moving to the US in 1996 to join Morgan Stanley and had counselled many clients in taking care of their assets. But that wasn’t what he was going to tell the room of mostly already retired people who came to the monthly Club 65 meeting held last Saturday morning, August 4 at the Bayland Community Center on the southwest side. His focus was on after retirement.

But first, 89-year-old Taiyab Shipchandler, affectionately known to all as ‘kaka” (Uncle), rose to entertain with two Hindi songs, set to karaoke music on his laptop. Kaka is also known for his fondness to belt out a few numbers at many of the C65 meetings, in English and Hindi, in his strong and trained voice. Bespectacled, hunched with a long white beard and his constant cap, kaka is a native of Surat, Gujarat who worked in Muscat for 21 years in the industrial cleaning business. He came to the US in 2000 to live with his son and daughter and get treatment for his beloved wife Munira who had Parkinson’s and later passed away in 2013.

At the outset, Shah, a soft-spoken man with a deep sense of ease about him, explained that what he was going to tell – mostly in Hindi – the group was not about planning for retirement but rather how to derive the most pleasure from retirement. “The first thought is that you need lots of money,” he said, “though you may only need enough to be comfortable.” He himself has been retired for 18 months and has had  a chance to test out his observations and conclusions. “You think ‘I don’t have to work and have all this free time’ but find you have to spend 8 or 9 hours at home with your wife,” he jested. “That’s a big challenge!”

“I liked my profession as I could help people plan for retirement,” he went on, “but most people don’t want to tell you how much money they have. I told them I didn’t care and just made them feel comfortable and then we could go further.” Shah said that people should plan at age 51 what to do at age 65 and to use whatever government plans are available to them later in retirement.

Shah distilled the secret of a comfortable retirement to five principles: take care of your health and drink plenty of water; walk as much as possible to keep the joints lubricated; take care of your spouse and accompany him or her on the walks; don’t become too independent of the family and lastly, make sure your family has the first rights to your assets by leaving a living will which you can change at any time.

Aside from this, Shah stressed the need to “control your mind, listen to your heart and always be positive”; keep good friends and revive old contacts; give back to society and give knowledge “but don’t ask if they followed your advice” and most of all, after the age of 65, don’t dwell or waste your time on the unforeseen moment of death.

| Leave a comment

૪૭-હકારાત્મક અભિગમ-સમભાવ- રાજુલ કૌશિક

"બેઠક" Bethak

પ્રત્યેક વ્યક્તિના જીવનમાં અલગ અલગ તબક્કા આવતા જ હોય છે અને આવતા જ રહેવાના. ક્યારેક ચડતી- ક્યારેક પડતી. ક્યારેક સુખના હિંડોળે તો ક્યારેક તકલીફોના ચક્કરે. મોટાભાગે એવું બને કે દુઃખમાં કે તકલીફમાં કોઇના સાથ કે સધિયારાની આવશ્યક્તા જણાય પરંતુ સુખના હિંડોળે ઝૂલતા હોય ત્યારે ? ત્યારે તો આસપાસની વ્યક્તિઓ કે વાતાવરણ ક્યાંય કશું જ જાણે સ્પર્શતું જ ન હોય એમ માત્ર પોતાની મસ્તીમાં જ મગ્ન.

આવી જ રીતે બાપ કમાઈ અને થોડી આપ કમાઈથી ધનાઢ્ય બનેલો એક સાહસિક યુવાન ઉદ્યોગપતિ પોતાની પ્રગતિના પ્રતિક જેવી સાવ નવી મર્સિડિઝ લઈને શહેરના રસ્તેથી પસાર થઈ રહ્યો હતો. ગાડી અને યુવાન બંને પોતાની રફ્તારે જઈ રહ્યા હતા ત્યાં જ અચાનક કોઇ એક ખૂણેથી મોટો પત્થર આવીને ધડામ…..કરતો ગાડીના કાચ સાથે અથડાયો. અત્યંત મોંઘી ગાડીના કાચ પર મોટી મસ તિરાડ પાડતો એ પત્થર બોનેટ પર અથડાયો અને ત્યાં ય ગોબો પાડતો ગયો અને યુવાનના દિલ પર તો વળી અસંખ્ય તિરાડો પડી ગઈ.

ગાડીને બ્રેક મારીને…

View original post 410 more words

| Leave a comment

ગુજરાતી સાહિત્ય સરિતા, હ્યુસ્ટનની ૧૮૭ મી બેઠકનો અહેવાલ–શ્રી. નવીન બેન્કર-

હ્યુસ્ટનની ગુજરાતી સાહિત્ય સરિતાની ૧૮૭મી બેઠકસુગરલેન્ડના રીક્રીએશન સેન્ટરના હોલમાંતારીખ ૨૯ જુલાઈ ૨૦૧૮ની બપોરે ૧ થી ૪ દરમ્યાન યોજવામાં આવી હતી.

 શરૂઆતમાં જ  આગંતુક સાહિત્ય રસિકોનું  (સભ્ય અને શ્રોતાઓને) ગુલાબજાંબુ અને પાઉંભાજીનો નાસ્તો આપીને સ્વાગત કરવામાં આવ્યું હતું અને પછી ૧.૪૦ મીનીટે શ્રીમતિ નયનાબેન શાહની પ્રાર્થનાથી શરૂઆત કરવામાં આવી હતી. 

સંસ્થાના પ્રમુખ શ્રી. સતીશભાઇ પરીખે આવકાર પ્રવચન કરતાં૧૫મી સપ્ટેમ્બરે યોજાનાર ગુજરાતના બબ્બે મહાન કવિલેખક અને નાટ્યકારો એવા શ્રી. સિતાંશુ યશશ્ચન્દ્ર અને મુકેશ જોશી,સંસ્થાના આમંત્રણથી હ્યુસ્ટનમાં પધારવાના છે એની જાહેરાત કરી હતી.

શ્રી. નવીન બેન્કરેઆ બન્ને સર્જકોની રચનાઓ અને સાહિત્યિક કારકિર્દીનો ટૂંકો પરિચય આપ્યો હતો.

આજના કાર્યક્રમના સૂત્રધાર હતા- ગુજરાત ગૌરવ’ માસિકના તંત્રી શ્રી. નુરૂદ્દીન દરેડિયા. શ્રી. દરેડિયા છેલ્લા દસેક વર્ષોથીદર મહિનેસ્વખર્ચે ૪૮ પાનાનું એક માસિક ગુજરાતી ભાષામાંનિઃશુલ્ક પ્રગટ કરીને ગુજરાતી જનતામાં વહેંચે છે. સાહિત્ય સરિતાના અહેવાલો અને ફોટાઓ પણ દરેક અંકમાં છાપે છે અને લગભગ ૭૫+ ની ઉંમરે જાડા થેલામાં ઉંચકીનેસિનિયર સિટીઝન્સ અને સાહિત્ય સરિતા જેવી સંસ્થાઓ તેમજ ગ્રોસરી સ્ટોરો પર જઈનેગુજરાતી જનતાને પહોંચાડવાની સેવા આપી રહ્યા છે. સરિતાની દરેક મીટીંગમાં એમની હાજરી અચૂક હોય અને વોટ્સેપમાંથી જડેલું કે -મેઇલમાં આવેલું સાહિત્ય રજૂ કરે. ગીતોના કાર્યક્રમમાંપબ્લીક સમક્ષ ડાન્સ પણ કરે.

 શ્રી. દરેડિયાએ સૌ પ્રથમ કાવ્યપઠન માટેશ્રી. ફતેહ અલી ચતુરને આમંત્રણ આપ્યું. શ્રી. ફતેહ અલી ચતુરહિન્દી કવિ ચક્રધરના હાસ્ય-વ્યંગ ના કાવ્યોની કુશળ રજૂઆત માટે જાણીતા છે. આ વખતે એમણેકવિશ્રી. જગદીશ જોશીની એક યુનિક ગીત ધારો કે એક સાંજ આપણે મળ્યાં અને આપણે હળ્યાં પણ આખા આ આયખાનું શું ?’  જૂ કરી. સાથેસાથેપોતે એની પાદપૂર્તી કરતા હોય તેમસ્વરચિત પંક્તિઓ પણ ઉમેરીનેગીતને ચાર ચાંદ લગાવી દીધા. ધારો કે આમ થયું ને તેમ થયું અને પછી વેરવિખેર સ્વપનાઓનું શુંસંબંધો તૂટ્યાનું શુંયૌવનની આકાંક્ષાઓનું શુંએકલતાનું શું જેવા પ્રાસ મેળવેલી પંક્તિઓ પર શ્રોતાઓ ઝુમી ઉઠયા હતા.

 બીજા વક્તા હતા- મુક્તકોના મહારાજા અને ગની દહીંવાલાના આશિક એવા શ્રી. સુરેશ બક્ષી.  ‘કપરા સંજોગોમાં હસી જાણે તો જાણું’ સ્વરચિત કાવ્ય રજુ કર્યા બાદતેમણે શ્રી. વિવેક ટેલરની એક કૃતિની પેરોડી પ્રસ્તુત કરી હતી.

 સૂત્રધાર શ્રી. નુરૂદીન દરેડિયાએ રજૂ કરવામાં આવેલી દરેક રચના પર વિવિધ સાહિત્યસ્વામીઓના સર્જનના ઉલ્લેખો કરીને વિવેચન પણ કર્યું હતું. કૃષ્ણ-રાધા અને સુદામાની વાતના ઉદાહરણ દ્વારા પોતાને જે કહેવું હતું એ પણ કહી દીધું.

 આજની બેઠકમાંડીસ્ટ્રીક્ટ ૨૨ ના કોંગ્રેસમેન તરીકે લેક્શનમાં ઉભા રહેલાડેમોક્રેટીક ઉમેદવાર શ્રી. પ્રેસ્ટોન શ્રીનિવાસ કુલકર્ણી પણ પોતાની માતા સાથે ઉપસ્થિત રહ્યા હતા. કોઇ ફિલ્મી હીરો જેવા હેન્ડસમ ૩૯ વર્ષની ઉંમરના આ ઉમેદવાર અમેરિકન સરકારમાં વિવિધ ઉચ્ચ હોદ્દાઓ પર સેવા આપી ચૂક્યા છે. તેમના પિતાશ્રી લેખક હતા. એના સંસ્મરણો વાગોળતાં પોતે એમની સાહિત્ય-પ્રવૃત્તિમાં કેવી રીતે સહાયભૂત થતા એની રસપ્રદ વાતો કરી હતી.  સાથેસાથેભારતિયોનેઅમેરિકાની રાજકિય બાબતો વિશે પરિચિત રહીનેસક્રિયપણે ભાગ લેવા વિનંતિ કરી હતી.

 શ્રોતાઓએ તેમને એચ વન બી વીસારોહિગ્યા રેફ્યુજીઓ અંગેયુનિવર્સલ હેલ્થકેર અંગે અને મેડીકેર અંગે પ્રશ્નો પૂછ્યા હતાજેના સંતોષકારક જવાબો તેમણે સસ્મિત આપ્યા હતા. હાજર રહેલા બધા સભ્યો સાથે તેમણે સામૂહિક તસ્વીર પણ પડાવી હતી.

 મુંબઈથી અત્રે વીઝીટર વીસા પર પધારેલ  સિદ્ધિ ઝવેરી નામના એક ગુજરાતી કવયિત્રીએ પણ સિતાંશુ યશશ્ચન્દ્ર અને મુકેશ જોશી અંગે વાત કરી હતી. અને પોતે મુંબઈની એક ગુજરાતી સાહિત્ય સંસ્થા સાંન્નિધ્યના સભ્ય છે અને દર બે મહિને એક મીટીંગ થાય છે તેની વાતો કરી હતી. પોતે સમકાલી’ સામયિકમાં કવિતાઓ લખે છે એનો ઉલ્લેખ કરતાં,  મૈત્રી અને સ્નેહ સંબંધની પરિભાષા અંગેના પોતાના બે કાવ્યો પણ રજૂ કર્યા હતા.

મુંબઇના બીજા એક લેખક શ્રી. ચંદ્રકાંત સંઘવીએ પોતાના પ્રથમ પુસ્તક ચલા મુરારી હીરો બનને’ ના કેટલાક પરિચ્છેદો અંગે વાતો કરતાંહ્યુસ્ટન ખાતેની પોતાની પ્રથમ મુલાકાત અને સાહિત્ય સરિતાના પરિચિત મિત્રો સાથેના સંસ્મરણો વાગોળ્યાં હતાં.

 અંતમાંસંસ્થાના પ્રમુખ શ્રી. સતીશભાઈએ પણ એક કાવ્ય પ્રસ્તુત કર્યું હતુ અને કાર્યક્રમની સમાપ્તિ વખતે પણ ફરીથી ગુલાબજાંબુ અને પાઉંભાજીનો નાસ્તો કરીને સૌ વિખરાયા હતા.

 નવીન બેન્કર- ( લખ્યા તારીખ-૧ ઓગસ્ટ ૨૦૧૮ )

Posted in સમાચાર | Leave a comment

૪૬-હકારાત્મક અભિગમ- કાફલં કાફલં-રાજુલ કૌશિક

સ્વામી ચિદાનંદજીથી કોણ અજાણ હશે?  આજે સ્વામી ચિદાનંદજીના જીવનનો એક પ્રસંગ  વાંચવા મળ્યો.

એક સમય તેમની સાથે હૃષીકેશમાં જતીન રામકૃષ્ણ આવીને રહ્યા. પુષ્પો અને શૃંગાર તેમના પ્રિય વિષય હતા એટલે દર બે-ચાર દિવસે આડોશ- પાડોશના આશ્રમો કે અન્ય સંસ્થાના ઉદ્યાનમાંથી ફુલો લાવીને સ્વામી ચિદાનંદજીના નિવાસસ્થાને સજાવીને મુકતા.

બે-ચાર અઠવાડીયા પછી સ્વામી ચિદાનંદજીએ એમને પછ્યું, “ આટલા સુંદર ફુલો તમે ક્યાંથી લાવો છો?

જવાબ મળ્યો, “ કૈલાશ આશ્રમ, પરમાર્થનિકેતન, યોગનિકેતન, ટૂરીસ્ટ બંગલેથી.”

સ્વામી ચિદાનંદજીને આશ્ચર્ય થયું. “તમને હૃષીકેશ આવીને માત્ર મહિનો જ થયો છે, તો આ બધા લોકોને તમે કેવી રીતે ઓળખતા થયા?”

“હું કોઇને પણ ઓળખતો નથી, કથામાં સાંભળ્યુ હતું કે શ્રી કૃષ્ણ માખણ ચોરી કરતા ત્યારે  ‘કાફલં-કાફલં’ બોલતા જેથી પકડાય નહીં. હું પણ એમ જ બોલું છું અને ફુલો તોડી લાવું છું.” (જો કે સ્વામી ચિદાનંદને જાણતા દરેક માટે આ શબ્દ ‘ કાફલં કાફલં’ જરાય જાણીતો નથી જ. એનો સંદર્ભ પણ ક્યાંય મળ્યો નથી પરંતુ આપણે અહીં શબ્દાર્થ શોધવાના બદલે વાતનો મર્મ જોઇશું.)

હવે સ્વામીજીને આઘાત લાગ્યો. “અરે! સાધુજીવનના આરંભમાં જ ફુલોની ચોરી ! આજે બધા આશ્રમોના મહંત-મંડળેશ્વરને પગે લાગી આવજો-માફી માંગજો. પ્રાયશ્ચિત રૂપે દરેક બગીચામાં થોડા દિવસો સુધી પાણી પીવડાવજો અને જો અહીં ફુલો લાવવાનું ગમતું હોય તો જ્યાં રહ્યા છો ત્યાં બગીચો કરો, આમ તફડંચી મારેલ તો કદીયે લાવતા નહીં.”

સીધી વાત….. કદાચ આપણા સૌમાં પણ આવો એક દલા તરવાડી બેઠો જ હશે. “રીંગણા લેને દસ-બાર” વાળી સ્વ-ઉક્તિથી મન મેળે બારો-બાર મંજૂરી મેળવીને પછી જે મળે તે મેળવી લેવાની વૃત્તિ પણ ક્યાંક ઊંડે ધરબાયેલી હશે કે પછી મનોમન કાફલં-કાફલં બોલીને પકડાઇ ના જવાય એની તકેદારી રાખીને જે મળ્યુ એ હાથમાં અને બાથમાં કરી લેતા હોવાની શક્યતા ઊંડે ઊંડે ખરી ??

ના હોય તો જ ઉત્તમ……………
Rajul Kaushik
http://www.rajul54.wordpress.com

| 1 ટીકા

૮૦૦ રિવર વૉક ડ્રાઈવ (પ્રકરણ ૭) પ્રવિણા કડકિઆ

બધું સમું સુતરું પાર ઉતર્યું એટલે નિરાંતનો દમ લીધો. રાતના જમીને બધા સાથે બેસી દિવાનખાનામાં વાતે વળગ્યા. રાતની ફરજ ઉપર હવે નોકરિયાત રાખી લીધો હતો. બાહોશી એવી વાપરી કે રાતના તેઓ કાળી ચામડીના માણસોને રાખતા. તેમની કરડાકી ભરી નજર અને વર્તણુક જોઈ કાચાપોચાના હાંજા ગગડી જતાં. તેમને નોકરી પર રાખતા પહેલાં બધી તપાસ કરતાં. તેમની વફાદારી માટે સાવધાની પૂર્વક તેમની પરિક્ષા પણ લેતાં.

બીજી મોટલવાળા કરતાં તેમને પગાર થોડો વધારે આપતાં. મોટલની પાછળ એક નાની જગ્યા ખાલી હતી. ત્યા બે નાના ઘર બનાવ્યા હતાં. જેને કારણે તેમને રહેવાની સગવડ મળી જતી. હવે આવી સુંદર સુવિધા મળતી હોય ત્યાં નોકરી કરનાર ખૂબ વફાદારી પૂર્વક કામ કરે. આમ તેમની ફરજ રાતપાળીની હતી. જો કદાચ દિવસે જરૂર પડે તો ખડે પગે હાજર રહેતાં.

આપણા દિમાગમાં એક વહેમ ભરાયો છે કે “કાળા” માનવી બધા ખરાબ. આ વાત સો ટકા અસત્ય છે. જો તેમની નિકટ આવવાનો પ્રસંગ સાંપડે તો ખ્યાલ આવશે તેઓ પણ ખૂબ સુંદર સ્વભાવના હોય છે. હવે ચામડીનો રંગ ભગવાને એવો આપ્યો એમાં તેમનો શું વાંક ? બાકી ક્યારેય કાળા માણસનું લોહી જોયું છે ? તમારા ને મારા જેવું ‘લાલ’ છે. આમ હર્ષદ મોટાને બમણો ફાયદો થયા. વફાદાર માણસો મળ્યા અને દારૂડિયા, તેમજ ચરસ ગાંજા વાળાની અવર જવર ઓછી થઈ ગઈ.

એક પોલિસ પણ સાધી રાખ્યો હતો. તેને જ્યારે પણ જરૂર પડે ત્યારે મોટા તેની વહારે ધાતા. હપ્તા જેવી વસ્તુ અમેરિકામાં નથી. સદભાવનાવાળું વર્તન , મીઠા બોલ અને વાર તહેવારે તેના કુટુંબની ભેટ આપવાથી તે પોલિસ મોટાની મોટલની સારી દેખભાળ કરતો.

જમીન પરથી બરફ ઓગળવા મંડ્યો હતો. સૂરજ રોજ સાત ઘોડાની સવારી લઈને ફરતો જણાયો. રસ્તા ચોખ્ખા થયા. શાળાઓમાં સ્પ્રિંગ બ્રેક પડી. નાયગરા ફૉલ્સ જોવા લોકોના ટોળા ઉમટવા મંડ્યા. હર્ષદ મોટા એ એક મીની વાન રાખી લીધી. જેઓ ભાડેથી ગાડી ન કરી શકે તેઓને સવારે મીની વાન મૂકી આવે અને સાંજના પાછી લઈ આવે. હોટલમાં ઉતરવાવાળાઓને આ સગવડ ખૂબ ગમી ગઈ. અજાણ્યા પ્રદેશમાં ગાડી ચલાવવાનૉ માથાકૂટ મટી ગઈ.  ્સહુથી વધારે તો નાયગરા ફૉલ પાસે ગાડી ક્યાં પાર્ક કરવી. મોડું વહેલું થાય તો પણ કોઈ ફરક ન પડે.

હર્ષદ મોટા અને મંગલા હવે મોટલનો ધંધો ચલાવવામાં પારંગત થઈ ગયા હતાં. ગ્રાહકોને શું ગમશે એ વિચાર પહેલો કરતાં. જો ‘દેશી’ (ભારતિય)  આવતા તો તેમના માટે થેપલા શાક બનાવી આપવાની સગવડ પણ રાખી.  આ થેપલા અને શાકે તો ગામ ગજવ્યું. દેશીઓને જલસો પડી ગયો. આપણી ખાસિયત છે, ભલેને બાળક અમેરિકામાં જનમ્યું હોય, ધોળા મા કે બાપ હોય છતાં બાળકને થેપલું અને છુંદો ભાવે !

ત્યાંથી જ્યારે પણ દેશી કુટુંબો ખુશ થઈને જાય તે ‘ગેસ્ટ બુક’માં સુંદર અભિપ્રાય લખીને જાય. પાછાં ઘરે જઈને પોતાના મિત્રોને કહે એટલે તેઓ પણ આ હર્ષદ મોટાની “મોટલ ૬”માં ઉતરે.  આમ તેમનો ડંકો અમેરિકા અને કેનેડામાં વાગી ગયો. અમેરિકામાં જો ધંધો ખૂબ સફળતા પૂર્વક કરી પૈસા બનાવવા હોય તો”ગ્રાહકને સાચવવાની” કળા ખૂબ અગત્યની છે.

બાળકો માટે નાનું ઉદ્યાન બનાવ્યું. જ્યાં હિંચકા, લપસણી અને જાતજાતની  રમતો લગાવી.તેમને ખુશ રાખવાનો કિમિયો અજમાવ્યો . જે ખૂબ સફળ  સાબિત થયો. આમ સ્પ્રિંગ બ્રેક પૂરી થઈ. ઉનાળાની રજાઓમાં શું સુવિધા વધારવી તેના માટે વિચાર કરવાનું શરું કર્યું. આ ધંધામાં જેટલી સુવિધા વધારે એટલી આવક વધારે. તેમાંય જો મહેમાનોની આગતા સ્વાગતા સરસ રીતે કરવામાં આવે તો પૈસાની રેલમછેલ જણાય.

વાતો ખૂબ કરી સહુએ એકી મતે જવાબ આપ્યો આપણે ‘સ્વિમિંગ પુલ’ બનાવડાવીએ. તેમાં ખર્ચો પુષ્કળ હતો. ચાલો એકવાર ખરચ કરીને પુલ તો બંધાવીએ પણ પછી તેની દેખભાળ બાર મહિના કરવી પડૅ જેનો ખર્ચ ખૂબ હતો. બાર મહિનામાં છ મહિના તો તે બંધ પડી રહે.  ઠંડીને કારણે જો ‘ઈન ડોર” બનાવે તો ખર્ચ બમણો થઈ જાય. અને પુલનું પાણી ગરમ રાખવા વિજળીનું બિલ ખૂબ હદ વગરનું વધી જાય. બધી બાજુથી વિચાર કર્યો. એની સરખામણિમાં મોટેલનું દર વધારી શકાય નહી. જો એમ કરે તો ગ્રાહકો ઘટી જાય.

અંતે એવું વિચાર્યું નાના બાળકોને પાણીમાં રમવા મળે એવા બે સાધનો લાવવા વધારે સગવડવાળા બનશે. ખર્ચો પણ ખૂબ નથી. વિજળી કે બાંધકામ કાંઈ કરાવવાની મુસિબતમાંથી છૂટકારો મળશે. આ વાત સ્ત્રીઓના મગજની ઉપજ હતી.  ભારતની સ્ત્રીઓ કરકસરમાં પહેલો નંબર પ્રાપ્ત કરે તેવી હોય છે.

એક રાતે જમીને બેઠા હતાં. ત્યાં અચાનક ઓફિસમાંથી બૂમાબૂમ સંભળાઈ. મોટાએ ‘ટી. વી. કેમેરાથી’ જોયું કોઈ ધોળિયો માત્ર અડધી ચડ્ડીમાં આવીને ઉભો હતો. ઓફિસમાં બેઠેલા ‘બીલે ‘ ખૂબ સજ્જનતાથી કહ્યું. આ ધંધો બે કુટુંબો ચલાવે છે. તમે સરખા કપડાં પહેરીને આવો પછી હું તમારી સાથે વાત કરીશ.’

આવનાર આંગતુક દારૂ પીને ધુત હતો. તેને કશું જ સાંભળવું  ન હતું. ગાંડાની જેમ કાઉન્ટર ઉપર હાથ પછાડીને બૂમાબૂમ કરતો હતો. થોડી ગાળો પણ બોલ્યો.

બીલ ખૂબ બાહોશી પૂર્વક તેની સાથે વાત આરંભી. પોતાની જબાન અને ગુસ્સા પર કાબૂ રાખ્યો. આવા માણસને છંછેડવામાં મજા નથી, તેની તેને બરાબર ખબર હતી.

હર્ષદ મોટા બધું જોઈ રહ્યા હતાં. તેમને લાગ્યું બીલ બધું સરસ રીતે સંભાળે છે. પોતાને જવાની જરૂરત ન લાગી. બીલ ખૂબ કેળવાયેલો હતો. પોતાની જવાબદારી સંપૂર્ણ પણે નિભાવી રહ્યો હતો. હર્ષદ મોટાને બીલની કાબેલિયત પર ગર્વ થયો.

હવે દારૂડિયાને શું ભાન હોય ? જેના કપડાંના પણ ઠેકાણા ન હતાં. નશાની અવસ્થામાં એક અડબોથ બીલને લગાવી દીધી. મોટા પોતાના રૂમમાંથી ચિલ્લાયા. હવે તેમને થયું આવી પરિસ્થિતિને કાબૂમાં લાવવા તેમણે જવું પડશે. પોતાના રૂમમાંથી જ પેલા પોલિસને ફોન કર્યો. કપડાં બદલીને ઓફિસમાં આવ્યા.

‘બીલ’  આર યુ ઓ કે ?

બીલે ધીરેથી હા પાડી.

‘ઓ.કે. યુ ગો, આઈ વિલ હેન્ડલ હિમ’! હજુ તો વાક્ય પુરું કતે ત્યાં પેલો પોલિસ આવી પહોંચ્યો. જાણી જોઈને પોલિસની ગાડીમાં નહોતો આવ્યો. આવતાની સાથે ઓફિસમાં પેલા ધોળિયાને કહે,’ યુ હેવ ટુ કમ વિથ મી, આઈ એમ અરેસ્ટીંગ યુ’. .

‘ધોળિયો એવું ગંદુ હસ્યો.’

પણ પોલિસે પોતાની મુખમુદ્રા જરા પણ ન બદલી.  ધીરે રહીને ગુનેગારને પહેરાવવાની કડીઓ કાઢી. અને પોતાનો બેજ બતાવ્યો. અમેરિકામાં ઘણે ઠેકાણે પોલિસ યુનિફોર્મ વગર પણ ફરજ નિભાવતી હોય છે. હવે પેલા ધોળિયાની નિંદર ઉડી. તેનો નશો ઉતરી ગયો. રડીને કરગરવા માંડ્યો, “આઇ એમ વેરી સૉરી”  કહીને માફી માગવા લાગ્યો.

પોલિસે તેને માન સહિત ઓફિસ છોડીને જવાનું કહ્યું. ‘ગો એન્ડ ફર્સ્ટ ડ્રેસ અપ ધેન આઇ વિલ ટોક ટુ યુ’.

દારૂના નશાનું ઘેન ઉતરી ગયું હતું. પોતાની જાત જોઈને શરમિંદો થઈ ગયો. દોડતો જઈને પોતાની ગાડીમાંથી કપડાં પહેરીને પાછો આવ્યો. પોલિસ અને હાથ કડી જોઈને ભલભલાના છાતીના પાટીયા બેસી જાય.

જ્યારે કપડાં પહેરીને આવ્યો ત્યારે એના દીદાર એકદમ બદલાઈ ગયા હતા. સુઘડ અને વ્યવસ્થિત જણાયો. કોઈ માની પણ ન શકે કે દસ મિનિટ પહેલાં જે વાહિયાત વર્તન કરી રહ્યો હતો તે આ જ વ્યક્તિ છે ? પોલિસની પાસે આવીને માફી માગવા લાગ્યો. બીલને બોલાવીને માફી માગી.

એનું નામ બ્રાયન હતું. દોસ્તારો સાથે નાયગરા ફૉલ ઉપર મસ્તી તોફાન કરતાં કોઈએ વધારે પડતો દારૂ પિવડાવ્યો હતો. નશીલી દશામાં ભાન ભૂલી બેફામ વર્તન કરી રહ્યો હતો. સારું થયું ત્યાંથી આવતા રસ્તામાં ગાડી ઠોકાઈ ન હતી. તેમાં પાછો સામે કાળો માનવી જોઈને એના દિમાગનો પારો એકદમ છટક્યો.

ઘણા ધોળિયા પોતાની જાતને વધારે પડતું મહત્વ આપતા હોય છે. તેમને નજરમાં  ‘કાળા માનવી’ હલકા દીસે છે. જેને કારણે તેનું વર્તન એકદમ અસભ્ય બની ગયું હતું. બ્રાયન કેનેડામાં રહીને એમ.બી.એ. ભણતો હતો. તેને ખરેખર ખૂબ શરમ આવી.

પૈસાદારનો નબીરો હતો. હર્ષદ મોટાને અને બીલને કહ્યું , હવે મારી રજાના બાકીના બે દિવસ હું અંહી રહીશ અને પૂરવાર કરી આપીશ કે હું બેહુદું વર્તન કરું એવી વ્યક્તિ નથી. પોલિસે પણ તેની સાથે હાથ મિલાવ્યા. જો કે તેને કાબૂમાં રાખવા વોર્નિંગ આપી. ટિકીટ ન આપી જે એની વિરૂદ્ધમાં જાય તો કોલેજમાં તકલિફમાં આવી જાય.

આમ ભીનું સંકેલાઈ ગયું. બ્રાયને બે દિવસ રહ્યો તેમાં હર્ષદ મોટા અને મંગલા સાથે દોસ્તી બાંધી લીધી. બીલના બાળકોને ઘણા બધાં રમકડાં આપી ખુશ કર્યા.

બ્રાયન તો જતો રહ્યો પણ ભવિષ્યમાં આવું બને તો શું કરવું તેના વિચારમાં હર્ષદ મોટા ગરકાવ થઈ ગયા. રાતના જમવાનું પણ મન ન થયું. મોટલનો ધંધો જેટલા પૈસા કમાવી આપે તેની સામે એટલું જોખમ પણ વધી જાય.

ગયા અઠવાડીયે નવું એ.ટી.એમ. મશિન મુકાવ્યું હતું. પૈસા કાઢવાને બહાને લોકો આખી રાત આવતા. એનાથી રાતના કામ કરનારને એકલતા ન લાગતી. પૈસા કાઢવા કોઈ પણ આવી શકે . તેને માટે ડ્રાઈવ ઈન’ની સુવિધા હતી. કોઈએ ગાડીમાંથી ઉતરવું પણ ન પડે. જોઈતા પૈસા લઈને ચાલતી પકડે.

આમ ‘મોટલ ૬’ ધમધોકાર ચાલતી. હર્ષદ મોટા કેશ રજિસ્ટરમાં રોકડ બહુ રાખતા નહી. મોટાભાગનો ધંધો ચાર્જ કાર્ડ ઉપર જ ચાલતો. મોટું પાટિયું લગાવ્યું હતું.

‘ અમારા કેશ રજિસ્ટરમાં ૧૦૦ ડોલરથી વધારે નથી. ‘

બીલને તેને કારણે જરાય ભય હતો નહી. બીલ જ્યારે રજા પર હોય કે બહાર ગયો હોય ત્યારે એડવર્ડ કામ કરતો. એડવર્ડ હાઈસ્કૂલ પાસ હતો. પણ બીલ સાથે તેને ફાવતું નહી. બીલની પ્રમાણિકતા તેને ગમતી નહી. એડવર્ડને કોઈ વાર રોકડા ખિસામાં મારવાનું મન થતું. બીલે ચેતવ્યો હતો.

‘સી.સી કેમેરા ઇસ ઇન બોસ’સ રૂમ. બી કેરફુલ” જો હું ચાડી નહિ ખાંઉ તો પણ તું કોઈ વાર રંગે હાથે પકડાઈ જઈશ. એડવર્ડ પોતાની જાતને ખાં સમજતો. તેને મન બીલ બુદ્ધુ હતો. હર્ષદ મોટા આટલું ધ્યાન રાખતા તો પણ તેને સંતોષ ન થતો. એડવર્ડ બીલ કરતાં દસ વર્ષ નાનો હતો. એકલરામને કોઈ બીજી જવાબદારી હતી નહી.

રહેવા માટે ક્વોટર્સ હતાં પણ ભાગ્યે જ ઘરે રાતના આવતો. જેવી તેની પાળી ખલાસ થાય કે ક્યાંય પહોંચી જતો. સારું હતું હર્ષદ મોટાની મોટલમાં કોઈ ધમાલ કરતો નહી.

મંગલાને શક હતો પણ કોઈ સબૂત ન હોવાને કારણે મુંગી રહેતી. મંગલા પોતાની ચકોર નજર બધા પર રાખતી. વખત આવ્યે પૂછે, ત્યારે સલાહ આપતી.

એડવર્ડે હજુ સુધી પૈસા ચોરવાનું પરાક્રમ કર્યું ન હતું. આજે સવારથી એડવર્ડને હાથે ચળ આવતી હતી. તે ‘ગે’ હતો.  તેની બહેનપણી હમણાથી સગાઈની રીંગ માગતી હતી. ‘એરન’ તેની સાથે જ ભણતો. એડવર્ડ પાર્ટ ટાઈમ કોલેજમાં ભણતો હતો. ચાલો એના પરાક્રમ હવે જોઈશું !

હર્ષદ મોટા તેના આંખ અને કાન હમેશા ખુલ્લા રાખતા ! જેવી એડવર્ડ વિશે ખબર પડી કે હર્ષદ મોટાએ   આંખે ચડી આવે એવી જગ્યાએ દસ વીસ ડોલરના નોટોને મૂકવાનું ચાલુ કર્યું. આ ટ્રીક ખબર હતી તેથી બીલે, એડવર્ડ  ને ચેતવ્યો પણ તે એક દિવસ ફસાયો.

 

| Leave a comment

૮૦૦ રિવર વોક ડ્રાઈવ, પ્રકરણ ૬ કિરીટ ભક્તા

હર્ષદ મોટા કહેતા મોટેલ એ ખેતીવાડી જેવું જ છે જેમાં સતત ધ્યાન રાખતા રહેવું જોઇએ. એ કામ નાના મોટાં સૌને ફાવે કે ના પણ ફાવે. જેમ શેરડી વાવી હોયતો ભેલાણ નો ભય તેમ મોટેલમાં સામાન્ય ઉતારુ ઓ નો વાંધો નહીં પણ કલાક નાં શરીર કર્મીઓનો(વેશ્યાઓ) ભારે ત્રાસ.

જે કલાક માટે આવે તે રૂમ તો ગંદી કરીને જાય પણ આખી મોટેલને ગંદી ચીતરતા જાય. હર્ષદ મોટા આવા લોકોને તરત ઓળખી જાય. રૂમ ખાલી પડ્યા હોય તો ખાલી નથી કહી તેમને ચાવી ના આપે. એ વાત પ્રદીપ અને દીપક ના સમજે પણ કદી તેઓ પ્રશ્ન ના પુછે. હીમ પ્રપાતનાં સમયે એક તો ઘરાક ઓછા હોય અને આ કારણસર એકલ દોકલ સ્ત્રી કે પુરુષને  જુએ એટલે ના કહી દે. વળી એમ પણ કહે એક નન્નો સો દુઃખ કાપે.

ઈ મેલ દ્વારા મોટેલ ૬માંથી સંદેશો આવી ગયો હતો કે વરસાદી તોફાન આવનારા દિવસોમાં છે અને શક્ય છે પુનઃવસાહતીઓ આવે. આજે ૩૬ ઇંચ બરફ પડવાનો હતો તેથી આખી મોટેલ ગરમ રાખવાની અને મુખ્ય રોડ ઉપર મીઠું નાખી બરફ કાઢતા રહેવાનું કામ કરતા રહેવાનું. આ શીત તોફાનોમાં મોટેલમાં ઘરાકી એક્દમ વધી જતી હોય છે. જ્યારે રોડ શીતાચ્છદીત થઈ જાય. ગામમાં ખુબ વરસાદ પડે અને જે કીચડ થઈ જાય  તેનાથી પણ ખતરનાક અને લપસણો સફેદ કાદવ બરફ્નો થઈ જાય.

આ વખતે આ હીમ પ્રપાત લાંબો ચાલ્યો. કેટ્લાય વટેમાર્ગુ અટવાયા.સફેદ નાની ફોતરી જેવી હીમકણિકા એક અઠવાડીયા સુધી સતત પડી. એક આખી બસ અકસ્માત માં ઉંધી પડી ગઈ અને તેની પાછળ ચાર કારો અથડાઇ. ઘાયલોને હોસ્પીટલમાં ખસેડાયા જ્યારે બાકીનાં સૌ ને સરકારી સહાય મળી તે સહાયને કારણે મોટેલ ૬ અકડેઠઠ ભરાઈ ગઈ.પણ રૉડ લાંબો સમય સુધી બંધ રહ્યો. ફીમા અને ગવર્ન્મેંટ સહાયો પોલિસની સહાય થી તરત મળવા માંડી હતી.

થોડો સુરજ નીકળે અને થોડુંક હીમ ઓગળે તે રાતનાં ફરી પાછુ જામી જાય, પાર્કીંગ ની કારો ઉપર પણ બે બે ફુટ બરફ. નજીકનાં રેસ્ટોરંટ થોડોક સમય ખુલે તેટલો સમય મોટેલમાંથી દરેક જણા ખાવાનું લઈ આવે.

હા રેડીયો ચાલુ હતો વેધરનાં સમાચાર ચાલુ હતા, કોન્ફરંસ રૂમ ચાલુ હતો તે રૂમમાં જનરેટર દ્વારા અજવાળું હતું

સીધુ સામાન ભરેલું હતુ તેથી રોજીંદા વહીવટમાં તકલીફ નહોંતી. અઠવાડીયે વરસાદ અને હિમ હળવું પડતા જેમને ઉતાવળ હતી તે સૌ વિખરાવા માંડ્યા.

હર્ષદ મોટાને રૂમનંબર ૧૦૭માં રહેતો પિટર જોખમી લાગતો હતો. પોલિસને પણ તેણે સુચવ્યું હતું તેનું આઈ ડી ફેક લાગે છે.પણ ફીમામાંથી આવતી રકમો સમયસર આવી જાય છે. પણ હવે વાતાવરણ ચોખ્ખુ થઈ ગયુ છે તેથી તે રાહતો બંધ થઈ જશે પછી?

પિટર હર્ષદ મોટાથી આંખ બચાવતો હતો.પણ આજે હર્ષદ મોટા તેનાં રુમમાં જઈને ઉભા. રુમ ખોલીને પિટર ખીજાતો ઉભેલો જોઇને પહેલોજ પ્રશ્ન કર્યો.”આજે તમારું બુકીંગ રીન્યુ નથી થયું . તમારે આજે રૂમ ખાલી કરવો પડશે.”

“એવું ના બને,” ગુજરાતીમાં તેનો જવાબ સાંભળી ને હર્ષદ ચમક્યો.

હર્ષદે અંગ્રેજીમાં વાત ચાલુ રાખતા કહ્યું ” એવું બન્યું છે આપના પૈસા આવ્યા નથી અને આગળનું બુકીંગ છે. હું તમને વૉર્ન કરવા આવ્યો છું ૧૧ થી ૧૨ ની વચ્ચે ચેક આઉટ ટાઈમ છે.”

“હું તમને પૈસા આપી દઈશ પણ આજે મારાથી જવાય તેવું નથી.” તેના અવાજમાં થડકારો હતો.

” પોલિસ તમારી સાથે નરમાશથી વર્તે છે તેનું મને કારણ નથી સમજાતું પણ મને જેમની આઈ ડી શંકાસ્પદ હોય તેમને અહીં રાખવામાં રસ નથી.”

વાત જાણે એમ છે કે મારો સામાન બરફનાં તોફાનમાં અટવાયેલો છે. એ આવી જાય એટલે હું રવાના થઉં.

તમારો સામાન તમે જેં સરનામું આપશો ત્યાં ફોરવર્ડ થઈ જશે.

” ફોરવર્ડ ચાર્જીસ લાગે ને?”

” હું પેલા પોલિસ ને બોલાવીને ઘટીત કરાવી દઉ છું કહી પિટર રુમ માં ગયો

બારમાં પાંચ કમે પેલો પોલિસ પિટરનો ચેક લઈને આવ્યો ત્યારે હર્ષદ મૉટાનું ભજનીયું હવાઈ ગયું.

ચહેરા ઉપર સારા ગ્રહક માટે જે ભાવ આવે તે આવી ગયો હતો.

પિટર રુમમાં નિશ્ચિંત થઇ ગયો હતો.

તે ખબરી હતો તેવી ખબર પડતા મનનાં શંકાશીલ વલણો જતા રહ્યા.

બપોરે તે કૉફી પીવા કેફ્ટેરીયમ માં આવ્યો ત્યારે હર્ષદ મોટાએ સામેથી બોલાવ્યો.

” પિટર! સવારનાં મારા વર્તન બદલ માફ કરજે. તારા પોલિસે મને તારી ઓળખાણ અધુરી આપી હતી તેથી ભુલ થઇ.”

” ના તમે તમારી રીતે સાચા હતા. પેલા પોલિસની ભુલ હતી.”

કૉફી પીતા પીતા પીટરે વાત આગળ વધારી. ” અમને પોલિસે બહુ ભાષાઓ જાણ તા હોઈએ એટલે દુભાષીયા તરીકે જાળવતાં હતાં”

” તમને કેટલીક ભાષાઓ આવડે છે?”

” હું આખા વિશ્વમાં ફરેલો છુ એટલે ઉર્દુ, અરેબીયન,સ્વાહીલી,ફ્રેંચ, અંગ્રેજી  અને સ્પેનીશ માં હું સડસડાટ બોલી શકું. ભારતીય ભાષાઓ પણ ઘણી બધી આવડે.”

” વાહ! સરસ! મને પણ ઘણી બધી ભાષાઓ આવડે છે. જેમ વધુ ભાષા જાણીયે તેમ ટોળા માં સરસ રીતે ભળી જવાય.”

“આજે મારાથી જવાય તેવું નહોતું.તેથી આનાકાની કરતો હતો.”

“તમારો કોઇક સામાન આવવાનો હતો ખરું ને?”

” હા તે તો આવી ગયાનાં સમાચાર પોલિસ આપી ગયો.”

” તો પછી આવતી કાલે જવાની તૈયારી કરો.”

પીટરનું મોં પડી ગયું.

હર્ષદ મોટા કહે પોલિસની દોસ્તી ન સારી કે દુશ્મની સારી. તમારી પાસે આઈડેંન્ટી કાર્ડ શંકાસપદ છે તેથી હું કોઇ પણ જોખમ લેવામાં માનતો નથી.

” એટલે તેમે એમ માનો છો કે હું ઘૂસણખોર છું.”

‘સીધી વાત છે. જેમની પાસે અમેરિકન સરકારે આપેલું આઇડેંન્ટિટિ કાર્ડ ન હોય તે ઘૂસણખોર જ છે. અને તેમને મોટેલમાં રાખવા દેવા કે નહીં તે મારે નક્કી કરવાનાં.”

” તો પછી કાલથી કેમ? આજથી કેમ નહિં?” કહી પીટરે પીસ્તોલ કાઢીને કાઉંટર પર મુકી.

સહેજ પણ ડર્યા વિના કાઉંટર ઉપરની પીસ્તોલને અડ્યા વિના કેશ કાઉંટરમાં નાખી દઈ તેમણે ૯૧૧ ઉપર ફોન કર્યો.

” હું મોટેલ ૬ માંથી બોલું છું. પોલિસ સહાય તરત મોકલો. એક પેસેંજરે મારા ઉપર ગન તાકી છે.”

હવે પીટર ગભરાયો. સામાન્ય રીતે જ્યારે જ્યારે ગન આવી રીતે એણે કાઉંટર પર મુકી હતી ત્યારે ત્યારે તેનું ધાર્યુ થતું હતું પણ આ વખતે તેની ટ્રીક સફળ નહોંતી થઈ.

” અરે હું તો તમને મારું આઈડેંટિટિ કાર્ડ બતાવતો હતો.”

” કે મને ધમકાવતાં હતાં?”

ત્યાંતો પોલિસ ની સાયરનો સંભળાઇ.

નસીબ જોગે પેલો પોલિસ અને તેનો સાથીદાર હતો. હર્ષદને જોઇને તે હસી પડ્યો અને બોલ્યો પિટર આ શું કર્યુ?

હર્ષદ પણ મલકતા મલકતા બોલ્યા આ ટ્રીક મારા ઉપર ના ચાલે..પ્લીઝ જરા એમને સમજાવો કે કાયદાઓને સો ગરણે ગાળીને બેઠો છું.મને પિસ્તોલ બતાવવાનાં ગુના માં તેને સાત સાલની કેદ કરો.

પેલો પોલિસ કહે “પણ એની પિસ્તોલ ક્યાં છે?”.

હર્ષદ કહે ” એણે કાઉંટર પર મુકી એટલે તરત જ તેને કેશ કાઉંટર માં નાખીને લોક કરી છે. મને ગળા સુધી ખાતરી છે તે ખાલી છે પણ જરા ખોંખારો ખાધો એટલે તેને ભડકાવ્યો.”

પિટરને જાણે શ્વાસમાં શ્વાસ આવ્યો.

હર્ષદ કહે “તમારો માલ આવી ગયો હોય તો તૈયાર થાવ. મારા હિસાબે તમે આતંકવાદી છો અને તમે ઈચ્છો તે ભડાકા મારી હોટેલમાંથી નહી થવા દઉં સમજ્યા.”

પિટર કહે ” શું કહો છો તમે?”

પોલિસને પણ આ વાતથી નવાઇ લાગી.

“આ તમારો ખબરી જેટલી ભાષાઓ જાણે છે તેટલા દેશનાં માફીયાઓને પણ ઓળખે છે.”

પિટર ક્ષણભરતો હર્ષદ મોટાને સાંભળતો  રહ્યો.

હર્ષદમોટા છેલ્લ ત્રણ દિવસથી તેની વર્તણુંક જોઇ રહ્યા હતા.. વાંકમાં હોવાછતા પિટર સામાને દબડાવી શકતો હતો.  આજે તે વાંકમાં આવ્યો હતો.  આજે રગે હાથ પકડાયો હતો. સવારનાં પહોરમાં તે અરબી ભાષામાં ફોન ઉપર વાતો કરતો હતો. સામે કોણ હતું તે ખબર નહોંતી પણ જે કોઈ હતો તેની સાથે તારીખનો મતભેદ હતો.

તે એક દિવસ વધારવા માંગતો હતો. પિટર તારીખો જેમ છે તેમ રાખવા માંગતો હતો. પેલો અરબ તેને એક દિવસનાં પૈસા વધુ આપવા માંગતો હતો.તેમ છતા પિટર ટસનો મસ ન થયો ત્યારે બોંબ બ્લાસ્ટ કરવાનું રિમોટ પેલાએ મોકલી આપવાનું કહ્યું.

પિટર બોંબનો ઉલ્લેખ થયોને જાણે એકદમ ખુન્નસે ભરાઈને પોતાની રીવોલ્વર ઝડપવા ગયો ત્યારે હર્ષદ મોટા તૈયાર જ હતા તેમણે લોકર ની ચાવી ફેરવી દીધી.

પોલિસને માટે હવે કોઇ છુટકો નહોંતો. પિટરને કડી પહેરાવ્યા સિવાયનો. તેને લઈને પોલિસ અને તેનો સાથીદાર પોલિસ ચોકી લઈ ગયા.

મંગલાનો જીવ તાળવે ચોંટ્યો હતો. પોલિસ આવી ત્યારે પિટરે પિસ્તોલ કાઢી અને બહાદુરી થી ડર્યા વિના તેને કેશ કાઉંટરમાં નાખી તે આખો પ્રસંગ જોયો હતો. તેથી સમજી તો ગઈજ હતી કે ગરબડ છે. તે ડંગોરો લઈને કેશ કાઉંટર પાછળ આવી ગઈ હતી.

પોલિસ તરતજ આવી ગઈ હતી તેથી ન બનવાનું કંઈ બન્યુ નહીં.

થોડા સમય બાદ પોલિસ તપાસમાં પિટર પાસેથી જાણકારી મળી કે ૯૧૧ જેવું મોટું ખતરનાક કાવતરાનો તે ભાગ હતો. નાયગ્રા ફોલને અમેરિકન સાઈડથી તોડી નાખી આખું બફેલો જળબંબાકાર કરવાના હતા.બંને બોંબ તેની કારમાં હતા. તારીખનો વિવાદ એટલા માટે હતો કે પિટર આ વખતે શહિદિ વહોરીને લાખો રુપિયા મેળવવા માંગતો હતો. તેની ગર્લ ફ્રંડે અને તેમનું સંતાન નું જીવન બનાવવામાંગતો હતો. આવા આત્મઘાતી વલણોએ અને આગળનાં અનુભવે તેને શીખવ્યું હતું કે છેલ્લી મિનિટે થતા બદલાવોમાં મગજ બદલાઇ જતું હોય છે.

પોલિસ કમીશ્નર રુબરુ જાતે મળવા આવ્યા ત્યારે ઘરમાં સૌ પ્રસન્ન હતા.તેઓએ કહ્યું  ખબરીઓ ક્યારેક માથાનો દુઃખાવો બની જતા હોય છે.જે કામ સર રાખ્યા હોય તેનાથી વિપરિત કામ પણ પોતાનાં હીતમાં તેઓ કરી નાખતા હોય છે. આજે તે કામ આપે રોક્યું.સમાજ્નાં જાગૃત નાગરિક તરીકે તમે બહું ઉમદા કામ કર્યું.

બંને બોંબ કારમાંથી લઈ ગયા અને વારંવાર શાબશી આપતા આપતા કહેતા ગયા કે એક કરતા વધુ ભાષાઓની જાણકારીને લીધે મોટી હોનારતમાંથી સૌ બચી ગયા.

આજે ભલે મોટી ખતરનાક પરિસ્થિતિમાંથી હેમેખેમ પાર ઉતર્યા પણ  હર્ષદ મોટા  હવે પહેલા કરતાં વધારે સાવચેત થયા. આતંકવાદીઓ હવે  નાની મોટેલ વાળાને પરેશાન કરવામાં ગુંથાયા હતા. તેમને જાનની કોઈ કિમત ન હતી. ખબર નહી કેમ નાની ઉમરમાં ખોટા લોકોની ચુંગલમાં ફસાય છે. નિર્દોષોના પ્રાણ લેતાં તેમના દિલને કોઈ ખચકાટ થતો નથી. તેમને પોતાને પણ ખબર નથી હોતી કે આવી રીતે ધાક ધમકી અને વિનાશ નોતરીને તેમને શું મેળવવું છે ?

આ બનાવ પછી આખી મોટલમાં  હર્ષદ  મોટાએ .સી. કેમેરા નખાવી દીધાં . જેને કારણે લૉબીમાં, ઓફિસમાં, કૉરિડોર અને કાફેટેરિયામાં શું ચાલે છે. તે બધી દિશામાં પોતાની રૂમમાંથી નજર રાખી શકાય. ગડમથલ કે ચોરી ચપાટી કરે તો પકડવું આસાન થઈ જાય.

| Leave a comment