નિવૃત્ત થયા પછી (૨) ફાલ્ગુની પરીખ

.

            ‘ અનોખો રવિવાર ‘

સુશીની આંખથી ટપકતા એ આંસુ જશવંતલાલને એવા લાગ્યા – જાણેકે છીપમાં મોતી છૂપાયેલ હોય! પ્રેમથી હાથમાં ઝીલતા બોલ્યા, સુશી આ શું?? તને મારા હાથની બનાવેલ ચ્હા ના ભાવી??

અરે ના, એવું નથી- આ ચ્હા માં તમારા હાથનો સ્નેહ ભળી ગયો હોવાથી મધથી પણ વધુ મધુકર બની છે! પરંતુ તમે કેમ આજે???

સુશી, આજથી નકકી કર્યુ છે તને દરરોજ મારા હાથની બનાવેલ ચ્હા પીવડાવીશ – અને મને તમે તમારા સ્નેહના બંધાણી બનાવી દેશો કેમ?? એમના મધુર પ્રેમભર્યા હાસ્યથી એ રૂમની દીવાલો અને એ ખુશનુમા રવિવારની સવાર મહેંકી ઊઠી!

એટલામાં એમની બુલબુલનો ચહેકતો અવાજ આવ્યો – ગુડમોર્નિગ દાદુ – ગુડમોર્નિગ ‘મા’! ઓહ મારી કોકિલકંઠી એમ કહી જશવંતલાલે પ્રેમથી ચાર્મીને ઉંચકી લીધી અને વહાલભર્યુ ચુંબન તેના કપાળે કર્યું. સુશી આ સ્નેહભરી પ્રેમની તસ્વીરને આંખોમાં સમાવતી રહી – મનમાં વિચારતી રહી – જિદંગીની ભાગાદોડીમા ના જાને આવી કેટલીય પ્રેમભરી ક્ષણો ચૂકી ગયા છીએ, થેકન્યુ જિદંગી – મને આજે એક નવી સ્મરણીય સવાર આપવા માટે!!

દુનિયાની નજરમાં ભલે એ નિવૃત્ત થયા- પરંતુ જિદંગીના આ નવા ગણિતમા પ્રથમ મક્ષિકાએ જિદંગીનો દાખલો સચોટ થયો! મને હતું નિવૃત્તિ એ જિદંગીના ઘણા બધા પ્રકરણમાંનુ એક છે. નિવૃત્તિની પળ જાણેકે પ્રવૃત્તિની પાનખરનો અનુભવ કરાવે છે. પરંતુ તેમણે આ સહજતાથી સ્વીકારી લીધી છે. દરેકના માટે એકધારું કામ કરીને એ ખુદ પણ જિદંગીની ખુશીઓથી અલિપ્ત જ રહયા છે ને! હવે એમ લાગે છે – સાચી જિદંગીની શરૂઆત થઇ છે.

દાદા -પૌત્રીને રમતા નિહાળી સુશી પલંગ પરથી ઉતરતા, પોતાના છૂટા વાળને હાથ વડે અંબોડા ટાઇપ બાંધવા લાગ્યા ત્યાં જશવંતલાલ તેમની નજીક આવ્યા – પ્રેમથી હાથને રોકતા બોલ્યા, એને ખુલ્લા રહેવા દે- એ તારા વ્યકિત્વને ખૂબ સુંદરતા બક્ષે છે! એમ કહી અંબોડો ખોલી દેતા નાગણ જેવા વાળ સુશીના પીઠ પર લહેરાઇ ગયા. બંનેની આંખોમાં પ્રેમની જયોતિ જગમગી ઊઠી – સહેજ હસતા એમની વાત માનીને દૈનિક કાર્યો પતાવવા પગ ઉપાડયો ત્યાં એમનું ફરમાન આવ્યું – પ્રિયે – આજે તારે સંપૂર્ણ રવિવારની રજા ભોગવવાની છે. આજે મોર્નિગ બ્રેકફાસ્ટ તારા પ્રાણપ્રિયે પતિદેવ બનાવશે!

એરે વાહ દાદુ – આજે તમે બ્રેકફાસ્ટ બનાવશો?? ચાર્મી ખુશ થતા ચહેકી ઊઠી. યસ માય પ્રિન્સેસ! ડુ યુ હેલ્પ મી? યસ દાદુ,,,,! લેટસ ગો – દાદા પૌત્રી કિચન તરફ ગયા, સુશી આશ્ચર્યથી જોતી રહી, ખરેખર આજનો રવિવાર એના માટે અવિસ્મરણીય હતો!!

કિચનમા ઠાઠથી આવી તો ગયા, પરંતુ બનાવવું શું???? ખુદને કોઈ વસ્તુ બનાવતા નહતી આવડતી. કદી કિચનમા આવ્યા નહતા એટલે દરેક વસ્તુ કયાં મૂકાય છે એ પણ ખબર નહતી. તેમની મૂંઝવણ ચાર્મીએ દૂર કરી. દાદુ આપણે આજે બ્રેકફાસ્ટ માં,,, હમમમમ,,,, બ્રેડ -બટર -જામ, ‘મા’ ના ફેવરિટ બટાકાપૌવા બનાવીશું,, કરેકટ??

અરે, સુશીને એ ફેવરિટ છે એની મને અત્યાર સુધી ખ્યાલ જ ના આવ્યો. સાચે હું મારી જીવનસંગિનીની પસંદ – ના પસંદને ભૂલી ગયો હતો. એને કદી એ માટે ફરિયાદ નથી કરી. બેટા-તને ખબર છે તારી દાદી એ બધું કયાં મૂકે છે?? દાદુ એ મારી દાદી નથી મારા  ‘ મા ‘ છે!!

હા દાદુ મને ખબર છે – ગર્વથી ચાર્મી બોલી ત્યારે તેમને લાગ્યું, મારા કરતા મારી પૌત્રી એ વધુ ખ્યાલ રાખ્યો છે મારી સંગિનીનો – મનોમન ભગવાનનો આભાર વ્યક્ત કર્યો કે તે મને નિવૃત્ત કરી મારી ખુશીઓના પળો છૂટી ગયા હતા એ માટે સમય આપી મારા પર ઉપકાર કર્યો- છે!

સુશી – દાદા પૌત્રીને રસોડામાં કામ કરતા નિહાળી હસી રહી હતી. ચાર્મી ઉંમરના નાની હોવા છતાં બુધ્ધિથી ખૂબ કુશાગ્ર હતી. ના જાને આજે એમના મનમાં શું ભૂત ભરાયું છે? સવારથી કંઇક જુદો વ્યવહાર કરી રહ્યા છે. દીપક – પૂજા ઊઠી ગયા હતા, મમ્મીને ડાઇનિંગ ટેબલ પર એકલી હસતા આશ્ચર્ય થતું હતું, અને કિચનમાથી આ શેનો અવાજ આવી રહયો છે ,ચાર્મી કિચનમા શું કરી રહી છે એ જોવા ત્યાં નજર કરી. જે જોયું એના પર વિશ્વાસ ના આવ્યો. પપ્પા, તમે રસોડામાં આ શું કરી રહ્યા છો?? ગુડમોર્નિગ એવરીબડી – બ્રેકફાસ્ટ રેડી છે -જલ્દીથી ટેબલ પર આવી જાઓ ચાલો,સ્ટાઇલથી બોલી ,,ચ્હા, બનાવેલ નાસ્તો ટેબલ પર મૂકાયા.

દીપક પૂજાનુ આશ્ચર્ય સમાપ્ત થતું નહતું. બધા ત્યાં ગોઠવાયા, જશવંતલાલે બધાને સુશીની સ્ટાઇલથી નાસ્તો સર્વ કર્યો. પ્રેમથી સુશીની પ્લેટમાંથી એક ચમચી બટાકાપૌવાની ભરી તેના મુખ સમીપ લાવતા બોલ્યા, પ્રિયે ચાખીને કહે કેવા બન્યા છે? સુશીએ પ્રેમથી તેમનો હાથ પકડી કહયું – તમે બનાવ્યા છેને! મારા માટે એ સર્વશ્રેષ્ઠ જ છે! એમ કહી, સ્નેહનીતરતી આંખે એને મુખમાં મૂકયા.

અરે દીપક પૂજા, તમે પણ ટેસ્ટ કરી કહો કેવા બન્યા છે? એ બંને મમ્મી પપ્પાના પ્રેમની અનુભૂતિને નિહાળી મનોમન એક બીજા માટે આવો પ્રેમ કદી દર્શાવી શકયા નથી એનો એહસાસ થતા, બંનેની નજર એક બીજા સાથે ટકરાઇ.

વાહ, પાપા એકદમ ફસ્ટકલાસ બન્યા છે, કોઇ કહે નહી તમે આજે પહેલી વખત બનાવ્યા છે! ટેબલ પર રવિવારની સવાર મસ્તી પ્રેમભરી બની રહી. સુશી પરવારી શાકભાજી લેવા માર્કેટ જવા તૈયાર થઈ બહાર નીકળી – સામે જશવંતલાલને ગાડી લઇ તૈયાર હતા. અરે તમે કયાં ચાલ્યા? તારી સાથે આવું છું સુશી. મારી સાથે કેમ?? આજે સવારે કહયું હતું, આજથી તારા દરેક કામમાં હું – તો બસ હવેથી એ સાથે મળીને જ કરીશું.

શાક લઇને ઘરે આવતા જશવંતલાલે ફરમાન કર્યું, આજે ઘરની ગૃહિણીઓ આરામ કરશે, ઘરના આ બે પુરૂષો રસોઇ કરશે. તેમનું ફરમાન સાંભળી દીપક બોલ્યો – પાપા આર યુ ઓલરાઇટ??? રસોઇ અને તે આપણે??? પાપા એ કામ મમ્મી અને પૂજાનું છે આપણું નહી -સોરી હું એ નહી કરું!

દીપક – કેમ તમે નહી કરો? પાપાએ કહયું છે, તમારે કરવાનું જ છે સમજયા? પૂજાએ હકકથી કહેતા દીપક મનોમન તેના પર ધૂંધવાયો. સુશી, પૂજા ચાર્મીને મજા આવતી હતી.

બંનેને કિચનમા વસ્તુઓ સાથે માથાકૂટ કરતા નિહાળી સુશી એમની મદદમાં પહોંચી. સુશી તને ના ના કહયું છેને, તારે આજે આરામ કરવાનો છે-કેમ અંદર આવ્યા?? હું તમારી મદદમાં – યસ મોમ – પ્લીઝ તમે કરો, મને આ બધું નથી ફાવતું – એમ બોલી દીપક કિચનની બહાર જવાની તૈયારી કરી, ત્યાં પૂજા આવતા બોલી દીપક ડાર્લિંગ નો ચીટિંગ – આજે તો તમારે જ,,,, હસતાહસતા પૂજા બોલી.

યસ પૂજા બેટા – એ દીપકના બચ્ચા – કામચોર, કામથી ભાગ નહી ચાલ મદદ કર મારી ભાજીપાઁઉ બનાવવામાં. વાઉ,,, દાદુ ભાજીપાઁઉ – ચાર્મી એકદમ કૂદીને દાદુના ગળે વળગી પડી. અચાનક આ થવાથી જશવંતલાલ પોતાનું બેલેન્સ જાળવી ના શકયા, તેમનો હાથ પ્લેટફોર્મ પરની થાળી પર પડયો. એ સાથે જ એ થાળી ઉછળી અને એમાં છોલીને રાખેલા વટાણા કિચનમા વેરાઇ ગયા. ઓહોહો – ચાર્મી બેટા આ શું કર્યું??? સુશી ઝડપથી તેને વીણવા નીચા નમ્યા, જશવંતલાલ પણ એ જ ક્ષણે નીચા નમતા બંનેના માથા એક બીજા સાથે ભટકાયા. અરે-બોલતા કિચનમા હાસ્યનું મોજું ફરી વળ્યું.

જોયું પાપા, જેનું કામ હોય એજ કરે તેજ સારું છે બધા માટે. જુઓ – કિચનમા વિખેરાયને પડેલા વટાણા તરફ આંગળી કરતા સહેજ ચિડાતા બોલ્યો. આજે ખાવાનું આપણે જ બનાવવાનું છે માટે ખોટા બહાના બંધ કરી હેલ્પ કર મને.

દીપકને કામ કરતા નિહાળી, પૂજાને ખૂબ મજા આવતી હતી. મનોમન થોડો અપરાધભાવ પણ અનુભવતી હતી. દીપક – પપ્પાજીને કામ કરતા નિહાળી ખ્યાલ આવ્યો, ખુદ રોજ ઓફિસના કામને કારણે ઘરમાં કદી મમ્મીને ઘરકામમા મદદ નથી કરી. મમ્મીએ કદી એ માટેના વિરોધી સૂર ઉચ્ચારી ઘરના વાતાવરણને કદી ઝઘડાથી દૂષિત નથી કર્યું. કાયમ તેના માટે બધું તૈયાર રાખતા હતા. અરે ખુદની દીકરી ચાર્મીની જવાબદારી તેમને ઉઠાવી લીધી હતી. ચાર્મી આજે 5 વર્ષની થઇ ગઇ છે એ ખ્યાલ જ ના આવ્યો. આજે પૂજાને મમ્મીની એ મહાનતાનો ખ્યાલ આવ્યો, તેનું મસ્તક આપોઆપ તેમને વંદન કરવા ઝુકી ગયું. સમજાયું ઓફિસના કામ કરતા પણ મુશ્કેલ કામ ઘરના છે! ઓફિસમાં કામનો એક ટારગેટ હોય છે, જયારે ઘરના કામમાં એવી કોઇ ગુંજાઈશ નથી હોતી. રવિવારની રજા ત્યાં હોય છે, ઘરમાં રવિવારે દરેકની પસંદગી સાચવવા જતા કામ વધી જાય છે એ પૂજાને આજે સમજાયું. મનમાં પપ્પાજીનો આભાર માન્યો – થેકન્યુ પપ્પાજી! આજે તમે સાચા અર્થમાં મને નિવૃત્તિનો અર્થ સમજાવ્યો છે! નિવૃત્તિનો અર્થ એ નથી કે તમે બધા કામથી નિવૃત થઈ જાઓ. તેનો સાચો અર્થ એ છે કે તમે તમારા સાથીની પ્રવૃત્તિશીલતાના સમયને પોતાનો સાથ આપો!

ફાઇનલી ભાજીપાઁઉ બનીને તૈયાર થઈ ગઈ. ટેબલ પર પહેલી વખત જમવાના સમયે બધા સાથે હતા. નહી તો દરેક રવિવારે બધાનો જમવાનો સમય અલગ અલગ જ હતો. દરેકના ચહેરા પર પ્રસન્નતા હતી. દીપક ગુસ્સે હતો, કિચનના કામને કારણે આજે તેનો રવિવાર બરબાદ થયો હતો. બધાની ખુશી જોઇ સમજાયું – જિદંગીની નાની નાની ખુશીને શોધવા નથી જવી પડતી – બસ આપણે તેને મેળવવાની હોય છે!

અચાનક તેને એનાઉસમેન્ટ કર્યું, આજે સાંજે આપણે બધા પિકનિક પર જઇશું,અને ડિનર હોટલમાં કરીશું. વાઉ,,, ડેડી પિકનિક! ચાર્મીના ચહેરા પર ખુશી ઝળકી ઊઠી, તેની ખુશી નિહાળી દીપકને સમજાયું – ખુશીને આવતા રોકી શકે એવા કોઈ દરવાજા બન્યા નથી, તેને લાગણીના અને પ્રેમના શબ્દો વડે ભીજાવવા પડે છે!!!!

સાંજે શહેરથી દૂર કુદરતના સાનિધ્યમાં બધા પિકનિક માટે ગયા. ચાર્મીને રમવા માટે વિશાળ ખુલ્લી, ઘાસથી ભરેલી જગ્યા જોઇને તે પતંગિયાની માફક આ બાજુથી બીજી બાજુ દોડતી હતી. દીપક પૂજા બંને હાથમાં હાથ પરોવી ચાલતા હતા – શબ્દો અબોલ હતા, હૈયાના સ્પંદનો સ્પર્શ વડે મૂક વહેતા હતા!

સુશીના ખોળામાં માથું મૂકી જશવંતલાલ સૂતા હતા, ડૂબતા સૂરજની લાલિમા – સુશીના ગાલને રતુમડા બનાવતા હતા! તેના ભીના ભીના અધરો પર પ્રિતની મુસ્કાન હતી. તેની આંગળીઓ પ્રિયતમના વાળમાં ફરતી હતી, એ બંને એ પ્રેમના અસ્ખલિત પ્રવાહમાં વહેતા જતા હતા! ચાર્મી દોડતી ત્યાં આવી, દાદુને આ રીતે સૂતેલા જોતા બોલી-દાદુ ઊઠો!  આ મારી જગ્યા છે, તમે કેમ ત્યાં સૂતા છો??

અરે મારી બુલબુલ- તું પણ આવી જા, એમ કહી તેને પોતાની બાજુમાં સૂવડાવી દીધી! સુશી બંનેને પ્રેમભરી આંખે નિહાળતી રહી. તેને નહોતી ખબર નિવૃત્તિ પછીની જિદંગી આટલી સુંદર પ્રેમભરી બની રહેશે!!

“પ્રેમને તારા વર્ણવવા શબ્દો નથી જડતા,

સ્પર્શ પામીને તારો, સ્પંદનો નથી વળતા,

આયખું આખું ગૂંથાય ગયું ત્યાગની સૂરામા,

રે- લાગણીના હુંફાળા સરનામા નથી મળતાં,,,,!!!!!!

ફાલ્ગુની પરીખ.

(રાજપીપળા)

Advertisements
This entry was posted in અવર્ગીકૃત. Bookmark the permalink.

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s