તું આખી મારી અને હું અડધો તારો..! પતંગીયુ ૧૨ ભૂમિ માછી

patangiyu

દર વખતે અંકિત ઉંધા-છત્તા કાંડ કરે અને ડફોળચંદની જેમ પકડાઇ જાય પછી દર્શનાની માફી માંગે અને આ વખતે ફરી ઉલ્લુ બની ગયો એને શર્મ તો આવતી હતી પણ કરે શું?દર્શના તો માની ગઇ પણ એની પુંછડી દર્શનાના પગ નીચે હતી પણ છતાય એનાથી ભસવાનું ભુલાતુ નથી.

આજે તો દર્શના પણ એને વાતે-વાતે છંછેડતી હતી.જાણે કોઇ ખુબ જ અગત્યની વાત કહેવાની હોય એમ પાસે આવી.

“મારે એક વાત કહેવી છે..”

“બોલ ને તો…”

“ પણ કંઇ રીતે કહુ એ સમજ નથી પડતી…”

“જ્યારે કોઇ વાતની ગતાગમ ના પડે તો એને બાજુ પર મુકી દેવાની હોય…” અંકિત માથુ ખંજવાળતા બોલ્યો…”

“બસ તમે તો બધી વાત માં આમ જ કરો..મારી વાતો સાંભળતા જોર આવે તમને…અને હમણા બીજી કોઇ હોય તો ??લળી લળીને મજા લેવાનું શરૂ કરી દીધુ હોય ક્યારનું..અને મારી વાતો ટાળ્યા કરવાની..!”

દર્શનાને વાત ખેંચી ને લાંબી કરવી હતી અને આ વખતે એને અંકિતની ફીરકી લેવી હતી.

“એમા પુછવાનું શું હોય યાર….જે બોલવુ હોય એ બોલી દેવાનું..પણ ના તને તો ઝ્ગડવાનું કારણ જ જોઇતુ હોય બસ..!” અંકિતને વાત પુરી કરવી હતી.

“હવે હું ઝગડાળુ છું..?હમણા પુછ્યા વગર સડસડાટ બોલી ગઇ હોત તો બાઘા ની જેમ પુછતા કે બોલ ને ડીયર શું બોલી મારુ ધ્યાન ન’તું..!”

હમણા સુધી દર્શના સીધી રીતે અંકિત સાથે રહેતી હતી અને અંકિત એનો ગેરફાયદો ઉઠાવતો હતો હવે દર્શનાને ‘ટીપિકલ-બૈરી’ બનીને થોડી મજા લેવી હતી…

“જીવવાદેને યાર શાંતિ થી…આજે આ શું લઇને બેઠી છે..?” અંકિત સાચેજ અકળાતો હતો..

“હવે,વિચિત્રવેડા ના કરો મારી વાત શાંતિ થી સાંભળો..”

“હું વિચિત્ર છું એ વાત કંઇ રીતે નક્કી કરી..અને હવે હું વિચિત્ર બની ગયો??”

“તમે પહેલેથી જ વિચિત્ર છો.”

“યાર તું થોડા દીવસ પિયર કેમ નથી જઇ આવતી?”

“મને આજ-કાલ પિયર ધકેલવાની કોશિષ કેમ કર્યા કરો છો?કોઇ સગલીને બોલાવવી છે મારી ગેરહાજરી માં?”

“મેં હજી સુધી તને ક્યાંય ધકેલવાની કોશિષ નથી કરી પણ જો કરીશ તો તું હમણા ને હમણા જ પહેરેલ કપડે જ નીકળી જઇશ.”

“એ પણ કરીને જોઇલો..હું અહી થી નીચે સુધી પણ નથી જવાની આ મારુ પણ ઘર છે!”

“અચ્છા..તારુ કે તારા બાપાશ્રી નું..?”

“બાપ સુધી ના જતા આ બધા માં એમનો શું વાંક..?”

“વાંક તો બધો મારો જ છે શ્રીમતીજી..મેં તમને એવુ તે શું દુ:ખ આપી દીધુ તો સવારના મારી પાછળ પડ્યા છો..?”

“મારી પાછળ તો તમે પડ્યા છો હાડકાયું કુંતરૂ કરડ્યુ હોય એમ..!”

“હવે,હું કુંતરો થઇ ગયો..?”

“શું ત્યારે..એક વાત કહેવી હતી એ સાંભળવાને બદલે વાતો ક્યાની ક્યાં લઇ જાવ છો..!”

“સારુ…યાર બોલી નાખ ને હવે અને મારી છાલ છોડ..!”

“સાચે કહુ..??”

“ના..હવે નથી સાંભળવી કોઇ વાત”

“સારુ…ના સાંભળવી હોય તો નીકળો અહી થી બહાર..”

“હું ક્યાં જાંઉ..?”

“જ્યા તમારા શિંગડા ઘુસે ત્યાં..”

“હવે,મારા શિંગડા પણ દેખાઇ ગયા..?”

“મને તો પુંછડી પણ દેખાય છે..”

“તું ચુપ નહી રહે ?”

“ના….!!”

હવે,અંકિત માથુ પકડીને બેઠો હતો અને દર્શના એના પર હસતી હતી..

અંકિત ના મોબાઇલ ની રીંગ વાગી.ચિંતન નો ફોન હતો.ચેતને કહ્યુ કે સાંજે ઓફીસ નજીક આવેલા ‘કુમ-કુમ’ હૉલ માં એક નાનકડી પાર્ટી છે તો અંકિત અને દર્શના ને સાથે આવવાનું છે અને પાર્ટીનો ડ્રેસકોડ ફોર્મલ રહેશે.

અંકિતે પાર્ટીનું કારણ પુછ્યુ તો એણે જવાબ આપ્યો કે એ જે પ્રોજેક્ટ પર કામ કરી રહ્યો હતો એ કોંન્ટ્રાક્ટ એમની કંપનીને મળ્યો છે તો એની પાર્ટી રાખી છે.

અંકિતે ફોન મુક્યો અને દર્શના અદબ વાળીને વાત સાંભળવા ઉભી હતી અને અંકિતે આખી વાત કહી.

દર્શના વિચારી ને બોલી : “બિઝ્નેશ પાર્ટી કોઇ મેરેજ હૉલ માં રાખતુ હશે..?”

વાત તો સાચી છે યાર તારી અંકિત ના મન માં પ્રશ્ન થયો પણ પછી એની આદતવશ બોલ્યો છોડ ને હવે આપણે શું..આપણે પહોંચી જઇશુ પાર્ટીની હરીયાળી જોવા

દર્શનાને આંખો કાઢતી જોઇ એને મોં ફેરવી લીધુ.

પછી એકબીજા સાથે માથાઝીંક કરવાનું છોડી બંન્ને જણ શું પહેરવુ એ નક્કી કરવામાં લાગી ગયા.દર્શનાએ ફ્લોરર પ્રીન્ટ વાળી રંગબેરંગી સાડી કાઢી અને અંકિત ને એની મજાક ઉડાવવાનો મોકો મળી ગયો.

એને થોડો અવાજ ઉંચો કર્યો અને કટાક્ષમાં બોલ્યો : “શ્રીમતીજી સાંજની પાર્ટીનો ડ્રેસકોડ ફોર્મલ છે તો બગીચો પહેરીને જવાની જરૂર નથી અને પ્રસંગે-પ્રસંગે માળી બનવાની જરૂર નથી”

“પહેલા તમે તમારુ જંગલ સાફ કરતા શીખો પછી વાત કરીયે..!” : દર્શના પણ જાય એવી ન હતી.

દર્શના રેડી થઇને બહાર આવી.અંકિત એને તાકી રહ્યો.

દર્શના શરમાઇ ને બોલી : “આમ શું ધારી ધારી ને જુવો છો ?”

અંકિત : “કોણ હું ?ના…હું એક ક્ષણ માટે તો ડરી ગયો યાર આ રીતે તો કોઇ ડરાવની એંન્ટ્રી લેતુ હશે…!?”

દર્શના ચિડાઇને બોલી : “જાવ હવે, તમે મારી સાથે વાત ના કરતા..”

અંકિત ખુશ થઇને બોલ્યો : “ચાલો ત્યારે શાંતિ થોડા દિવસ…”

દર્શના મોં ફુલાવીને આગળ નીકળી.

અંકિત એની પાસે આવ્યો કે તરત જ ગુસ્સામાં બોલી : “તમે દીવસે દીવસે કડવા થતા જાવ છો..!”

અંકિત પણ થોડુ અટકી ને બોલ્યો : “લીમડાની ડાળ સાથે લગ્ન કર્યા હોય તો માણસ મીઠો કંઇ રીતે રહે?”

દર્શનાએ આંખો ઝીણી કરી અને રોફ મારતા બોલી : “હવે તો ડાળી નહી લીમડાનું આખેઆખુ ઝાડ જ ઉગાડવુ છે..!”

અને અંકિત દયામણો ચહેરો કરીને બોલ્યો : “બસ,આમ જ ડરાવ્યા કર..સંભળાવ્યા કર..!!”

કચકચ કરતા કરતા ફાયનલી બંન્ને જણ પાર્ટી પ્લોટ પર પહોંચ્યા…ધાર્યા કરતા વધારે ઝાકઝમાળ હતી.

જુલીયા,સુમી,સમીર્ અને બાકીનો સ્ટાફ હાજર હતો અને સુમી સુંદર દેખાતી હતી ગોલ્ડન રંગની નેટ વાળી સાડી પહેરીને..,એકદમ આછો મેકઅપ અને લાઇટ જેવેલરી..,એની ઇમેજ થી એકદમ વિપરીત.

કંપનીના માલિક પણ હાજર હતા…અંકિત ને હજી હમણાજ ખબર પડી કે ચિંતન એ કંપનીના માલિક નો એક નો એક છોકરો હતો.

એક બીઝ્નેશ સ્પીચ અનાઉંસ થઇ રહી હતી.

અને બધાજ ગૃપમાં હસી-મજાક કરી રહ્યા હતા અને અંકિત ફાફા મારી રહ્યો હતો પણ સમીર અને દર્શનાને એકબીજા સાથે હસતા જોઇ એમની વાતો માં ધ્યાન આપવા લાગ્યો.

દર્શના એના તરફ ફરી અને આંખો મટકાવીને બોલી : “પતિ મહાશય,અમારી વાતો માં ધ્યાન આપવાનું બંધ કરો આ સમીર સાચે જ મારો ભાઇ છે અને તમે ફાફા મારવાનું કન્ટિન્યુ કરો..”

બધા હસી પડ્યા.અંકિતની પુંછડી ફરી દર્શનાના પગ નીચે આવી ગઇ..

દર્શના પાસે આવી અંકિત ના કાન ધીરે થી બોલી : “તમને સાચે એમ લાગ્યુ હતુ કે હું સમીર સાથે ભાગે જઇશ?”

અંકિત પણ એટલા જ ધીરે થી દર્શના ના કાન માં બોલ્યો : “ના સાવ એવુ તો નહી પણ થોડી ચચરી તો હતી જ..”

દર્શના ફરી અંકિતના કાન માં બોલી : “તો હવે થી પુંછ્ડી સંભાળી ને..!”

આ વખતે બંન્ને સાથે હસી પડ્યા…

જમવાનું શરૂ થયુ.અને સુમીને કૉલ આવ્યો અને એ જતી રહી અંકિતને પુછવાનું મન થયુ પણ હિમ્મત ના ચાલી.એ હજી પણ સુમી પર કાટ તો ખાતો જ હતો પણ કેમેય કરીને મેળ પડતો જ ન હતો..જોકે જ્યારથી દર્શના અને સમીરને સાથે જોયા ત્યારથી એની ‘ઇનસીક્યુરીટી’ દર્શના તરફ વધી ગઇ હતી એ તો સારુ હતુ કે સમીર દર્શનાનો ભાઇ નીકળ્યો બાકી તો અંકિત બઘવાઇ ગયો હતો.પણ હવે એ વધારેને વધારે સમય દર્શના સાથે ગાળતો પણ મોટા ભાગનો સમય બંન્ને એકબીજાની ટાંગ જ ખેંચ્યા કરતા.

જમવાનું પુરુ થયુ અને થોડી જ વાર માં બધાને સ્ટેજ પાસે ભેગા થવા માટે અનાઉંસ થયુ.ચિંતન ના પપ્પા એટલે કે મિ.સુધીર દીવાન ના હાથ માં માઇક હતું.એમને એમના પુત્ર ચિંતન ની એન્ગેજમેન્ટ અનાઉંસ કરી.

પણ કોની સાથે ? સુમીરા નામ બોલાયુ અને બધા ના કાન સરવા થયા અને આંખો પહોળી…

સુમી પણ પોતાનું નામ સાંભળીને ચોંકી ગઇ એને ધાર્યુ નહતુ કે આવુ કંઇ થશે.

એ સ્ટેજ પર આવી અને બધા મહેમાનો એ એને તાળીઓ ના ગડગડાટ થી વધાવી લીધી.

જ્યારથી ચિંતન અહીં આવ્યો હતો ત્યારથી ધીરે ધીરે સુમીના વ્યવહારમાં આવેલા બદલાવને દર્શના યાદ કરી રહી.એ ખુબ જ શાંત થઇ ગઇ હતી અને એને હવે અંકિતને ઉતારી પાડવાના નવા-નવા નુસખા પણ શોધી કાઢવાનું છોડી દીધુ હતું.એને થોડુ ખોટુ લાગ્યુ કે એની જ બહેનપણીએ એનાથી આ સંબધ છુપાવ્યો પણ એ ખુશ હતી.

અને આ બાજુ અંકિત ની આંખો ફાડીને સુમીને જોઇ રહ્યો એને સમજ ના પડી કે આટલુ મોટુ સીક્રેટ એનાથી કઇ રીતે છુપુ રહ્યુ? અને હવે તો સુમી સાથે બદલો લેવાનું પણ માંડી વાળવુ પડશે નહી તો ફરી કોઇ કાંડ કરવા જતા નોકરી ગુમાવવાનો વખત પણ આવે !

અંકિત ના ચહેરા ના ભાવ દર્શનાથી છુપા ન રહ્યા..

દર્શના આંખો કાઢી ને બોલી : “હવે, બળવાનું બંધ કરો..”

અંકિત આંખ મીચકારી ને બોલ્યો: “મારે કેમ બળવુ પડે?મારી પાસે મારી પોતાની બૈરી છે ને”

અને દર્શના હસી ઉઠી…

થોડુ વિચારીને અંકિત બોલ્યો : “પણ હજીય ના સમજાયુ કે સુમીએ આટલુ મોટુ કારનામુ કર્યુ કંઇ રીતે?”

જુલીયાએ સાંભળ્યુ અને બોલી : “એમા કોઇ સીક્રેટ નથી.સુમી ગયા વર્ષે કંપનીના કામથી એક મહીના માટે દીલ્હી ગઇ હતી ત્યા અમેરીકાથી ચિંતન પણ આવ્યો હતો બંન્નેને સાથે કામ કરતા કરતા એકબીજા સાથે એક અટેચમેન્ટ થયુ ચેતને સુમીને પ્રપોઝ કરી પણ સુમીએ એને ત્યા જ અટકાવી દીધો.એને એમ હતું કે ચેતને એનો મોર્ડન પહેરવેશ જોઇને અને થોડી વધારે ફોરવર્ડ સમજીને માત્ર ટાઇમપાસ કરવા ખાતર પ્રપોઝ કરી છે.એને ચિંતનને ના કહી એટલે ચિંતન એનાથી વધારે ઇમ્પ્રેસ થયો અને એને સુમીના વિચારો જાણ્યા એને વધારે ઓળખી અને પછી નક્કી કર્યુ કે એ લગ્ન તો સુમી સાથે જ કરશે.છેલ્લા એક વર્ષથી ચિંતન સુમીને મનાવી રહ્યો હતો અને આખરે ચિંતનની પ્રતિક્ષાનો અંત આવ્યો અને સુમીએ લગ્નની હા કહી.સુમીને પણ ન’તી ખબર કે આ રીતે પાર્ટીમાં અનાઉંસમેન્ટ થશે.મને પણ સુમી ખાસ ન’તી ગમતી પણ હવે લાગે છે કે ચિંતનની પંસંદ સાચી છે અને એને મહેનત કરી છે તો સુમી તો હા કહેવાની જ હતી ”

સુમી અને ચિંતન બંન્ને એમની ઓફીસના ગૃપ માં આવીને જોડાયા અને બધાએ ઘણી બધી વાતો કરી અને પાર્ટી પુરી થઇ.

દર્શના અને અંકિતે પણ થોડા સમય પછી એક દીકરી દત્તક લેવાનુ નક્કી કર્યુ. પિંકી.. બહુજ મીઠડી અને હસતીને બોલતી…હવે અંકીત સીધો ઘરે આવ છે બંને પાસે પિંકી વિશે વાતો કરવાનો અઢળક સમય છે..પેલી પતંગીયા વૃતિ માળીયે ચઢી ગઈ છે

હજીય બંન્ને એકબીજાની મજાક ઉડાવવાનું ચુકતા નથી પણ દર્શનાને એ એટલોજ પ્રેમ પણ કરે છે.

Both couple is Happily Ever After..!

                                                                                                                                               

 

Advertisements
This entry was posted in અવર્ગીકૃત. Bookmark the permalink.

One Response to તું આખી મારી અને હું અડધો તારો..! પતંગીયુ ૧૨ ભૂમિ માછી

  1. swati shah કહે છે:

    બહુ સુંદર લખાણ. અંત ખુબ ગમ્યો.

    Like

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s