નૂતન સહિયારો પ્રયત્ન (Self floating Novel) “પતંગીયુ”

patangiyu

લેખક મિત્રો

 પુસ્તક વાંચનમાં લોક્પ્રિય પણ વિષયમાં હળવા લેખનનાં હાસ્ય પ્રકાર નો એક નૂતન સહિયારા પ્રયત્ન “પતંગીયા ” માટે આ ઇ મેલ દ્વારા આપને આમંત્રણ આપુ છુ

મુખ્ય લેખક: વિજય શાહ

બે પ્રકરણ આ સાથે સામેલ છે. તેના ઉપરથી ખ્યાલ આવશે કે આ કલ્પના કથા દરેક લેખકે જાતે આગળ ધપાવવાની છે

 પુરુષની ભ્રમર વૃત્તિ ઉપર હળવા ચાબખા મારતી આ કથા આ ત્રણ પાત્રની આસપાસ ફરે છે

સુમિ, દર્શના અને અંકિત.

 વાર્તાની જરુરિયાત પ્રમાણે ઓફીસ નો બૉસ, ઓફિસનો પટાવાળો કે દર્શનાની કામવાળી ઉમેરાઇ શકે છેલ્લે અંતમાં સુમિનો બૉય ફ્રેંડ સમિર આવે ત્યારે વાર્તા પતે.

આ ઇમેલ માત્ર અનુમતિ માટે મોકલ્યો છે કે જેમને આ પ્રયોગમાં ભાગ લેવો હશે તેમને પ્રકરણ નંબર ફાળવવામાં આવશે. કથા કે તેના મુદ્દા નહીં. એટલે જ્યારે તેમનો નંબર આવે ત્યારે તે અઠવાડિયામાં કથા લખાઇ જવી હિતાવહ છે

વાર્તા લઘુત્તમ ૧૨ પ્રકરણ ની હશે ૧૫૦૦ શબ્દો લઘુત્તમ અને ત્રણ મુખ્ય પાત્ર સિવાયનાં પાત્ર જ્યારે જે પ્રકરણ માં દાખલ થાય તેજ પ્રકરણ માં બહાર જાય આગળ તેમની હાજરી કે ઉલ્લેખ ટાળવો.

આપનો હપ્તો મને મોકલવાનો છે. વાર્તા પ્રવાહ જાળવવા શક્ય છે કે થોડા સુધારા વધારા થાય vijaydshah09@gmail.com

આપનો પ્રત્યુત્તર ( લેખ લખવાની તૈયારી) ૨૦ જાન્યુઆરી સુધી આપવા વિનંતી

 

patangiyu

પતંગિયું-નિરંજન મહેતા

‘કેમ અંકિત, બસ નથી આવી? ચાલો તમને લિફ્ટ આપું.’

નેકી ઓર પૂછપૂછ? છતાં વિવેક ખાતર અંકિતે કહ્યું કે તમને શું કામ તકલીફ આપું?

‘અરે, એમાં તકલીફ શાની? મારે તો રસ્તા ભેગો રસ્તો છે.’ સુમીએ જવાબમાં કહ્યું.

સુમી અને અંકિત આમ તો એક જ ઓફિસમાં કામ કરે પણ અંકિતની ઓળખાણ એક રોમિયો તરીકે એટલે મહિલા કર્મચારીઓ બને ત્યાં સુધી તેની સાથે કામ પૂરતી વાત કરે.

તો સુમીની વાત જ જુદી. એક બિન્ધાસ્ત વ્યક્તિત્વ. સુંદર અને સપ્રમાણ કાયા. ઓફિસમાં આવે તો પણ તેના પરિધાન કોલેજમાં ભણતી યુવતી જેવા. કોઈ વાર સલવાર-કમીઝ તો કોઈ વાર ચુસ્ત ટી-શર્ટ અને જીન્સ. જે કાઈ પણ પહેરે તેનાથી તેની કાયાનો ઉભાર નિખરી આવે. ભલભલા એકવાર તો તેની તરફ નજર નાખ્યા વગર ન રહે તો ઓફિસના પુરૂષ કર્મચારીઓ થોડા અપવાદરૂપ રહે?

આ કારણે પુરૂષ કર્મચારીઓ પણ તેની સાથે વાત કરવા કોઈને કોઈ તક શોધતા રહેતા. આ બધામાં અંકિત પણ બાકાત ન હતો પણ કોઈ ખાસ દાળ ન ગળતી. સુમી આ બધાથી વાકેફ. લોકો કેવા કેવા બહાના શોધી તેની પાસે આવે છે તેની તેને જાણ હોવા છતાં તે આ બધાથી અજાણ હોય તેમ વર્તતી.

આજે સુમી ચુસ્ત ટી-શર્ટ અને જીન્સ પહેરીને આવી હતી. સાંજે ઘરે જવા બસ સ્ટેન્ડ પર ઉભેલા અંકિતે તેને દૂરથી આવતા જોઈ અને તેનું હૃદય એક ધબકારો ચૂકી ગયું. અગાઉ તેણે ઓફિસ છૂટ્યા પછી ઘણીવાર સુમીને તેના સ્કૂટર પર જતા જોઈ હતી ને વિચાર પણ આવ્યો હતો કે ક્યારેક જો તેના સ્કૂટર પર બેસવાની તક મળે અને તે બહાને સુમીની કમનીય કાયાની નજદીક આવવાનો લાભ મળે તો ન કેવળ તેની મહેચ્છા પૂર્ણ થાય પણ ઓફિસના સહકર્મચારીઓ આગળ તેનો વટ પડી જાય. પણ આ બધું દિવાસ્વપ્ન જેવું. મનમાં પરણવાનું અને મનમાં રાંડવાનું, કારણ આજ સુધી આવો લાભ સુમીએ કોઈને આપ્યો ન હતો.

સુમીને આવતા જોઈ અને તેના રૂપને નિખારતા વસ્ત્રોને કારણે અંકિત ચકરાવે ચઢી ગયો અને પોતાની બસ આવી તેની પણ તેને જાણ ન રહી. હવે તો બીજી બસના આવવાની રાહ જોવી રહી. ઘરે પહોંચતા મોડું થશે પણ સમજાવી દેવાશે કે બસ મોડી મળી. પણ જો સુમીના સ્કૂટરનો આજે લાભ મળે તો? તો તો મોડું પણ નહિ થાય અને લાંબા સમયની ઈચ્છા પણ અનાયાસે પૂરી થશે.

જાણે ભગવાને તેની મુરાદ પૂરી કરવાનું ના વિચાર્યું હોય તેમ સુમીએ સ્કૂટર ઊભું રાખી બેસવા કહેતા તેને આંચકો તો લાગ્યો જ. આપણે ઈચ્છેલી વસ્તુ ન મળે ત્યાં સુધી તેને ઝંખીએ પણ અચાનક તે મળી આવે એટલે આંચકો તો લાગેને ! વળી કોઈ દિવસ નહિ ને આજે સુમીએ સામે ચાલીને આમંત્રણ આપ્યું તેનું કારણ શું? પણ કારણનો વિચાર કરવાને બદલે હવે સુમીએ જ જો સામેથી आ बेल मुझे मार જેવો ઘાટ ઘડ્યો હોય તો મારે શું? વિવેક ગયો ખાડામાં. આવી તક ગુમાવે તો તેના જેવો મૂરખ કોઈ નહિ. એટલે ચાલ બેટા, ચાલુ થઇ જા, એમ મનમાં વિચારી તે સ્કૂટરની પાછલી સીટ પર આડો બેઠો.

‘કેમ અંકિત, સીધા બેસતા સંકોચ થાય છે?’

‘મને એમ કે તમને તકલીફ થશે એટલે આમ બેઠો.’

. ‘મને કોઈ આમ બેસે તો તકલીફ થાય. જો કે કોઈ પુરૂષ સાથી બેસતા પહેલા અચકાય પણ હું જ તેમને સીધા બેસવા કહું એટલે પછી તેમનો સંકોચ દૂર થઇ જાય. તમે પણ વિના સંકોચે બેસો.’

ભાવતું’તું અને વૈદ્યે કહ્યું જેવો ઘાટ થતા અંકિત મનમાં હરખાયો પણ તેનો આ ભાવ બહાર ન આવે તેની પૂરી કાળજી લીધી અને પછી સુમીની પાછળ થોડું અંતર રાખી બેઠો.

‘હું સ્ટાર્ટ કરૂં છું. બરાબર બેસજો,’ કહી સુમીએ સ્કૂટર ચાલુ કર્યું. તેમ થતા અંકિત સહેજ હલબલ્યો એટલે સુમી બોલી કે આમ દૂર બેસશો તો તમે બેલેન્સ ગુમાવશો. જરા નજીક આવીને બેસો એટલે ઠીક રહે.

આ વાક્યે અંકિતના મનના આનંદમાં ઓર વધારો થયો. તેને થયું કાશ મારૂં ઘર પંદર મિનિટના અંતરે નહી પણ એક કલાકના અંતરે હોત તો કેવું? લાંબુ અંતર હોત તો કેટલી બધી મજા માણવા મળતે ! આવી તક વારંવાર મળવાની નથી એટલે લાંબુ અંતર હોત તો આ નિકટતા અને તેનો આનંદરસ વધુ મળતે. કદાચ થોડા વખત પછી તેની કમનીય કાયાની વધુ નજીક આવી જવાતે. ખેર, જેટલો મળે તેટલો લાભ તો લઈ લે બેટા, અંકિતે વિચાર્યું.

‘શા વિચારમાં ખોવાઈ ગયા?’

‘ના ના, એમ જ. તમારી સાથે વાત કરૂં અને તમને ચલાવવામાં ખલેલ પડે એટલે બોલતો નથી.’

‘અરે, મને તો કોઈ ખલેલ નહિ પડે. કેટલાય વર્ષોથી સ્કૂટર ચલાવું છું એટલે એકાગ્રતા જળવાઈ રહે છે.’

‘જો કે વાત શું કરવી એની પણ મને મૂંઝવણ હતી કારણ હજી આપણે ઓફિસના કામ સિવાયની અન્ય વાતો કરી શકીએ એટલા નજીક નથી આવ્યા એટલે પણ થોડો સંકોચ થતો હતો.’

‘પણ અત્યારે તો નજીક છીએને? હજી જરા નજીક આવી મને દબાઈને બેસો તો સંકોચ દૂર થશેને?’

આ શું? સુમી તેને આમંત્રણ આપે છે કે તેની પરીક્ષા લે છે? અંકિત અવઢવમાં પડી ગયો.

‘કેમ, સંકોચ થાય છે? મેં તમને તે દૂર કરવા નજીક આવવા કહ્યું અને તમે તો શરમાળ નીકળ્યા.’

‘શરમાવવાની વાત નથી પણ કોઈ વખત આપણે આમ સાથે બેસીને મુસાફરી કરી નથી એટલે સંકોચ તો થાયને?’

‘તમને ખબર છે મારી સાથે આમ બેસવાનો લાભ મેં હજી સુધી કોઈ પુરૂષને આપ્યો નથી. મને ખબર છે કે પુરૂષમાત્ર એક પતંગિયું. લાભ મળે તો રસાસ્વાદ લેવાનો ચૂકે નહિ. ન કેવળ આપણી ઓફિસનો સ્ટાફ પણ મારા બિલ્ડિંગમાં રહેતા અન્ય પુરૂષોની લોલુપતા મારાથી અજાણ નથી. પણ કોઈની હિમ્મત નથી કે મારી નજદીક ફરકે તો જેને માટે ભલભલા ઝંખે છે તે સ્પર્શનો તો સવાલ જ આવતો નથી.’

‘તો પછી આજે તમે મને કેમ લિફ્ટ આપી?’

‘કોણ જાણે કેમ મને લાગ્યું કે તમે સરળ સ્વભાવના છો. ઓફિસમાં અન્યો મારી નજદીક આવવાનો પ્રયત્ન કરે છે તેવો પ્રયત્ન તમે કોઈ દિવસ નથી કર્યો. અમે સ્ત્રી લોકો પારખી નજરવાળા એટલે મને વિશ્વાસ હતો કે તમને લિફ્ટ આપવામાં વાંધો નથી. વળી મેં દૂરથી જોયું કે તમે તમારી બસ પણ ગુમાવી એટલે બીજી બસ મળતા વાર થશે અને તમે ઘરે મોડા પહોંચશો તો ભાભી પણ કારણદર્શક નજર નાંખશે. મારે તો રસ્તા ભેગો રસ્તો છે એટલે તમને લાભ આપું તો તમે આ નજરથી બચી જશો અને મને પણ કંપની મળશે.’

આવી કંપની મેળવવાની ઝંખના લાંબા સમયથી હતી અને સુમી ઈચ્છે તો રોજ આપી પણ શકું, અંકિતે મનમાં વિચાર્યું. જો એમ થાય તો વખત આવ્યે તેની કમનીય કાયાના સ્પર્શની પણ તક મળી જાય. તેમ થાય તો તો वह, क्या बात है!

‘તમે કોઈ જવાબ ન આપ્યો. મારી કંપની પસંદ નથી?’

‘અરે હોય કાંઈ? આ તો પ્રથમ વખત આમ મળ્યા એટલે. ભવિષ્યમાં કદાચ ફરી તક મળશે તો સંકોચ દૂર થશે અને તમારી કંપની પણ વધુ ગમશે.’

‘વાહ, એ વાત પર એક સેલ્ફી હો જાય. લો મારો મોબાઈલ અને તેમાં આપણી આ સફરની યાદગીરીરૂપે એક ફોટો પાડી લો. જરા નજીક આવો. એમ કરો ફોટો પાડતા બેલેન્સ ચૂકી જાઓ અને પડી ન જાઓ માટે તમારો ડાબો હાથ મારી કમર પર વીંટાળી દો.’

અંકિત ચમક્યો. આ બાઈના મગજમાં શું ચાલી રહ્યું છે તે તે સમજી ન શક્યો. શું આ કોઈ પ્રકારનું પોતે ઈચ્છતો હતો તેવું આમંત્રણ છે?

‘ફરી સંકોચ થયો?’

‘ના, પણ આમ જાહેરમાં આવી રીતે ફોટો પાડીએ તો કેવું લાગે?’

‘અરે ઓ જુનવાણી બંધુ, ફજેતી થશે તો મારી થશે. તમે કેમ ગભરાઓ છો? હું બિન્ધાસ્ત બની તમને કહું છું પછી તમને શેની ચિંતા? શરૂ થઇ જાઓ.’

હવે આવેલી તક ગુમાવે એ બીજા એ વિચારે અંકિતે પોતાનો ડાબો હાથ સુમીની કમરે વીંટાળ્યો. તેની કાયાને સ્પર્શ થતા જ એક ઝણઝણાટી અંકિતના આખા શરીરમાં ફરી વળી. માંડ માંડ સુમીના મોબાઈલને પડતાં બચાવી લીધો.

‘તમારી પરિસ્થિતિ હું સમજી શકું છું કારણ તમારા જેવા સરળ માણસને ભાભી સિવાય અન્ય કોઈ સ્ત્રીને સ્પર્શ કરવાની તક નહિ મળી હોય અને મળી હશે તો તેમ કરવાની હિમ્મત નહિ થઇ હોય!’

આ બાઈને શું કહેવું? મારો ભૂતકાળ જાણતી નથી નહિ તો હમણાંને હમણાં મને સ્કૂટર પરથી ઉતારી દીધો હોત. ખેર, આજે એકવાર આટલું બસ છે પછી आगे आगे देखिये होता है क्या |

‘બરાબર સેલ્ફી લેજો જેથી સ્કૂટર પણ પૂરેપૂરૂં દેખાય અને ખબર પડે કે આપણે સાથે સફર કરી રહ્યા છીએ.’

અંકિતે તે પ્રમાણે કામ કરીને સુમીને દેખાડ્યું કે બરાબર છે ને?

‘વાહ, બહુ સુંદર ફોટો આવ્યો છે.’

એટલામાં અંકિતનું મકાન આવી ગયું. અંકિતને લાગ્યું કે તે જાણે સ્કૂટર પર નહી પણ હેલિકોપ્ટરમાં બેઠો હતો એટલે આટલું જલદી તેનું ઘર આવી ગયું. ઊતરતા ઊતરતા તેણે વિવેક દાખવ્યો કે આવો કૉફી પીને જજો. વગર આનાકાનીએ સુમીએ તે આમંત્રણ સ્વીકાર્યું.

ફલેટનો દરવાજો ખુલતા અંકિતે ઓળખાણ કરાવી કે આ દર્શના મારી પત્ની અને પછી દર્શનાને કહ્યું કે આ સુમી, મારી ઓફિસમાં સાથે કામ કરે છે. આજે બસ ચૂકી ગયો તો તેમના સ્કૂટરનો લાભ મળ્યો. બદલામાં તેમણે કોફી પીવાનું આમંત્રણ સ્વીકાર્યું છે.

‘દર્શના, વાત થયા મુજબ મારી જાળમાં તમારા પતિદેવરૂપેનું પતંગિયું ફસાઈ ગયું. આપણો પ્લાન કામયાબ રહ્યો.’

જાળ, પતંગિયું, પ્લાન આ બધા શબ્દો સાંભળી અંકિતને કશું સમજાયું નહિ એટલે કહ્યું સુમી તમે શું કહો છો તે મને ન સમજાયું. તમે દર્શનાને ઓળખો છો?

‘હા, અમે કોલેજમાં સાથે હતા. ઘણા વર્ષે અચાનક અમે રીગલ મોલમાં ભેગા થઇ ગયા. ત્યાં કૉફી પીતા પીતા અને જૂની વાતો યાદ કરતાં કરતાં ખબર પડી કે  તમે તેના પતિ છો અને આપણે એક જ ઓફિસમાં કામ કરીએ છીએ. તેણે તમારી રોમિયોગીરીની વાત કરી. આમેય તમારી રોમિયોગીરી મારી ધ્યાન બહાર પણ ન હતી અને અન્ય મહિલા સાથીઓ પાસેથી પણ તે વિષે જાણ્યું હતું એટલે તમને સુધારવા અમે એક પ્લાન બનાવ્યો અને તે મુજબ મેં આજે તમને લિફ્ટ આપી, સેલ્ફીને બહાને નજીક લાવી તમારી પતંગિયાવૃત્તિને કેદ કરી લીધી. સાથે સાથે તમારી જાણ બહાર મારા મોબાઈલમાં તમારી રંગીલી વાતચીત પણ રેકોર્ડ કરી, જે દર્શનાને સંભળાવવાનું મન તો ઘણું થાય છે પણ તમે સુધરી જશો માની આજે તેમ નથી કરતી.

હા, હાલમાં તે ફોટો અને વાતચીત હું રાખી મૂકું છું. જરૂર પડે ત્યારે તેનો કેમ અને ક્યાં ઉપયોગ કરવો તે પણ હું સારી રીતે જાણું છું તે કહેવાની જરૂર છે? જો કે તેની જરૂર નહિ પડે તેમ મને લાગે છે છતાં જ્યારે અમને બન્નેને સંપૂર્ણ ખાત્રી થશે કે તમે સુધરી ગયા છો પછી જ તે ડિલીટ થશે.’

નિરંજન મહેતા

patangiyu

પતંગીયુ -૨ ( સેલ્ફી) વિજય શાહ

કૉફી પીને સુમી તો ગઈ પણ દર્શના તમતમાટ હતી.” મારું નાક કપાવ્યુને?”

“કેમ?”

“મને એમ કે તમે તો સુધરી ગયા પણ ના.વાંદરો ઘરડો થાય પણ ગુલાંટ મારવાનું ના ભુલે..”

“અરે પણ મેનકા પાસે તો ભલ ભલા મુનીવર ચળે.”

“એટલે?”

“ એ મને વાતો કરી કરીને ઉકસાવતી હતી.”

“એ તો તેની રમત હતી પણ તમારી બુધ્ધી ક્યાં ગઇ હતી? ઘાંસ ચરવા?”

“ હા. એટલેતો છટકામાં ફસાઇ ગયોને?”

“ કાલે ઉઠીને કોઇ વેશ્યા ઘર ખુલ્લુ રાખીને તમને તેડશે તો?”

“ હવે આતો પળ બે પળની મસ્તી હતી? ને તું તો ક્યાંની ક્યાં પહોંચી ગઈ.”

“ લાજો હવે લાજો જરા બે છોકરાનાં તમે બાપ છો અંકીત..તમને આ વલણ શોભા નથી આપતું”

“ જો તું બહુ માથે ના ચઢ. હવેથી ધ્યાન રાખીશ.”

કુકરની સીટી વાગે તેમ તે ધુંધવાતી બોલી “ હવે થી? એટલે આવું ક્યારનું ચાલે છે?”

“હવે કોયા કચ ના કરને…. કંઈ હું સામાન્ય ક્લાર્ક છું. કંઇ કોઇ સ્ટેટનો રાજ કુમાર નથી કે નથી કોઇ માલેતુજાર આસામી…મને તે વળી કોંણ ઘાંસ નાંખવાનું?”

“હવે કોઇ રહી ગયેલી સુમી જેવી પાછળ પડી જાય તો?”

“ એટલે તો કહયું કે હવે થી ધ્યાન રાખીશ.”

“ હવેથી તો ધ્યાન રાખશો જ પણ આગળનો હિસાબ આપો?”

“એટલે?”

“ આવું છાન ગપતીયું ક્યારથી ચાલે છે અને કોની કોની સાથે ચાલ્યુ હતું દરેક વાતનો માંડીને હિસાબ આપો સમજ્યા?”

“ અરે તને કહ્યુંને હું કંઈ રાજ કુમાર નથી કે નથી કોઇ મોટો આસામી કે મારી આગળ પાછળ કોઇ આંટા મારતું હોય…”

“ પણ તમે જ્યાં ત્યાં ડાફોળીયા તો મારો છોને?”

“ જો દર્શના હવે તો હદ થાય છે તારી શંકા કરવાની ટેવની…”

“ જુઓ પુરુષ ભટકતો ત્યારે થાય જ્યારે તે સંતાષાતો ના હોય.”

“ અરે ભાઇ કંઈ શારિરીક ભુખ એજ કારણ ના હોય…ક્યારેક જરુર કરતા વધુ શંકાઓ પણ ઘર ભાંગે….”

“ જો ભાઇ ફીલ્મની હીરોઇનો સુધી તમે માનસિક છીનાળુ કરો તે માફ. કારણ કે તમને હીરોઇન મળવાની નથી પણ આ બસમાં કોઇની સાથે છેડ છાડ કરો કે ઓફીસમાં કોઇક્ની સાથે પ્રણય રંગ ખેલો તે ના ચાલે સમજ્યા?”

“ હા સમજ્યો મારી મા.. હવે જરા ઘરમાં તો ઠરવા દો.”

“ ઠરવા દે તે બીજા. હું નહીં આજે તો ફેંસલો જ કરવાનો દિવસ છે.” પેલા પજરાનાં સિંહની સામે ચાબુકો ફટકારતા રિંગ લીડરની જેમ ઘુરકતા દર્શના બોલી.

“ શું ફેંસલો કરવો છે તારે?” અંકીત પણ ગાંજ્યો જાય તેવો નહોંતો, તે તૈયાર તો નહોંતો પણ જીવે આવી જઈને તે બાઝતો હતો.

“ એજ કે લગ્ન પહેલા અને લગ્ન પછી કેટલે ઠેંકાણે મોં માર્યા હતા?”

“ જો લગન પહેલાની કોઇ વાત તારે જાણવાનો અધિકાર નથી. તારો અધિકાર લગ્ન પછીનાં લફરા જાણ્વાનો છે.”

“ ઓ હો હો હો.. લગ્ન પહેલાથી તમે બગડેલા હત?”

“પણ તે તો સારો જીવન સાથી શોધવાનો પ્રયત્ન હતો..”

“ પણ સારો જીવન સાથી શોધાઇ ગયા પછી તો માનમાં રહીયેને?”

“ સારો જીવનસાથી જ્યાં સુધી સારો હતો ત્યાં સુધી હું સારો જ હતોને?”

“ તો પછી બગડ્યા કેમ?”

“ આ જ્યારથી જાસુસ મારી પાછળ છોડ્યો ત્યારથી..જ તો વળી” પેલો ચાબુક ખાતો સિંહ પણ જેમ સામે ડણકે તેમ અંકીતે ઘુરકીયું કર્યુ.

“એટલે આ તમારું પહેલું લફરુ છે?”

“ આ કોઇ લફરુ નથી પણ તમારા મનમાં વહેમ ઘુસી ગયો છે..બાકી એ સુમી કેવી રીતે ઓફીસ્માં રહે છે એ જાણવું હોય ને તો તમારે ઓફીસમાં રહેવું પડે…”

“મને તો મારો વર અંકીત કેવી રીતે રહે છે તે જાણવામાં રસ છે દુનિયા શું કરે છે તે જાણીને મારે કોઇ કામ નથી..”

“ સારું, તે તને કેસેટ અને સેલ્ફી આપીને કેમ ના ગઈ?”

પહેલી વખત દર્શના શાંત પડી..હવે અંકીત રિંગ લીડર હતો અને ચાબુક પછાડતા બોલ્યો.. “ જાને લૈ આવ કેસેટ અને સેલ્ફી.. દુધનું દુધ અને પાણીનું પાણી થઈ જશે.ઑફીસનાં પ્રોજેક્ટ મારી પાસે કરાવવા આધાર તરીકે રાખ્યા છે..ચીટર અને બડી સ્માર્ટ લેડી છે અને એટલે તો ક્યાંય મંડાતી નથી…”

બીજે દિવસે દર્શના ટેપ અને સેલ્ફી લેવા ગઈ ત્યારે સુમીને તે ના ગમ્યું.પણ દર્શના તો વળગેલી જ રહી

તેથી ફોન પરની ટેપ ચાલુ કરીને આપી

કેમ અંકિત, સીધા બેસતા સંકોચ થાય છે?’ સુમીનાં અવાજમાં માદકતા હતી તે દર્શનાએ નોંધ્યુ

‘મને એમ કે તમને તકલીફ થશે એટલે આમ બેઠો.’અંકિતનાં અવાજમાં પુરુષ સહજ સૌજન્યતા હતી

. ‘મને કોઈ આમ બેસે તો તકલીફ થાય. જો કે કોઈ પુરૂષ સાથી બેસતા પહેલા અચકાય પણ હું જ તેમને સીધા બેસવા કહું એટલે પછી તેમનો સંકોચ દૂર થઇ જાય. તમે પણ વિના સંકોચે બેસો.’ સુમીનું આ સીધે સીધુ આમંત્રણ હતું દર્શના સમજી શકતી હતી

‘હું સ્ટાર્ટ કરૂં છું. બરાબર બેસજો,’ કહી સુમીએ સ્કૂટર ચાલુ કર્યું. તેમ થતા અંકિત સહેજ હલબલ્યો એટલે સુમી બોલી કે આમ દૂર બેસશો તો તમે બેલેન્સ ગુમાવશો. જરા નજીક આવીને બેસો એટલે ઠીક રહે.” સુમી આમંત્રણ પાકું કરતી હતી.

‘શા વિચારમાં ખોવાઈ ગયા?’સુમીનું ધાર્યુ થતુ નહોંતુ તેથી ફરીથી આમંત્રણ પાકુ કર્યુ.

‘ના ના, એમ જ. તમારી સાથે વાત કરૂં અને તમને ચલાવવામાં ખલેલ પડે એટલે બોલતો નથી.’અંકિત શરમાતો હતો-દર્શનાને તે ગમ્યુ…

‘અરે, મને તો કોઈ ખલેલ નહિ પડે. કેટલાય વર્ષોથી સ્કૂટર ચલાવું છું એટલે એકાગ્રતા જળવાઈ રહે છે.’

‘જો કે વાત શું કરવી એની પણ મને મૂંઝવણ હતી કારણ હજી આપણે ઓફિસના કામ સિવાયની અન્ય વાતો કરી શકીએ એટલા નજીક નથી આવ્યા એટલે પણ થોડો સંકોચ થતો હતો.’અંકિતનાં અવાજમાં ભારો ભાર સચ્ચાઇ હતી

‘પણ અત્યારે તો નજીક છીએને? હજી જરા નજીક આવી મને દબાઈને બેસો તો સંકોચ દૂર થશેને?’ફરીથી ઈજન આપ્યું

‘કેમ, સંકોચ થાય છે? મેં તમને તે દૂર કરવા નજીક આવવા કહ્યું અને તમે તો શરમાળ નીકળ્યા.’અંકીત તદ્દન નિર્દોષ હતો તેવું દર્શનાને લાગતુ હતું સુમી જરુર કરતા વધુ મહેરબાની બતાવતી દેખાતી હતી

‘શરમાવવાની વાત નથી પણ કોઈ વખત આપણે આમ સાથે બેસીને મુસાફરી કરી નથી એટલે સંકોચ તો થાયને?’અંકીત પુરા સન્માનથી વર્તતો હતો

‘તમને ખબર છે મારી સાથે આમ બેસવાનો લાભ મેં હજી સુધી કોઈ પુરૂષને આપ્યો નથી. મને ખબર છે કે પુરૂષમાત્ર એક પતંગિયું. લાભ મળે તો રસાસ્વાદ લેવાનો ચૂકે નહિ. ન કેવળ આપણી ઓફિસનો સ્ટાફ પણ મારા બિલ્ડિંગમાં રહેતા અન્ય પુરૂષોની લોલુપતા મારાથી અજાણ નથી. પણ કોઈની હિમ્મત નથી કે મારી નજદીક ફરકે તો જેને માટે ભલભલા ઝંખે છે તે સ્પર્શનો તો સવાલ જ આવતો નથી.’ આતો ખુલ્લુ આમંત્રણ જ હતું દર્શનાએ વિચાર્યુ

‘તો પછી આજે તમે મને કેમ લિફ્ટ આપી?’ હા આજ મારો સુધરેલો પતિ હતો દર્શનાને પહેલી વાર અંકીત સાથે લઢવાનો અફસોસ થયો.

‘કોણ જાણે કેમ મને લાગ્યું કે તમે સરળ સ્વભાવના છો. ઓફિસમાં અન્યો મારી નજદીક આવવાનો પ્રયત્ન કરે છે તેવો પ્રયત્ન તમે કોઈ દિવસ નથી કર્યો. અમે સ્ત્રી લોકો પારખી નજરવાળા એટલે મને વિશ્વાસ હતો કે તમને લિફ્ટ આપવામાં વાંધો નથી. વળી મેં દૂરથી જોયું કે તમે તમારી બસ પણ ગુમાવી એટલે બીજી બસ મળતા વાર થશે અને તમે ઘરે મોડા પહોંચશો તો ભાભી પણ કારણદર્શક નજર નાંખશે. મારે તો રસ્તા ભેગો રસ્તો છે એટલે તમને લાભ આપું તો તમે આ નજરથી બચી જશો અને મને પણ કંપની મળશે.’ આવી કંપની મેળવવાની ઝંખના લાંબા સમયથી હતી અને સુમી ઈચ્છે તો રોજ આપી પણ શકું, અંકિતે મનમાં વિચાર્યું. જો એમ થાય તો વખત આવ્યે તેની કમનીય કાયાના સ્પર્શની પણ તક મળી જાય. તેમ થાય તો તો वह, क्या बात है!

‘તમે કોઈ જવાબ ન આપ્યો. મારી કંપની પસંદ નથી?’ ઉભી રહે લુચ્ચી.. મારો ધણી ને હેઠો મેલુંતો ને? દર્શના મનો મન બબડી

‘અરે હોય કાંઈ? આ તો પ્રથમ વખત આમ મળ્યા એટલે. ભવિષ્યમાં કદાચ ફરી તક મળશે તો સંકોચ દૂર થશે અને તમારી કંપની પણ વધુ ગમશે.’અંકિત! આ ઠીક ના કહેવાય…દર્શના મનોમન બબડી

‘વાહ, એ વાત પર એક સેલ્ફી હો જાય. લો મારો મોબાઈલ અને તેમાં આપણી આ સફરની યાદગીરીરૂપે એક ફોટો પાડી લો. જરા નજીક આવો. એમ કરો ફોટો પાડતા બેલેન્સ ચૂકી જાઓ અને પડી ન જાઓ માટે તમારો ડાબો હાથ મારી કમર પર વીંટાળી દો.’ તો સાચી વાત આ છે..સુમી મારા વર પાછળ પડી છે

‘ફરી સંકોચ થયો?’ તે થાય જને .. મારો વર સજ્જન છે…

‘ના, પણ આમ જાહેરમાં આવી રીતે ફોટો પાડીએ તો કેવું લાગે?’ બરોબર છે મારા રાજ્જા!

‘અરે ઓ જુનવાણી બંધુ, ફજેતી થશે તો મારી થશે. તમે કેમ ગભરાઓ છો? હું બિન્ધાસ્ત બની તમને કહું છું પછી તમને શેની ચિંતા? શરૂ થઇ જાઓ.’ જો પાછી ચાલુ થઈ સુમી..સાલી …

‘તમારી પરિસ્થિતિ હું સમજી શકું છું કારણ તમારા જેવા સરળ માણસને ભાભી સિવાય અન્ય કોઈ સ્ત્રીને સ્પર્શ કરવાની તક નહિ મળી હોય અને મળી હશે તો તેમ કરવાની હિમ્મત નહિ થઇ હોય!’ હિંમત કરે તો શાનો? ટાંટીયો ના ભાંગી નાખું?દર્શના બરોબર બગડી હતી

‘બરાબર સેલ્ફી લેજો જેથી સ્કૂટર પણ પૂરેપૂરૂં દેખાય અને ખબર પડે કે આપણે સાથે સફર કરી રહ્યા છીએ.’સુમી એ ફરી સુચન આપ્યુ

‘વાહ, બહુ સુંદર ફોટો આવ્યો છે.’

દર્શના ઠરેલા અવાજે બોલી “ અલી મારા ધણીને તારામાં રસ કરતા તને મારા ધણીમાં વધારે રસ પડતો હોય તેમ લાગે છે..”

“ અલી તારો વર પહેલાતો મને સાવ સીધો સાદો અને સંત જેવો લાગ્યો એટલે ધાર્યુ પરિણામ લાવવા થોડો ઉકસાવ્યો..પણ સાધુ મહારાજ જ્યારે કમર પર વળગ્યા ત્યારે લાગ્યું કે બહુ જોખમી છે..પણ ત્યાં ઘર આવી ગયું ને મને સો માંથી સો માર્ક મળી ગયા.”

“એટલે?”

“સેલ્ફી જરા શાંતિથી જો.”

“ બરોબર કમર પકડીને બેઠો હતોને..?.”

“ હા પણ એના આંગળા મારી છાતીને અડતા હતાને?”

ક્યાં છે મને તો કશું દેખાતુ નથી એમ કહેતા કહેતા દર્શનાએ સેલ્ફી અને ટેપ બંને ડીલીટ કરી નાખ્યા.

“ અલી આ શું કર્યું?”

“ પુરુષને સાચવવા જે કરવું જોઇએ તે કર્યુ..અને ખબરદાર જો મારા ધણી ને ફરી થી લિફટ આપી તો?”

સુમિ તો બદલાયેલી દર્શનાનું રૂપ જોઇને આભી જ થઈ ગઈ.તેના મનમાં હતું કે ટેપ અને સેલ્ફી થી તે અંકિતને દાબમાં રાખશે ..પણ દર્શનાની અગમચેત થી તે વાત મનની મનમાં રહી ગઈ.

સુમી કહે “એ સેલ્ફી તો આખા ગામને કંઇ ઓછી બતાવવાની હતી?”

“તે સેલ્ફી મારા રોયાની હતીને? તેથી મેં કાઢી નાખી હવે ઘરે જઇને તેની વાત”

Advertisements
This entry was posted in અવર્ગીકૃત. Bookmark the permalink.

3 Responses to નૂતન સહિયારો પ્રયત્ન (Self floating Novel) “પતંગીયુ”

  1. આપના આમંત્રણ નો સ્વીકાર કરુ છુ, વિજયભાઈ! સહિયારા સર્જન માટે તૈયાર છું .  આભાર 

    Sent from my Samsung device

    Like

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s