ગૃહ પ્રવેશ -(૪) વિજય શાહ

gruhapravesh

 

હવે અઘરું કામ હતું સારા સંસ્કાર વાળી એક સ્ત્રી શોધવાનું જે પોતાની કુખ અમને ઉધાર આપવા તૈયાર થાય….શરદનાં શુક્રાણુ અને મારું અંડજ ને ફલન કરાવી પારકી માની કુખ ભાડે લેવાની હતી. ડૉ મહેતા એ સરળ ભાષામાં અમને સમજાવ્યુ અને કહ્યું આંમા ક્યાંય પારકી સ્ત્રીનાં શારિરીક સ્પર્ષ કે કોઇ લપસણી ભૂમિ ક્યાંય નથી. હા જે સ્ત્રી તેની કુખ ભાડે આપે તેને પ્રસુતિ થાય ત્યાં સુધી સારી રીતે રાખવાની છે કારણ કે તમારું બાળક તેની કુંખમાં ઉછરી રહે છે.પ્રસુતિ પુરી થાય નાળથી બાળક છુટુ પડે પછી રહેતો માનસિક લગાવ ગર્ભાધાન થાય તે પહેલા ઘટાડી દેવો પડે.

આ કામમાં શરદના જીવકોરબા અમારી મદદે આવ્યા , બા ના પિયેર નાવલીમાં તેમના કુટુંબ માં જરા પૈસે ટકે ઘસાતું એક ઘર હતું ,તેમની એક નાની ઉમરે વિધવા થયેલ દીકરી હતી. તેમને રૂપિયા પૈસાની ખેચ હતી તો બા તેમને  મદદ કરવા કહ્યું અને બદલા માં અમારી માટે તેને આ નવ મહીનાની પિડા વેઠવાની હતી જેને માટે તે કચવાતી તૈયાર થઇ.

રાધા ૨૪ વરસની મજબુત અને ઘાટીલી હતી , સ્વભાવે પણ મીઠી હતી. સાવલી સ્કુલમાં છુટક કામ કરતી હતી તેની પાસે વરસનું કપાતે પગાર વેકેશન લેવડાવ્યું..અને ભણવા શહેર જાય છે વાળી વાત વહેતી કરી

બા તેને શહેર માં અમારી સાથે લઇ આવ્યા . સ્મિતા જ્યારે પહેલા મળી ત્યારે તેને તેમાં નાની બહેન કરતા એક ભોળી મુંગી પરી વધારે લાગી. રાધાને મનમાં ગુંચવણો તો હતી જ..પણ સ્મિતાને જોતા તેને પણ ભરોંસો બેઠો.

.”બહેન મને બહુ સમજ તો નથી પણ કેટલીક બાબતો ની ચોખવટ કરી લઉં?”

“હા રાધા આ નિર્ણય આમેય અઘરો છે સૌને માટે ”..મેં તેને સધિયારો આપતા જણાવ્યું

“..જીવી કાકી અમારા ગામના અને દુરનાં સગા પણ ખરા તેમણે મને સમજાવ્યું કે નવ મહીના મારે તમારે ત્યાં રહેવાનું છે પણ મારે શરદભાઇ સાથે સુવાનું નથી બરોબરને?”

“ હા વિજ્ઞાન એટલું આગળ વધ્યું છે કે મારા શરીરમાંથી બીજ અને તેમના શુક્રાણું ને ટેસ્ટ ટ્યુબમાં ફલીત કરશે અને તારા શરીરમાં તેમના વિકાસ માટે મુકી દેશે….એટલે સમજ કે ભાડાની રૂમ માં રહેવા જાય તેથી તે તારું ઘર થતું નથી બસ તેમજ તું અમારા બાળક્ને તારા ઉદરે ભાડે રાખવાની છે. તેના વિકાસ દરમ્યાન થતી વેદના તારે વેઠવાની છે. પણ પછી “ખાલી ખાટલે” ઉઠવાનું છે. અને તેનાંજ તને પૈસા મળશે.

“ખાલી ખાટલે” શબ્દ સાંભળી તેને હસવું કે રડવું ના સમજાયું. પણ મહીનાનાં ૧૦૦૦૦ રુપિયા અને સારુ ખાવાપીવાનું બે શરતો તેના માટે પુરતી હતી..તેને જીવનું જોખમ છે તે વાત તેને સમજાતી હતી તેથી તે બોલી.. જુઓ કોઇ કારણોસર ગર્ભપાત થાય તો મારો જેટલા મહીના થયા હોય તે પગાર અકબંધ રહેશેને?”

“ જો બેના આ જોખમ તો આપણે સૌ લઇએ છે પ્રયત્ન કરીશું કે આવનાર આત્માને આપણે સારી માવજત આપી શકીયે. મારા સાસુને પૌત્ર જોવો છે અને હવે તો મને પણ તેમનું સંતાન જોઇએ છે.કોઇ પણ કારણસર અમને ડૉક્ટરે આશા આપી અને અમારું ખાલી આંગણું નાના સંતાન ની કીલકારીઓથી ભરાઇ જેવું સૌ ઇચ્છીયે છે.”

તે અછડતા હાસ્ય સાથે મારા હાથને પકડતા બોલી “ હા તમારી વાત સાચી છે પણ મને આ બહુ વિચિત્ર અને અજુગતુ લાગે છે. પેટ કરાવે વેઠ પણ આ વેઠ તો અનેરી છે.. મનમાં ઉંડે ઉંડે ડર રહે છે.”

૧૦૦૦ રુપિયા રાધાનાં હાથમાં આપતા હું બોલી.. “બેન તારી જે કોઇ જરુરિયાત હોય તે લઇ આવજે અને બચાવવા હોય તો તારી મરજી. પણ આપણે બંને એક મેકની જરુરિયાત પુરી કરીયે છે. હા એક વાત ફરી યાદ રાખજે તું માતૃત્વની સઘળી પ્રક્રિયામાંથી અને દર્દમાંથી પસાર થઈશ પણ તે સંતાનમાં લોહી સંસ્કાર અને દેહ અમારા છે મારા અને શરદનાં.છે. તને તો અમારી થાપણ ને જીવાડવાનાં અને જનમ દેવાનાં પૈસા મળે છે જેની તને જરુર છે.”

“ હા બહેન જીવીકાકી આજ વાત કરીને મને શહેરમાં લાવ્યા છે.

સારો દિવસ જોઈ અમે તેને લઇ ડોક્ટર મહેતાની કલીનીક ઉપર ગયા રાધાનાં પ્રારંભીક પરિક્ષણો કરાવીને નર્સ ઓપરેશન થીયેટર માં લઈ ગયા દવાની શીશી સુંઘાડી અને બેહોશીમાં ગરકતી રાધાને કશી ખબર ના પડી

ડો . મહેતા શહેર નાં જાણીતા ગાયનેક હતા ! તેમની સલાહ અને સારવાર હેઠળ આ અજુગતી લાગતી પ્રક્રિયા અને સફળતા પૂર્વક પૂરી કરી . કલાક ચાલેલ આ શસ્ત્રક્રિયા દરમ્યાન રાધાને કોઇ જ દર્દ કે તકલીફ ના અનુભવાઇ.. જ્યારે ભાનમાં આવી ત્યારે ડૉ મહેતા એ ધન્યવાદ આપતા રાધાને કહ્યું.. “ અભિનંદન અને આભાર..આપની શસ્ત્ર ક્રિયા સફળ થઈ છે હવે ૩૦થી ૪૫ દિવસમાં તમે ટાઇમમાં બેસો તો બતાવવા આવજો

જીવી કાકી અને હું પ્રસન્ન હતા. હવે બીજા તબક્કાની રાહ જોવાની હતી.. પ્રભુની કૃપા હશે તો ઘરમાં નાના ભુલકાનાં જન્મની કિલકારીઓ ગુંજવાની હતી..ઘરે આવીને બા એ કેશર અને પિસ્તાનું દુધ બનાવ્યુ અને માથે હાથ ફેરવીને આશિષ આપી. તેની સારી સારવાર થાય અને તેનું ખાવા પીવા માં ઘ્યાન રખાય તે માટે બા અને હું  રાધા અમારી સાથે રહે તેવું ઇચ્છતા હતા . બા કહેતા સારા સંસ્કાર ગર્ભ થીજ અપાય છે .

શરદ ને આ વાત મંજુર ના હતી , તે કહેતા “અત્યાર થી રાધાને અહી રાખવાની ક્યાં જરર છે?”

મેં કહ્યું “ એ પ્રભુનાં આશિર્વાદની જેમ આપણા ઘરને અને કૂળને આગળ વધારવાની છે . તેને માનથી રાખો અને આંખની સામે રહે તો બાળક પણ સચવાય અને આપણ ને પણ શાંતિ રહે.

શરદનો વિરોધ મને સમજાતો નહોતો. જે આદરથી હું રાધાને રાખતી હતી તે આદર શરદ માટે શક્ય નહોંતો..તેને તો આશા હતી જ કે હું મા બનીશ પણ ડૉક્ટર મહેતાએ જીવી કાકી અને મને સાચી પધ્ધતી સમજાવીને કહ્યું હતું કે વિજ્ઞાન ઘણું આગળ વધેલું છે.જે પ્રશ્ન નો સરળ ઉપાય હોય તેને ન અપનાવી ને વિલંબ કરવો એ જાતને સજા આપવા બરોબર જ છે.

શરદ માનતા કે બાળક્નો ઉછેર જે માનાં પેટમાં થાય તે માનાં વિચારો અને વર્તનોની અસર બાળક ઉપર પડે પડે ને પડેજ.. રાધા દુઃખમાં ઉછરેલી છે તેથી તેની વિચાર સરણી સંકુચીત હોય જ.જો કે આ વિચારે જ મને મજબુત કરી કે તે અહીં આપણી સાથે રહે તો તે શક્યતા ઘટે. આપણી સાથે રહે તો આપણે તેને દુઃખમાં ના જવા દઈએ.

બીજો શરદનો તુક્કો હતો તેને બીજી સારી જગ્યાએ રાખીયે કે જેથી તેનું સ્વાતંત્ર્ય ના છીનવાય. અને શરદનું તેના ઉપર આકર્ષણ ના થાય. મને તો આ સાંભળી ને પહેલા તો ખુબ જ હસવું આવ્યુ. પછી બોલી ભોળા રાજા તેને અને તમને બંને ને કાબુમાં રાખતા મને આવડે છે.જો કંઇ આડુ અવળુ વિચાર્યુ કે કર્યુને તો હું વાઘણ બની ને ખાઇ જઇશ સમજ્યા?….જીવકોરબા આ બધુ સાંભળતા અને મંદ મંદ હસતા હતા.

અમારી આગળ તેમનું કઈ નાં ચાલ્યું. છેવટે રાધા ને અમારા ઘરમાં ગેસ્ટ રૂમમાં રાખવા માં આવી , આમ પણ બા ના પિયરની હતી તો બા સાથે તેને ખુબ ફાવી ગયું હતું ,મારી સાથે પણ સારું બનતું .ઘરમાં તેનું માન રાખવા તેને ઘરની વ્યક્તિ જ બનાવી દીધી પણ તેને કહી દીધેલું કે શરદ તેમના રૂમ માં હોય ત્યારે તેમની સામે નહીં જવાનું. એટલે તેમના રૂમ માં અને બેડરૂમમાં ટકોરા માર્યા સિવાય નહીં જવાનું. બાકી ઘરમાં બધી રીતે ઘરનાં સભ્ય તરીકે જ રહેવાનું.હતું.

હા. શરદ થોડા ખેંચાએલા રહેતા.

તેમને રાધાનાં આવવાથી મળતું ધ્યાન ઘટી ગયેલું લગતું હતું..બધા રાધાને સાચવતા હતા..તેમને રાધા માટે મનમાં બે વિચારો થતા હતા…એક તો હું જેમ કહેતી તેમ ઘરની વ્યક્તિ માનવા તૈયાર થતા તો પ્રશ્ન એક જ થતો તે કયા સંબંધે રાધા ઘરની વ્યક્તિ કહેવાય? તે મારા સંતાન ની માતા થવાની છે ..પણ નૈતિક દ્રષ્ટીએ રાધા તેમની પત્ની નથી થતી.એમને સંબંધ વિના નો આ નવતર સંબંધ અકળાવતો હતો તે મારા બાળકને દેહ આપવાની છે તેથી તેની તબિયત સાચવવાની મારી પણ જવાબદારી બને છે ને?

બીજો અકળાવનારો મારો વહેવાર હતો.. એ મા તરીકે રાધા સાથે જેટલી તેની કાળજી રાખતી હતી..તેટલી હું બાપ તરીકે તેની કાળજી ન રાખી શકું? એ એક તરફી મારા વલણથી વ્યથિત થતા હતા.. શું સ્ત્રી પુરુષનાં સંબંધ એક જ પ્રકારે સંભવિત થાય? અને શું દરેક આવા સંબંધો ને નામ આપવું જ પડે…? સ્મિતા શું સમજે છે તેના મનમાં? શું દરેક પુરુષ ભમરો જ હોય? દસ વર્ષનાં દાંપત્ય જીવન નું આ એક પ્રકારનું અપમાન તેમને લાગતુ હતુ.તેને મારા ઉપર ભરોંસો નથી?

સ્મિતા સાથે બે એક અઠવાડીયા પછી એક દિવસે શરદે વાત કરી ત્યારે સ્મિતા તો વિચારમાં જ પડી ગઈ. એણે શરદની લાગણીઓ આ કારણે દુભાશે તેવું તો તે વિચારી જ શકતી નહોંતી.. તે તો રાધાનું ધ્યાન રાખવામાં તદ્દન જ ભુલી ગઈ હતી કે શરદ પણ અન્યાય નો ભોગ બને છે.

જીવકોર બા ને આ વાત કરી ત્યારે તે પણ સ્તબ્ધ થઇ ગયા.. પુરુષ પ્રધાન સમાજમાં તેને આવી રીતે ઉવેખી ના શકાય.. તેનો મુદ્દો સાચો હતો અને રાધા સાથે તે કામુક રીતે જ વર્તશે તે કલ્પના અને ધારણા પણ તદ્દન ખોટી હતી.. પણ આગ અને ઘીને સાથે કેવી રીતે રખાય? વાળી ધારી લીધેલી માન્યતા આ ભુલ કરાવતી હતી. અન્ય પુરુષ અને શરદ બેમાં પાયાનો તફાવત એ હતો કે શરદ મને ચાહતો હતો અને તેથી જ વધુ રાહ જોવા માંગતો હતો.

જીવકોર બા અને સ્મિતા પહેલી વખત સમજ્યા કે પુરુષની વિચાર શૈલી શું હોય.. તે જાણતો હતો કે સંતાન પ્રત્યેનૂ આકર્ષણ બંને પક્ષે સમાન હોય છે અને વધુ એક આડ અસર પણ તે જોતો હતો અને તે રાધા હતી. માતૃત્વની પીડા ભોગવ્યા પછી ખાલી ખાટલે એ ઉઠી શકશે ખરી? ભલેને બીજ તેના ના હોય.. પણ પીડા તો તેણે ભોગવી છે ને?

આ ગુસપુસ નો નિવેડો અચાનક રાધાનાં બા બીમાર થયા તેથી આવી ગયો. તે કાયમી નિરાકરણ તો નહોંતુ. મને એક તરફ ગર્વની લાગણી થતી હતી..શરદ તેને કેટલું ચાહે છે અને બીજી બાજુ કંઇક ચુક્યાનો અહેસાસ થતો ત્યારે ગુનેગાર ભાવ આવી જતો હતો.

જીવકોર બા તો અફસોસ જ કરતા હતા.. મેં મુઈ વાતો કરીને હસતા રમતા છોકરાઓને વિમાસણ માં મુકી દીધા.. મારો પહેલો પ્રયત્ન તો ધાર્મીક રસ્તો પકડવાનો હોવો જોઇએ..ચાર ધામ સ્થાનકે ફરવું જોઇએ એને બદલે આ નવી ઉપાધી ઉભી કરી દીધી. હવે થોડુંક મારે પણ છોડવું જોઇએ.તેમના મનમાં નવો ફણગો ફુટ્યો..ચાલને રાધા અહીં આવે પછી તેને લઈને હું વૃંદાવન જ લઈ જઉં… પણ તે તુક્કો તુક્કો જ રહેશે માનીને મન ને મનાવ્યું.

 

This entry was posted in ગૃહ પ્રવેશ. Bookmark the permalink.

One Response to ગૃહ પ્રવેશ -(૪) વિજય શાહ

  1. Nita Shah says:

    Khub j sundar abhivyakti

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s