માઈફ્રોફીક્ષન વાર્તા-(66)-પ્રકૃતિ -પ્રજ્ઞા દાદભાવાળા

તમે કયારેય લખવાનો પ્રયત્ન કર્યો છે?

ના,ના… પણ સારા લેખકોને વાચું છું.

કોઈ વાર વિચારો સ્પુરે છે ખરા ?

 બસ વિચાર માત્ર, પણ મેં ક્યારેય લખવાની કોશિશ જ કરી નથી.

મમ્મી નાનપણમાં શબ્દને ઘુંટાવતી અને મેં ખુબ શબ્દો ઘૂંટ્યા છે પરંતુ ક્યારેય કવિતા કે વાર્તા સર્જાણી નથી.

અમેરિકા આવ્યા પછી પત્ર લખવાની ઘણી કોશિશ કરી પરંતુ અંતે કોલિંગ કાર્ડ ખરીદી વાત કરતી અને મનને મનાવતી  કે મમ્મીનો અવાજ સંભાળવા મળે છે ને !પણ મને ખબર છે મેં ઘણા કાગળના ડૂચા જ કર્યા છે જયારે જયારે મેં લખવાનો પ્રયત્ન કર્યો છે.

હું કોઈ કવિ કે લેખકને સંભાળતી ત્યારે થતું કેટલું સંવેદના થી ભરેલું લખે છે કે મારા હૃદય ને સ્પર્શી જાય છે.

મમ્મીના જન્મ દિવસે કવિતા ભેટ આપવી છે પણ ..કેમ લખીશ ?

ઘણીવાર પ્રશ્ન થાય છે કવિને કેવી રીતે શબ્દો આવતા હશે?

અને હું એક દિવસ મક્કમ થઇ લખવાનો પ્રયત્ન કરું છું.

સરસ પેન ,સરસ કાગળ,સારા ટેબલ, ખુર્શી,અને ઐર કંડીશન ચાલુ કરી કોફી ના મગ સાથે લખવાની શરૂઆત કરું છું.

એક પછી એક કાગળના ડૂચા કરતી પ્રયન્ત ચાલુ રાખું છું.

કચરા પેટી મારી સામે જોતી હસતી હોય તેવું લાગે છે.

હવે કાનમાં ઍર કંડીશન નો આવાજ ખટકે છે.

કોન્ક્રીટ દીવાલ અટ્ટહાસ્ય કરતી હોય તેવું લાગે છે.

હું નિ:શબ્દ બની એમને જોયા કરું છું.

હું ઉદાસ થઇ રૂમની બહાર નીકળી જાવું છું અને મારા પગ પાર્ક તરફ ચાલવા માંડે છે.

લીલાછમ ઘાસમાં ખુલ્લા પગે ચાલતા ચાલતા,

એક-એક શબ્દ ફૂટવા માંડે છે

વૃક્ષ કે છોડ પર ફૂટતા કૂણાં પાન જાણે અને

અને હૃદયમાં પાણીના ફુવારાની જેમ સંવેદનાઓ છલકાય છે

અને આંખોમાં ભેજ વર્તાય છે.

અચાનક એક કવિતા ઉગી નીકળે છે.

ત્યારે વિજ્ઞાન સાચું લાગે છે.

“પ્રકૃતિ સંવેદનશીલ હોય છે”.

This entry was posted in microfriction. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s