બેઠક -૨૦૧૬ વિનુ મર્ચન્ટ વાર્તા સ્પર્ધા -(17)”સમજ્યા ભટ્ટજી”નિકેશ

“સાત્વિક ગુણોથી જીવો અને જીવવા દયો”જુઓ ઝગડવું એતો જંગલીપણા ની નિશાની છે ,મારા મારી માણસોએ કરવી ન જોઈએ એતો પશુઓ કરે આવું ઉમા ગોરાણી સમજાવતા નીકેશને કહ્યું ,

જો આ તારો રૂમ મેટ છે ને !તો આમ ન ઝગડાય આમ પણ આ પારકા દેશમાં તારું બીજું કોઈ છે નહિ ને ? ચાલ  જોવ હાથ મિલાવો અને ફેન્ડ થઇ જાવ તો અને જલ્દી ચા પીવા આવો આજે તમને ભાવતા ટોસ્ટ પણ લાવી છું અને બન્ને જણ હાથ મિલાવી ચા પીવા બેઠા ,

જો અલ્કેશ તું નિકેશ ને હેરાન ન કરતો ,એનું શર્ટ પહેરીને કેમ ગયો ,વાંક તારો પણ છે

માસી મેં શર્ટની ઈસ્ત્રી નહોતી કરી અને કામે જવાનું મોડું થઇ ગયું એટલે એક દિવસ એનું શર્ટ પહેરી લીધું

ના માસી એ રોજ કઈ ને કઈ સળી કરે છે અને અલ્કેશ તમારા મંદિરમાંથી પ્રસાદ પણ ખાય છે

અચ્છા  તો તું ખાય છે ?

હું તો સમજી કે કાનો ખાય છે !

શું માસી તમે પણ મૂર્તિ થોડી ખાય ?તમે પણ

જો અલ્કેશ બેટા આમ ન બોલાય સમજ્યો,આ શ્રદ્ધાનો વિષય છે

હું તો માનવતા માં માનું છું મૂર્તિમાં નહિ

સારું ચાલ હવે આવ્યો મોટો  અને બધા હસી પડ્યા

શિવ શંકરભાઈ  અને ઉમા ગોરાણી બન્ને એકલા રહેતા હતા અને નિકેશ અને અલ્કેશ બન્ને તેમનાજ ઘરમાં એક રૂમ ભાડે રાખી રહેતા,આવક ની આવક અને ઘર ભર્યું લાગતું હતું ,માસી જમાડતા અને ક્યારેક લોન્ડ્રી પણ કરી આપતા,ગોરાણી  ખુબ ભલા સ્વભાવના અને બધાને મદદરૂપ થતા

શિવ શંકરભાઈ નીચા જાડા અને બટકા અને ભારે શરીરના,ધોતિયું ,અંગરખું અને માથે ફાળિયું બાંધીને ગોરપદુ કરતા ,અમેરિકામાં કોઈના પણ ઘરે પૂજા પાઠ કરવી હોય તો એમને બોલાવતા ,ઉમાબેન નીચા પણ પાતળા,ધીમું બોલતા અને પાંથીને ઢાંકે તેવો સાડલો પહેરતા,ગામડામાં ઉછરેલા એટલે બોલી પણ થોડી ગામડાની ખરી ,પણ સ્વભાવ ખુબ માયાળુ ,રસોઈ કરવા જાય અને સૌને મદદ પણ કરે.

માસી સારું થયું તમે અલ્કેશને સમજાવ્યો ,એ ખુબ ખર્ચા પણ કરે છે

શું કરું બેટા ,અમારે બાળક નથી એટલે તમારી પર જ હક્ક જમાવી કહું છું ,ખરાબ ન લગાડતા

ચાલો આજે તમારે માટે મેં શીરો બનાવ્યો છે ,ચાલો બન્ને ખાઈ લેજો ,મારે રસોઈ કરવા જવાનું છે

અને ભટ્ટજી  આવે તે પહેલા બધું વ્યવસ્થિત કરી નાખજો,તમે એમના સ્વભાવને ઓળખો છો ને ?

અને હા બેટા તારા જન્માક્ષર એમને દેખાડી પછી જ ઇન્ટરવ્યુ આપવા જાજે ,એમની સલાહ માનજે ,

એ તારા સારા માટે કહે છે.

અને અલ્કેશ તારા ગુસ્સા માટે તને કહ્યું છે ને કે શનિ ના જપ કરવાના ,તો કરજે હો…

જો ગુસ્સો કોઈના પણ માટે સારો નહિ સમજ્યો !

અલ્કેશ બેટા ગુસ્સાથી આપણને અને આજુબાજુમાં બધાને નુકશાન થાય.

નિકેશ બોલ્યો ઉમામાસી તમે તો અમારી માંની જેમ અમને સાચવો છો.

મારી બા યાદ આવી ગયા!

ઉમા બેન મનમાં બોલ્યા મને માં કહેનાર ક્યાં કોઈ છે ? અને કોઈને ખબર ન પડે તેમ છેડાથી આંખો લુછી કામે વળગ્યા.

જાવ જલ્દી કામે વળગો, ભટ્ટજી  આવતા જ હશે ,આજે ઠંડી પણ ખુબ છે.

ત્યાં તો ભટ્ટજી ની ગાડી આવી ,હરી ઓંમ હરી ઔંમ બોલતાઘરમાં દાખલ થયા

આ વરસાદ ને લીધે થંડક વધી ગઈ છે નહિ ?, ભટ્ટજીએ જવાબ ન આપ્યો.

ગોરાણી  બોલ્યા લાવો કોટ હું તમારે માટે સરસ આદુ ફુદીના વાળી ચા બનાવી લાવું.

અને આ લ્યો કાન ટોપી પહેરી લ્યો અને ઉમાબેન ઝટ ફુદીનો તોડી લાવ્યા અને આદુ કચડી ચા બનાવી લાવ્યા અને પહેલા જ ઘુંટડે ભટ્ટજી બરાડ્યા…

કે આ શું ચ્હા બનાવી છે ? ને ગુસ્સામાં ચા નો કપ જોરથી પછાડી હડસેલ્યો.

અને કપ પછડાતા ચ્હા અને કાચના ટુકડા રસોડામાં વેરણ છેરન થઇ ચારે કોર અસંખ્ય નાના ટુકડા થઇ પડ્યા.

ઉમા ગોરાણી તો ડઘાઈ ગયા અને છોકરાવ પણ જોઈ રહ્યા,

પણ ભટ્ટજીના સ્વભાવને જાણી દુરથી જોતા રહ્યા.

ઉમાંબેનથી મસાલો અને આદુ ફુદીનો ભેગું કરવામાં ખાંડ નાખવાનું વિસરાઈ ગયું ,છેડા થી આંસુ લુછતા ઉમાબેન ચુપચાપ બધું સાફ કરવા માંડ્યા.

ભટ્ટજી તો જોડા પહેરી બબડતા મંદિરે જવા નીકળ્યા

મારી કંઈ જિંદગી છે ?સુખે ચ્હા પીવાય મળતી નથી !

આંસુ ભરેલી આંખે ગોરાણી કપના ટુકડા ભેગા કરતા હતા ને હથેળીમાં અણીદાર કાંચ સોંસરવો હાથમાં ભોકાણો.અને સાફ કરેલું રસોડું ફરી લોહીથી ખરડાયું।.. ,

નસીબ જોગે બન્ને છોકરાવ ભટ્ટજી ગયા એમ સમજી બહાર આવ્યા.

અને બોલ્યા

માસી ઉભા રહો ,આ જુઓ લોહી કેટલું નીકળે છે ?

અને અલ્કેશ દવા અને ટેપ લઇ આવ્યો

નિકેશ કહે ના ચાલો હોસ્પિટલ જઈ આવીએ ,અને બન્ને છોકરાવ લઇ ગયા.

અને ત્યાં ડૉ રે પૂછ્યું કેમ કરતા વાગ્યું ? ગોરાણી  બોલ્યા કપ હાથમાંથી પડી ગયો ,અલ્કેશ અને નિકેશ ઉમાંગોરાણીને જોઈ રહ્યા ડૉ ઝખમ સાફ કરી પાટો બાંધ્યો અને એક ઇન્જેક્શન પણ આપ્યું.

સાંજે ભટ્ટજી મંદિરેથી આવ્યા

તેવું જ ઉમા ગોરાણી  બોલ્યા મારાથી ખાંડ નાખવાનું ભૂલી જવાયું હતું ,પણ ફરી આવી ભૂલ ના થાય તેનું ધ્યાન રાખીશ.

ભટ્ટજી કંઈ પણ બોલ્યા નહિ.

ગોરાણી ને ફરીવાર બોલતા આંસુ આવી ગયા લોહી ખુબ વહી જતા અને ભારે દવાને લીધે ગોરાણી ને ચક્કર આવી ગયા.

અલ્કેશ અને નિકેશ દોડતા આવ્યા,માસીને હળદળ વાળું દૂધ અને પાણી પાઈ તેમની  રૂમમાં સુવાડ્યા.

રાત્રે બન્ને છોકરાવે ભેગા મળી ઉમાબેન અને ભટ્ટજીને ખીચડી રાંધી જમાડ્યા ,વાસણ અને કિચન પણ  સાફ કર્યું.

અલ્કશે  માસીને બામ ચોપડી શાલ ઓઢાડતા પગ પણ દાબી આપ્યા.

માસી સુઈ ગયા એટલે અલ્કેશ અને નિકેશ ભટ્ટજી પાસે બેઠા અને કહ્યું થોડી વાત કરવી છે.

બોલો શું છે ?

નિકેશ બોલ્યો ભટ્ટજી મહેરબાની કરી ફરી આવી ક્રુરતા આચારશો નહિ,અમે ફોન કરશું તો,અહિયાં મૈત્રી નામની સંસ્થા ગોરાણીને લઇ જશે ને બીજે જરૂરિયાત વાળાને ત્યાં રસોઈ કરવા કે બાળકો સાચવવા મોકલી દેશે પછી તમે એકલા રોટલા શાક બનાવી ખાજો અને ચા પણ તમારી મરજી મુજબ બનાવી પીજો ,આ સંસ્થા સ્ત્રીને સ્વમાનભેર  જીવવા તૈયાર કરે છે આશરો આપે છે ,અમે ઘણા વખતથી જોયા કર્યું ,ઉમા માસી અમારે માટે માં સમાન છે અને આપ વડીલ છો.

અલ્કેશ તો ઉશ્કેરાય ગયો “સમજ્યા ભટ્ટજી” કહી ઉભો થઇ ગયો ,તમારો ગુસ્સો કાબુમાં રાખજો અમે એમના દીકરાઓ છીએ ગોરાણી એકલા નથી

સવારે ગોરાણી ઉઠે તે પહેલા અલ્કેશ અને નિકેશ તૈયાર થઇ ગોરાણી માટે લોટો અને પૂજાની થાળી લઇ આવ્યા.

લ્યો તુલસીની પૂજા કરી ચા પીવા આવો.

અને ઉમા ગોરાણીએ પૂજા કરતા ભગવાનને કહ્યું તમે તો મને રેડીમેડ દીકરા આપ્યા,તમારો આભાર માનું તેટલો ઓછો છે. અને ભટ્ટજી પણ સમજી ગયા ,

નિકેશ

Advertisements
This entry was posted in અવર્ગીકૃત. Bookmark the permalink.

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s