ફાંસીને માંચડેથી ( ૯) અર્ચિતા પંડયા (કોમલનું બાળપણ)

fansine machade thiપચીસથી ત્રીસ વર્ષ પહેલાનું કોમલના ઘરનું એક દ્રશ્ય: રસોડાના બેઝીનમાં હાથ ધોવા માટે કોમલના પાપાએ નળ ખોલ્યો. પાણી વહેવા લાગ્યું . પુરુષોત્તમ જોષી, કોમલના પાપા જોઈ રહ્યા! સમયનો રેલો આવી જ રીતે વહી જાય છે, પાણીની જેમ. વિચારનું વહેણ પણ ચાલુ થઇ ગયું .નજર સમક્ષ પોતાની પત્નીનું આ ઘરમાં આવવું તાદ્રશ થઇ ગયું. પત્ની સુધાનો ગૃહ પ્રવેશ, સરસ રીતે રોજીંદા કામમાં અને સાસુ જોડે ભળી જવું. સાસુ, વહુનો એકમેક પ્રત્યેનો પ્રેમ ! સુધા, કોમલની મમ્મી ,સાસુના પિયર પક્ષે સગાઈમાં થતી હતી એટલે એને વહુ પર ખૂબ પ્રેમ છે, એવું બધા સગા કહેતા હતા ! નાનકડી સુધા પણ પ્રેમમાં નવડાવનાર સાસુ મળી હતી એટલે ખુશખુશાલ હતી અને પુરુષોત્તમથી તો ખરી જ ! રૂપ, ગુણ, દેખાવ અને કાબેલિયત બધામાં એ ખરેખર પુરુષોત્તમ જ હતા !
પુરુષોત્તમને લાગ્યું હાથ ધોવાઇ ગયા છે છતાં પાણી વહ્યે જાય છે. સુધાનો સ્પર્શ યાદ આવી ગયો. નવી નવી પરણેલી સુધા. અહી જ ઉભી ઉભી કપ રકાબી ધોતી હતી. બા અને બાપુજી હિંચકે બેસી રહેલા અને યુવાન પુરુષોત્તમને મઝાક સૂઝેલી. સુધાને હેરાન કરવા વારંવાર બેઝીનનો નળ બંધ કરી દેતો હતો અને એ બહાને સુધાને આલિંગન આપતો હતો ! સુધા બીકની મારી કશું બોલી નહોતી શકતી. પણ શરમના શેરડા વધુ નીતરે છે કે નળમાં પાણી ? એ પુરુષોત્તમ નક્કી નહોતા કરી શકતા !
કેવા હતા એ દિવસો ? કાળના ચક્ર સાથે પરિસ્થિતિ સાવ બદલાઈ  જશે એવી કલ્પના ક્યાંથી આવે ? ઈશ્વરે શું ધાર્યું હશે શી ખબર?    સહુથી નાની દીકરીના જન્મ પછી જીવન સાવ બદલાઈ ગયું ! એક બેકાબુ ચામડીનો રોગ, ખોટી દવાની આડઅસર અને કપાળે કમનસીબીનો દોર ચાલુ થયો ! હાથ પગ તો જાણે નક્કામાં થઇ ગયા ! એક ભૂલ ડોક્ટરની  અને પીડા દર્દીની! કદીક આવું પણ થાય ! જીવાડનાર ના હાથે મોતનો સોદો થતા થતા રહી જાય ! પુરુષોત્તમ ઘણી વાર વિચારતા કેમ મારી સાથે જ ? માનવી પરાધીન છે. કુદરતના નિર્ણય પાસે  મજબુર છે ! ન છુટકે .જગતનો નાથ શિરે જે નાખે તે સહન તો કરવાનું જ છે ને ?
રોજ ઘરનું કામ, રસોઈ બધું આટોપીને છોકરા તૈયાર કરી સુધાને જમાડીને કામ ઉપર ભાગવું એ તો ક્રમ થઇ ગયો જીવનનો ! આથી વધુ એક વિચાર પણ મુશ્કેલ હતો ! પણ ધૂંસરી વાળા આ દિવસો પણ વેંઢારી ગયા પુરુષોત્તમ! હવે કોમલ થોડો મોટો થઇ ગયો હતો. પપ્પાની જોડાજોડ રહેતો. કામમાં બને એટલી મદદ કરતો. ધીરે રહીને એક દિવસ એણે વાત કાઢી, “પપ્પા,રસોઈ બનાવવા મહારાજ રાખી લઈએ તો તમારે તકલીફ નહિ! “બોલતા બોલાઈ ગયું પણ જવાબનું એક ટૂંકું મૌન એને હચમચાવી ગયું. ધીરેથી જવાબ મળ્યો, એવા ખોટા રૂપિયા વેડફવાનો શું ફાયદો ? કોમલ વિચારમાં પડી ગયો ! આ કેવું ગણિત ? પણ પપ્પા પર એને પૂરો ભરોસો હતો . એ બરાબર જ વિચારતા હશે . સમય અને સંજોગો સાથેનું સમાધાન નવી શક્તિની ખીલવણી કરે છે ,હૃદયને ઋજુ બનાવે છે અને સમજાયુ કે જ્યાં સહુથી વધુ હક્ક લાગે એ પ્રેમ જ છે! દુનિયા પાસે પ્રેમ થી માગી શકાય એ પ્રેમ જ છે. તેથી આ અનુભવ અંતરંગ ના લોકો પાસે પ્રેમ ,પ્રેમ અને પ્રેમની અપેક્ષા ખુબ વધારી દે છે . બસ,આપણા કોમલનું પણ એવું જ થયું, જીવનના અભાવોથી પીડાઈ એ પ્રેમ આપવા અને ઝંખવાનો તેનો હક્ક બળવત્તર કરતો રહ્યો.   “કઈ કામ કરવા માંડું ,થોડા રૂપિયા મળે ? “પ્રશ્નના જવાબમાં માથે હાથ ફેરવીને પપ્પા એટલું જ કહેતા, “સારું ભણ પહેલાં પછી જોઈશું . ” અને શાળાએ સમયસર પહોચવાની તાકીદ,મન લગાવીને ભણવાની તાકીદ લઇ,મા  અને બાપના આશીર્વાદ લઇ કોમલ શાળાએ ભાગતો . જીવન એના માટે બીજા બાળકો કરતા ઘણું ગંભીર હતું . સીધી સાદી મા,સતત કુટુંબ માટે ઘસાતા પિતા ,નાના ભાઈ બહેનો . એમના વિચારો કરતા કરતા ઘણી વાર બાળપણની રમતો પણ છૂટી જતી હતી ! અને પિતાની એક આદર્શ વ્યક્તિ તરીકેની છબી કોતરાતી જતી હતી ! મનમાં ને મનમાં તેમને પૂજતો ? નાના ભાઈ બહેન તો મા ,બાપ અને મોટાભાઈના પ્રેમ અને વ્યવસ્થાથી સુરક્ષિત હતા. એ સંરક્ષણમાં તેઓ જીવનની સચ્ચાઈથી દૂર હતા ! મા નો ઓરડો, સ્તબ્ધ વાતાવરણ , વર્ષોથી એકજ સ્થિતિ અને એક પ્રકારના નિયમોથી જ ચાલતું જીવન !
“કોમલ બેટા, તું સુઈ જા, હવે થાક્યો હોઈશ ! ”
“ના. મા,તું સુઈ જા પછી જાઉં છું. થોડી વાર પગ દબાવીશ તો તને સારું લાગશે! ”
“બેટા,કેટલો ડાહ્યો છે તું ? ભાઈ ,બહેનને સાચવે, મને સાચવે ,ઘરનું કામ કરે,પાપાને મદદ કરે કેટલો પ્રેમ કરે છે બધાને ? ”
” મા તારી તબિયત સારી ન રહેતી હોય તો તારે ચિંતા નહિ કરવાની? તું આરામ કર, એ તો મારી ફરજ છે ,તારા જનમ આપ્યાનું ઋણ તો કદી ચૂકતે નહિ થાય ! ”
માની આંખમાં વહાલના આંસુ આવી ગયા ! “દીકરા,સુખી થજે ”
‘ મા પ્રેમ મારી જરૂરિયાત છે! કુટુંબનો પ્રેમ મને મળતો રહે એ જ તો મારી ઈચ્છા છે ! ”
“પ્રેમનો દરિયો છે તું. દિલથી કોમલ છે તું.  તને ઈશ્વર પ્રેમની ભેટ નહિ આપે તો કોને આપશે ? ”
” મા  તારા આશીર્વાદ !”
મા  જોઈ રહી એના દીકરા તરફ ,હજુ મૂછ નો દોરો ફૂટું ફૂટું થાય છે,પણ સમજણ કેટલી બધી છે ? કોમલ પગ દબાવતો દબાવતો માના ચરણ પાસે જ સુઈ ગયો .રોજની જેમ તેના મુખ પર કૈક કર્યાનો સંતોષ હતો. પિતા હંમેશની જેમ મોડા આવવાના હતા.માની મોંઘી દવાને પહોચી વળવા હમેશા ઓવર ટાઈમ લઇ લેતા. દોઢું કામ, દોઢી કમાણી કરવી એ  જાણે એમના માટે સામાન્ય હતું !  આવી બે  કોળિયા  જમી ,પથારી ભેગા .વહેલી પડે સવાર ! ફરી પાછું ધમધમતું રસોડું ,સવાર સાંજની રસોઈ અને નોકરી માટે પ્રયાણ !
સુધાની આંખમાંથી આંસુની ધારા નીકળી પડી,કેવી જીંદગી થઇ ગઈ છે એની ? અંદરનો માંહ્યલો મજબુત છે. નહીતો શરીર તો કેવું ખોખલું આપી દીધું છે, ઈશ્વરે ! શરીરના સ્નાયુની દિન -બ -દિન તાકાત ઘટતી  જાય છે ! ચામડી પર ના રોગને દુર કરવામાં ડોક્ટરની થયેલી એક ભૂલે આખી જિંદગીનું ઓશિયાળા પણું આપ્યું . કુટુંબ સામે જોઈ જીવાતું હતું નહીતો આવી જીંદગી ક્યારની ટૂંકાવી દીધી હોત !  કોમલ, કોમલ તો આંખનો તારો એનો ! કોમલની જેમ આટલો બધો પ્રેમ શું કોઈ ક્યારેય કરતુ હશે ?
દિવસો વીતતા ગયા. શાળાનુ શિક્ષણ,બોર્ડની એકઝામ સારી રીતે પાર કરી કોમલ કોલેજમા આવી ગયો.  પોતાની ધગશ , સચ્ચાઈ, કામને વળગી રહેવાની આદત તેના જીવનમા તેને ખૂબ જ કામ લાગ્યાં. જીવનમા અનેક તકલીફો વચ્ચે પણ શિક્ષણનુ ત્રાજવુ ભારે રહ્યુ, બ્રાહ્મણત્વ એના લોહીમા ઉભરતુ હતું. જ્ઞાનની ઇચ્છાથી વિદ્વતા વધી રહી હતી. સચ્ચાઈથી વ્યક્તિત્વ ઉભરી રહ્યુ હતુ અને એક ઉત્તમ માનવ તરીકેના બધા ગુણ એક ખોળિયામા નીખરી રહ્યા હતા.  જીવનમા જે કઠણાઈઓ ઝેલી હતી એને લીધે વ્યક્તિત્વમા એક પ્રકારની સખ્તાઈ આવી ગઇ હતી. ખોટુ તેનાથી સહન થતુ નહોતુ . મૂલ્યના ભોગે જીવાતુ જીવન મોત બરાબર છે,એવુ માનવા લાગ્યો હતો એ ! સત્ય વચનના આગ્રહી અને કડકમિજાજી કોમલને જોઈ પુરુષોત્તમ પોરસાતા, હરખાતા કે બ્રાહ્મણત્વ લોહીમા તરી રહ્યુ છે.!
એવામા યુવાની એ પણ પોતાનુ કામ શરુ કરી દીધુ હતુ. કડક શિસ્તના આગ્રહી,વર્ગ નો સમય કયારેય ન ચૂકનાર કોમલ વર્ગમા પ્રવેશ પહેલા નજર નાખી દેતો અને કોઇની રાહ જોતો કોરિડોરમા ઉભો રહેતો, એ હતી કુસુમ ! કોમલનુ મન મોહી લેનાર સ્વરુપવાન સ્ત્રી. કોમલને પણ ખૂબ પ્રેમ કરતી, કાયમ કોમલને અનુકૂળ થવાની ઈચ્છા રાખતી.

 કુસુમ સી કોમલ, કુસુમ રુક્ષ અને કઠણ જિન્દગીનો સુવાળો અંશ હતી. માતાની વહાલી દિકરી ને કોમલની મા સુધાના લાડ પ્યાર  પણ ગમવા લાગ્યા. વારે વારે એ કોમલને ઘરે જઈ ચડતી.ઘરના કામ પણ આટોપી દેતી. ઘરની ખાલી જગ્યા જાણે એનાથી ભરાઈ જવા લાગી. મા બાપુ તો ઠીક નાના ભાઈ બહેન કનક અને કેતકી પણ થોડા વખતમાં કુસુમના દિવાના થઈ ગયા.  કુસુમ બંનેને ખૂબ પ્રેમ કરતી. કેવા કપડા ની ફેશન છે એ શીખવાડતી,સારુ ખાવાનુ બનાવીને ખવડાવતી. બધાને કુસુમ જોઈએ જ ,એવુ વાતાવરણ થઈ ગયુ . કોમલતો આમેય એનો દીવાનો હતો,અંતે એ દિવસ આવી ગયો કે બધાને થયુ કે કોમલ અને કુસુમે પરણી જવુ જોઈ એ . કુદરતના નિર્ણય ને માન મળી ગયુ. કોમલની એક જ માંગ હતી ભરપૂર પ્યાર અને કુસુમને જોઈતી હતી કુટુંબની હૂંફ! પ્યારથી જીવનમાં આનંદ ભરવો હતો ! કોમલને પ્યારથી નવાજી કુસુમને માત્રુત્વથી જીવન ભરી દેવુ હતું.
કુસુમ એક વખત આવી જ ગઈ, કોમલના જીવનમા પૂરી સાદાઈથી. પ્રસંગના કોઇ ભાર વગર સમજણથી જીવન ગોઠવાઈ ગયુ. ખુશી એ જ તોરણિયા અને ઢોલ ત્રાંસા ! પ્રેમ એ જ રોશની અને શરણાઈ ! દિવસો વીતતા ચાલ્યા ,કુસુમ તો બરાબર ભળી ગઈ. કોમલ પણ જાણે સાતમા આસમાનમા વીહરતો હતો. ખુશી અને આનંદની નવી એન્ટ્રી એના જીવનમા થઇ ,એને લાગ્યુ એના બાળકોના નામ પણ એ ખુશી અને આનંદ જ રાખશે ! અચાનક એલારામ વાગ્યુ એના વિચારો ટૂટ્યા . અરે,આજે તો ઇન્ટરવ્યૂ છે કહી સફાળો બેઠો થઈ ગયો એ ! ઝટપટ તૈયાર થઇ ગયો  એ ! કુસુમે સુધાને ગોળ આપ્યો ,સુધાએ કોમલને હરખથી ખવડાવ્યો . આશિર્વાદ આપ્યા ,વર્ષોથી વહેલા ઘર છોડીને કામે ભાગતા બાપુને શાંતિ મળી હોય એવુ હવે લાગ્યુ કારણ ઘરની ચિંતા કરવા વાળી અને કામ કરવા વાળી કુસુમ હવે આવી ગઈ હતી. હવે કોમલને નોકરી મળી જાય તો મોટી ઇશ્વર  કૄપા. ઓવર ટાઈમ પણ બંધ !
આત્મવિશ્વાસી અને હોશિયાર કોમલને નોકરી મળી ગઈ. કુસુમના પગલે ઘરમા સુંદર વાતાવરણ થઇ ગયુ. બધા બહુ ખુશ હતા ,જોશી પરિવારમા જાણે તહેવાર આવી ગયો ! નવું રુટીન ગોઠવાઈ ગયું.  કોમલનું ઓફિસ જવું, બાપુનું શાંતિથી કામે નિકળવુ, નાના ભાઈ બહેન કનક અને કેતકીનું કોલેજ અને શાળા એ જવુ અને સુધા અને કુસુમની જુગલબંધ ગોઠડી ચાલવી અને પરિવાર પાછો આવે ત્યાં કુસુમ વાળુની તૈયારી કરી રાહ જોતી બેઠી હોય ! આનંદે સામુ જોયુ,પરિવાર ખુશ રહેવા લાગ્યો.
એવામા કોમલનુ ઓફીસ જતા ધ્યાન ગયું કે કેતકી પડોશી છોકરા જોડે બહુ વાતો કરે છે. તેણે કુસુમનું ધ્યાન દોર્યું.  કુસુમે તપાસ કરી કહયું કે છોકરો સારો છે. ઘર સારું છે. કોમલને થયુ કે ટિનએજર બહેનને પ્રેમ કરીને જ સમજાવી પડશે, તેણે પ્રેમથી પૂછ્યું   કેતકીને   અને એણે એકરાર કરી જ લીધો કે એ રજત નામના છોકરા ને પ્રેમ કરે છે. કોમલે સમજાવી એને કે હજૂ તું નાની છે. કોલેજ સુધી ધ્યાન આપી ભણી લે.પછી લગ્ન માટે વિચારિશુ. એ દરમિયાન રજત પોતે અમેરિકા આગળ ભણવા ગયો અને કેતકી કોલેજમા આવી.
અને કનક પણ કોલેજ પૂરી કરી માસ્ટર્સ કરવા લાગ્યો. સમયતો વણથંભી વણઝાર ની જેમ આગળ વધતો રહે છે. આપણે જ કોઇ વાર નદીની રેત જેવા સ્થિર થઇ એ વહેણ ને આશ્ચર્ય ચકિત થઇ જોયા  કરી એ છીએ.

નોકરીમા કામ ઘણુ રહેતુ અને નવી નવી ચુનૌતી પાર પાડવાની કોમલની ઝંખના પણ સારી રીતે પૂરી થઇ. જીવનનો ગ્રાફ ઉંચે ને ઉંચે ચડતો રહયો. થોડા જ વખતમા પ્રમોશન ના દિવસો આવી ગયા. કોમલ અને કુસુમ પરિવારનુ કેન્દ્ર બની ગયા,પરિવાર સાથે ખુશખુશાલ રહેવા લાગ્યા. જીવનની નાની મોટી કઠણાઈ મા પણ પ્રેમથી સાથે રહેવાની તમન્ના હોય, ત્યારે સહવાસનુ સુખ, દુઃખ ને બારણામા પગ  મૂકવા જ નથી દેતુ!
“કુસુમ, તે મારા જીવનમા પગ મૂકયો ત્યારથી તે મારુ જીવન બદલી નાખ્યુ છે.”
“કોમલ, આપણે બન્ને એકબીજા માટે જ સર્જાયા છીએ.  એકબીજા વગર અધૂરા છીએ.મારો પ્રેમ આપી ને મે કુટુંબ મેળવ્યુ છે.અને !”
“અને શું ? ”
“મારી ફરજ  પૂરી કરવા પણ આતુર છુ .”
“એમા તું કયા કઈ બાકી રાખે છે ? ”
“જી્વનનું મોટુ કામ વંશ વધારવાનું મારી એ ભેટ વગર જીવન અધુરૂં છે !”
કોમલે ખુશ થઈ કુસુમને બાથમા લઈ લીધી પછી હળવેથી કહયું,
“અરે ગાંડી, કનક અને કેતકી ની મોટી જવાબદારી છે,પરવશ મા અને ઉંમરવાળા બાપુ, જેમનુ શરીર ઘસાઈ ગયુ છે. એમની પાસે વધુ શુ અપેક્ષા  રાખીશુ? ભાઈ બહેન ના પ્રસંગ નીપટાવી આપણે આપણા સંતાન માટે ઇશ્વર ને પ્રાથના કરીશુ.”
“કોમલ તો મને પણ કમાવા દે,થોડુ કામ હુ પણ કરી લઇશ.”  ના, કુસુમ ,તારી હાજરી થી જ ઘર  ઘર  જેવુ લાગે છે. તારે તો અમને બધા ને સાચવવાના છે. તુ કેટલુ કરીશ ? ”
“કોમલ, તમે એકલા.”
કોમલે વચ્ચે જ ટોકી,
“જીવન લડત છે! બન્ને જૂદા મોરચા આપણે વહેચી લઇ એ .તુ ઘર ની વ્યવસ્થા સંભાળ. હુ ઘર ચલાવવાની, ”
એક સાદી સમજૂતી સાથે જીવન મહોરી ઉઠ્યુ. કુસુમ વહાલથી વળગી પડી . કેવા ઉમદા વિચાર ? કેવો ઉમદા માણસ ?.
આજે કોણ જાણે કેમ, કોમલને ઉચાટ થતો હતો. ઓફિસથી નિકળતા જ થયુ કે ખબર નહી પણ કચવાટ થાય છે. મુંઝારો થાય છે. ઘરે પહોચી  ખબર  પડી કે કનક ઘરે આવ્યો જ નથી.અને કુસુમે કહયુ  કે ફોન સ્વીચ ઓફ આવે છે. મિત્ર પણ ફોન પર કોઇ મળતા નહોતા. એકદમ ચિંતા મા એ ઘર ની બહાર જતો જ હતો ત્યા કનકનુ બાઈક આવી ઉભુ રહયું. પણ એ એકલો નહોતો…પાછળ એક છોકરી હતી. હાથમાનુ મીઠાઈનુ પેકેટ આપી કનક પગે લાગ્યો.
“મોટાભાઈ, મે લગ્ન  કરી લીધા છે.”
કોમલ સ્તબ્ધ કૈ બોલે એ પહેલા સ્વાભાવિકતાથી  કનક બોલ્યો.
“આ સીમા છે,જેને હુ પરણી ગયો છુ, ખોટા ખર્ચમાં  હું માનતો નથી. તેથી કોર્ટમાં રજીસ્ટર મેરેજ કરી લીધા છે.”
કોમલ થોડો ઝંખવાયો. “ભાઈ, બધું બરાબર પણ પહેલા જાણ તો કરીએ. તારા રહેવાની સરખી વ્યવસ્થા તો કરી દેત ને ? ”
એક બીજો આઘાત બાકી હતો.
“ના,ભાઈ, મને એ વિશે જાણ કયાં નથી. હુ સીમાના પાપા ના ખાલી ફલેટમા જ રહેવાનો છુ. આજે તો પગે લાગવા આવ્યો.”
“શુ વાત કરે છે ? ”
” મારુ જીવન કોઇ ઉપકાર નીચે નથી વિતાવવુ.”
કોમલ ડઘાઈ ગયો. તેના ખુલ્લા આકાશમાંથી નાનો એક ટુકડો જાણે કોઇએ ચોરી લીધો ! એને લાગ્યું કે શરીરનું કોઈ અંગ એનાથી છુટું પડી જાય છે ! પણ અહી વાંક પણ કોનો કાઢે ! જ્યાં વહાલાના વહાલ જ વળામણા કરવા લાગે ત્યાં ? પણ આખરે સંજોગોથી થાકીને કે સમજુતીથી શી ખબર ? પણ ફરી કોમલના વહાલે જ તેની પોતાની જાત સાથે દગો કર્યો . ભાઈના વર્તનને એણે છાવરી લીધું. એણે મન મનાવી લીધું. એ ક્યાં ખોટી વાત કરે છે ? સાસરું છે સદ્ધર અને અહી એને જગ્યાના ફાંફા પડે એમાં એ રહે કેવી રીતે ? સીમા થોડી રહી શકે અહી ? એ મારો ભાઈ છે . એને પોષવાનો મારો હક્ક ,પણ એથી કઈ મારો ગુલામ નથી થઇ જતો ! ભલે એની જીંદગી શાંતિથી જીવતો . આમ કનક એના જુદા આશિયાનામાં રહેવા ચાલી ગયો. હવેથી  ખબર નહિ કેમ પણ કોમલના જીવનમાં હપ્તે હપ્તે ઝંઝાવાતો આવ્યા જ કરતા હતા !
કનકની કાયમી હાજરી તો દુર રહી ધીરે ધીરે રોજ ઘરે આવાનું પણ ઓછું થઇ ગયું. સીમાતો કોઈ ધનિક મિત્ર મળવા આવે એમજ સાસરે આવી મળી જતી ! કેતકીનો મિત્ર રજત અમેરિકા ગયો આગળ ભણવા .કેતકી પણ  કોલેજમાં  આવી.કોમલનું જીવન યંત્રવત ચાલવા લાગ્યું .મા, બાપ વધુ ને વધુ ઘરડા થઇ રહ્યા છે એવું લાગવા માંડ્યું. નાના ભાઈની ગેરહાજરી બધાને વર્તાતી અને કોમલ એને પૂરી કરવા પ્રયત્ન પણ કરતો.કમાણી માટે નોકરી સારી હતી પણ એમાં પણ ટકી રહેવાનો સંઘર્ષ ચાલુ હતો !  જીવનનું એકધારાપણું , અણગમતા પ્રસંગોનું આવી પડવું,ચિંતા નો ભાર ગમે તેવા માણસને પણ નીરસ બનાવી દે એવી જીંદગી સક્ષમ છે ! જીવનનો ભાર ખેંચતા કોમલની સઘળી આશાઓ કુસુમમાં સીમિત થવા લાગી.
કુસુમ થોડી દુખી હતી જીવન સાથે જે બન્યું તેનાથી અને પતિ દુખી હતો એનાથી પણ પોતાનાજ લોકોને પ્રેમ આપવામાં સગવડો સાચવવામાં તેનો દિવસ પસાર થઇ જતો ! એ જવાબદારીને લીધે જ એનું એક વખત ધ્યાન ગયું કે કુસુમ કોઈ નવી મૈત્રી માં વધુ આગળ વધી રહી હતી ! એને લેવા મુકવા માટે ગલીના નાકા સુધી ગાડી આવતી હતી ! તપાસ કરતા ખબર પડી કે શહેરના નામાંકિત બીઝનેસ મેનનો દીકરો છે ! પરનાતનો છે,પ્રબલ નામ છે,અને લોકોને ખુલંખુલા  કહે છે કે કેતકીને પ્રેમ કરે છે ! મોટી ભાભી હોવાના નાતે કુસુમે તેને સમજાવાનું નક્કી કર્યું પણ કેતકીતો પ્રેમમાં ઘણી આગળ વધી ગઈ હતી. .કોમલને જાણ થઇ ત્યારે રજત તરફની બેવફાઈ અને પરનાતી પૈસાદાર છોકરાને પ્રેમ ,બંનેથી એ સખત નાખુશ હતો .એ જાહેરનામું બહાર પાડી દીધું ,કે એ કોઈ દિવસ આ લગ્ન માટે તૈયાર નહિ થાય .
પણ જીદ્દી કેતકી પોતે પોતાનો અલાયદો માળો રચવા ઘરેથી ભાગી જ ગઈ .
કોમલ , ખરેખર  દિલથી  કોમલ  હતો. ભાઈ  બહેનની  યાદ એને તડપાવતી, એ નો અંદરનો પ્રેમ બન્નેને નિર્દોષ સાબિત કરતા .ભાઈ બહેન જોડે એ ક્યાં લાંબી આશા રાખતો કે એ દુખી થાય ? ભાઈ બહેન પણ કોમલને બરાબર ઓળખતા હતા ,પ્રેમથી આવી એક વાર માફી માંગી લીધી. બસ,આપણા મહાદેવજી ખુશ ! અને સહુના જીવનમાં સહુ વ્યસ્ત થઇ ગયા ! કોમલ અને કુસુમ રહ્યા માબાપની સંભાળ માટે ! એક દિવસ અચાનક ઉદ્યમી પિતા,પુરુષોત્તમ ઉઠ્યા જ નહિ .પથારીમાં જ પ્રાણ પંખેરું ઉડી ગયું .અને વર્ષોથી માંદગી સહેતી મા આ આઘાત સહન ના કરી શકી અને એક વર્ષમાંતો એના પુરુષોત્તમ પાસે સ્વધામ ચાલી ગઈ !
હવે નાનકડું ઘર પણ કોમલને ખાવા ધાતુ હોય એવું લાગતું. ઘણીવાર ફરિયાદનો સૂર કાઢી કુસુમ કહેતી “લો જુઓ, જેને તમે બાળક જેવા ગણો છો એ ક્યાં તમારી સામું પણ જુએ છે ?  એમના માટે આટલા વર્ષો તમે બાળક વિના જીંદગી કાઢી !
કોમલ ધીરે થી કહેતો, “હા, કુસુમ હવે આપણે રહ્યા,આપણું ઘર,આપણી કમાણી અને આપણો ખર્ચ ,બસ !
એમની જીંદગી, એમની રીતે ઘડવાનો હક્ક છે એમનો! પ્રેમથી વારે વારે આવી મળી જાય છે, એ બસ છે મારા માટે ”
“એમ નહિ કોમલ, હવે આપણા માટે કઈ વિચારો ! આપણું કોણ હવે ? હવે કાચી કેરીના ઓરતા થાય એવા દિવસની હું રાહ જોઉં છું! “કુસુમ, કોમલ નો હાથ હાથમાં લઇ બોલી. કોમલ પ્રેમને વશ જીંદગી જેને સોપી દીધી એવી અર્ધાંગીનીની હડપચી પકડી કપાળે ચુંબન કર્યું .આખું વાતાવરણ રસમય આતુરતામાં ખીલી ઉઠ્યું !.
અર્ચિતા દીપક પંડ્યા
           

Advertisements

About pravina

Enjoy writing and social work. have loving family with God's grace.
This entry was posted in ફાંસીને માંચડે. Bookmark the permalink.

One Response to ફાંસીને માંચડેથી ( ૯) અર્ચિતા પંડયા (કોમલનું બાળપણ)

  1. pravina Avinash kadakia કહે છે:

    કોમલનું બાળપણ ખૂબ સરસ લખ્યું છે. આભાર

    Like

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s