અચાનક

"બેઠક" Bethak

બધું અચાનક બની ગયું… નિરંજનને છેલ્લી ઘડીએ ઓફીસથી ફોન આવી ગયો અને દસ મિનીટનું રોકાણ થઇ ગયું બાકી સુલોચના અને ચકુ તો બેગ બિસ્તરા સાથે તૈય્યાર જ ઉભા હતા… રીક્ષાનું ભાડું ચૂકવીને સુલોચના નિરંજનની રાહ જોતી ઉભી થાકી રહી … બેગ આટલી ભારે ન હોત તો કદાચ ગાડી પકડવા સુલોચના ચકુને તેડીને ચાલી પણ ગઈ હોત..
ખેર.માંડ ફોન પત્યો અને દોડાદોડ સ્ટેશન પહોંચ્યા…પણ સરખો ડબ્બો ગોતે એટલામાં ટ્રેન ચાલવા માંડી અને ઉતાવળે નિરંજને સુલોચના અને ચકુ ને જે ડબ્બો દેખાયો એમાં ચઢાવી દીધાં અને બેગ પણ ડબ્બામાં ધકેલી… ટ્રેન સાથે રઘવાટમાં દોડતાં દોડતાં નિરંજને સુલોચનાની સામેની સીટ વાળા એક મજબુત બાંધાના દેખાતા ભાઈને કહ્યું પણ ખરું કે “ આ તમારી બેન નું ધ્યાન રાખજો …” અને ટ્રેન સ્ટેશનની બહાર નીકળી ગઈ…
ધીમે ધીમે નિરંજન જાણે હોશમાં આવ્યો.. સુરતથી મુંબઈ જતાં માંડ ૪ કલાક લાગે… અને પેલા એક ભાઈને ભાળવણ પણ કરી છે… સુલોચના સારી રીતે મુંબઈ પહોંચી જશે… એમ વિચારતાં…

View original post 1,288 more words

Advertisements
This entry was posted in લઘુ કથા. Bookmark the permalink.

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s