“છબી એક- સ્મરણો અનેક-(3) પ્રિયતમને દ્વાર” ડૉ ઇંદુબહેન શાહ

                   10988296_10152835078559842_2816535904507271234_n

     “દીકરી તો ઈશ્વરની દેન”

     અઢાર વર્ષ પૂર્વેનું દૃશ્ય તાદૃશ થયું, બે મારી આંખોની કીકી સમી દીકરીઓને વળાવી, આજે તો બન્નેને એક દીકરી છે.ગયા સમરમાં મારી એન્જલ પૌત્રીનું આરંગગેત્રમ થયું, છ મહિનાથી તેની તૈયારી કરી લગ્નની જેમ. જન્મી ત્યારથી મારી એન્જલ અને મારા પતિની પ્રિન્સેશ, ખૂબ રૂપાળી, હસમુખી, દુશ્મનને પણ વ્હાલી લાગે, અમે મોલમાં, કે ગ્રોસરિ સ્ટોરમાં લઇને ગયા હોઇએ બધાને જોઇ હસતી હોય.પાંચ વર્ષની હતી ત્યારથી એને અમારી બર્થ ડે યાદ, સવારના પહોરમાં ફોન કરે નાનાભાઇ સાથે “હેપિ બર્થ ડે ટુ યુ”અમેરિકન સ્ટાઇલથી વિશ કરે, તેની પોતાની બર્થ ડેના ઇનવિટેસન કોપ્યુટર પર તૈયાર કરે. દીકરી તો ઇશ્વરની દેન.

મારી મોટી દીકરીનો જન્મ થયો ત્યારે ત્રીસ વર્ષે, ઘરમાં નાનુ બાળક આવ્યું, મારા સાસુ સસરાને ખૂબ આનંદ થયો, સગા સંબંધીઓમાં બરફી વહેંચી, અમે બન્ને ડોકટર, વ્યવસાયમાં વ્યસ્ત, મારી બન્ને પુત્રીનો ઊછેર દાદા દાદી પાસે થયો, બન્ને પુત્રીઓને બા બાપૂજી માટે ખૂબ માન અને લાગણી,.બાપૂજીને સાંજે ઘેર આવતા જુવે કે બન્ને દીકરીઓ દોડે તેમના હાથમાંથી તેમનો પોર્ટ ફોલિયો, શાકની થેલી વગેરે લઇ લે દરવાજો ખોલે, બાપૂજી ફળિયામાં લીમડા ની્ચે તેમની સ્પેશીયલ આરામ ખુરશીમાં બેસે, નાની સીતા પૂછે બાપૂજી શું ભાગ લાવ્યા? બાપૂજી તુરત થેલીમાંથી ખારેકી બોર, જામફળ, સીતાફળ સેકેલા પોપટા જેની સિઝન હોય તે કાઠીને આપે, દાદા અને બન્ને લાડલી સાંજનો નાસ્તો આનંદથી માણે. અમને બન્નેને વહેલું મોડું થાય, સાંજે સાત વાગે બન્ને દીકરીઓ બા બાપૂજી સાથે થાળીમાં જે પિરસાઇ તે બધુ જમી લે, થાળી ચોખ્ખી કરવાની, બા હંમેશા થાળી ધોઇને પાણી પીતા, બા સમજાવે થાળી ધોઇને પીવાથી બહુ પુન્ય મળે. આમ બન્ને દીકરીઓ સારા સંસ્કાર અને વડીલોના પ્રેમ સાથે મોટી થઇ ખબર ન પડી.

અમેરિકામાં બન્નેનું હાઇ સ્કુલ કોલેજનું ભણતર પુરું થયું, મોટી પરી ડૉ. અને નાની સીતા લોયર થઇ. બન્નેને માટે મુરતિયા શોધવાનું શરું કર્યું, અમેરિકન કલચરથી બન્ને અલિપ્ત, આઠ વર્ષના કોલેજ કાળ દરમ્યાન બોય ફ્રેન્ડ નહીં, કેલિફોર્નિયામાં એક ઇન્ડીયન બેન મેરેજ બ્યુરો ચલાવતા હતા, તેનો સંપર્ક કર્યો, ઘણા ડૉ. એન્જીનીયર. પી એ્ચ.ડી વગેરે છોકરાઓના ફોટા અને બાયો ડેટા મળ્યા, તેમાંથી બે પર પસંદગીની મહોર મારી ઇન્ટરનેટ પર ચેટીંગ, અને ફોન પર એકબીજાને વધુ ઓળખતા થયા, બન્નેના માતાપિતાને અમે બન્ને મળ્યા. ઘર અને વર બન્ને અનુકળ લાગતા લગ્ન નક્કી કર્યા. આમ તો જન્મ સાથે લગ્ન પણ વિધાતાના લેખમાં લખાયેલ જ હોય છે.(marrages are done in heaven) આપણે તો નિમિત માત્ર.

હાથમાં શ્રીફળ સાથે દીકરીને માતા પિતા જોવે ત્યારથી મનમાં કેટકેટલા વિચારો, મારી દીકરીને ત્યાં ગમશે!! તેને અહીંના જેટલી છૂટ સાસરીમાં મળશે!! સાસુ સસરા સાથે ફાવશે!!વગેરે.

આજે મારી બન્ને દીકરીઓ તેમના વ્યવસાયમાં પ્રગતિ કરી રહી છે, બન્ને જમાઇનો પૂરતો સહકાર છે, બન્નેના સાસુ સસરાએ પણ બન્નેના બાળકોના ઊછેરમાં બનતો ફાળો આપ્યો છે. મારી નાની દીકરી મારાથી ૧૫૦૦ માઇલ દૂર ફિલાડેલફિયામાં છે. દિવસમાં એક વખત સમય કાઢી મારી સાથે ફોન પર વાત કરે છે,તેના સસરાને પાંચ વર્ષ પહેલા સ્ટ્રોક આવ્યો ત્યારે મારી દીકરીએ હેન્ડીકેપ બાથરૂમ, સ્લોપ વગેરે તેના ઘરમાં કરાવ્યા તેમને બે વર્ષ સાથે રાખ્યા, ફિસિકલ થેરપિ, ઓક્યુપેસનલ થેરપિ વગેરે કરાવડાવ્યું, અત્યારે તેઓશ્રી વ્હીલચેરમાં હરી ફરી શકે છે, પોતાની જાતે જમી શકે છે. આજે તેના સાસરિયા સીતાના વખાણ કરતા થાકતા નથી, તેના સાસુ તો ૧૨ વર્ષથી સ્વર્ગવાસ થયા છે, તેના કાકીજી, મામીજી, માસીજી બધા હું જ્યારે ફિલાડૅલફિયા જાઉ, મળું ત્યારે અચુક મારી સીતાના વખાણ કરે જ,

મારી મોટી દીકરી ડો.હ્યુસ્ટનમાં છે, તેના સાસુ સસરા અને અમે બન્ને પણ હ્યુસ્ટનમાં એટલે તેના બાળકો તો ખૂબ નસીબદાર ચાર ગ્રાન્ડ પેરન્ટસનો લાભ મળે છે. અને તેના સાસુ સસરાને પણ ડો.વહુની સેવાનો લાભ મળે છે.

મારી બન્ને દીકરીઓને વળાવી ત્યારે મેં મારા પતિને પહેલી વખત રડતા જોયા,

મારી કલમે કાવ્ય લખ્યું કદાચ એ મારું પહેલું કાવ્ય. અઢાર વર્ષ થયા.

dikari viday

 

કાળજાનો કટકો વિદાય લે આજે

મા બાપના શ્વાસોશ્વાસ સમ દિકરી

છોડી સુવાસ લે વિદાય લાડલી

જેના નેત્રો થયા નથી કદી ભીના

ચોધાર આંસુઓ જોયા પપ્પાના

દિકરી અશ્રુઓ લુછે પિતાના

આપે આશ્વાસન માતાપિતાને

હું નથી જોજન દુર સાસરે

હું છું ફક્ત ફોન કોલ અવે

મા તું ધ્યાન રાખજે પપ્પાનું

કદી ન કહીશ સિગારેટ ચા છોડવાનું

ટૅનસન ના વધારતી પપ્પાનું

મા તે આપી શિખામણ મને

પાલન કરીશ સ્વસુર ગૃહે

આનંદ પામીશ તું મુજ વર્તને

માતા પિતાના બાહુમાં દિકરી આજે

ભીંજાય ગંગા જમના અશ્રૃ ધારે

ધૈર્ય વચન પરસ્પરને આપે

પિતાએ ધુમ્રપાનને આપી વિદાય

એસ ટ્રે ગઇ ટ્રેસકેનમાં ફેંકાય

માના મૌન અશ્રૃ પિતાને સમજાય

અસ્તુ

 

 

 

This entry was posted in અવર્ગીકૃત. Bookmark the permalink.

1 Response to “છબી એક- સ્મરણો અનેક-(3) પ્રિયતમને દ્વાર” ડૉ ઇંદુબહેન શાહ

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  બદલો )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  બદલો )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.