કંકોત્રી—-૭ પ્રવીણા કડકિયા

kankotri

માતા અને પિતાની કુનેહ

 સુસંસ્કૃત તથા ભણેલાં માતા  પિતા, સારું ખાનદાન , આબરૂદાર  અને પૈસાપાત્ર   કુટુંબ હોય પછી તેમાં શું જોવાનું હોય? તેમના બાળકો કમસે કમ સભ્યતા ધરાવતા હોય તેમાં શંકાને સ્થાન નથી. અંગ્રેજીમાં સુંદર કહેવત છે, કદી પુસ્તક વિશેનો અભિપ્રાય ‘તેના બહારના મુખ પૃષ્ઠ પરથી ન  આપી શકાય’. પુસ્તક વિષે અભિપ્રાય આપતાં પહેલાં તેને વાંચવું આવશ્યક છે!

અતુલ અને વિભા સ્વભાવે સુંદર, પ્રેમાળ, સંસ્કારી અને પ્રતિભા સંપન્ન હવે  તેમના બાળકો સાવ સામાન્ય કક્ષાના હશે તેની કલ્પના કરવી પણ યોગ્ય ન લાગે! નીલ અને સુઝી સારું એજ્યુકેશનપામેલાં, પ્રોફેશનલ જૉબ કરતાં અને  ગધાપચીસી વટાવી ચૂકેલા હતાં. તેમના વર્તનમાં જો અસભ્યતા અને તોછડાઈ હોય તો તેમાં વાંક અમેરિકન કલ્ચર અને આડંબરનો!

અવની અને વંદન ભારતામાં જનમ્યા, ઉછર્યા અને ભણીને ડીગ્રી પ્રાપ્ત કરેલાં હતાં. તેમનીઈજ્જત કરવી તો ઠીક પણ ખુલ્લે આમ તેમનું અપમાન કરવું. તેઓ લાયકાત ધરાવતાં નથી એમ બતાવી પોતાને તેમના કરતાં ઉંચા બતાવવા એ શું સૂચવે છે? એ વર્ણવે છે તેમની પોતાની નબળાઈ. જો  કે એ વાત એટલી જ સાચી છે કે ભારતમાં જન્મી ને ઉછરેલાં તેમજ ભણેલા બાળકો બધા સંસ્કારી હોય? અવળચંડા અને ઉધ્ધત ત્યાંના પણ હોય છે. ત્યાંના માતા પિતા કઈ રીતે પૈસા કમાય છે એ વાત અજાણી નથી. પૈસો એ કોઈ પણ વ્યક્તિ સારી કે ખરાબ તે માપવાનું માપ દંડ નથી.

જ્યારે, માણસ એક આંગળી બીજાં તરફ બતાવે ત્યારે બાકીની ત્રણ આંગળીઓ   ખુદની તરફ હોય છે એ વિસારે પાડે છે. વંદન અને અવની આ તિરસ્કાર યુક્ત વર્તનથી તંગ આવી ગયાં હતાં.’દેશી  બલૂન’ ખૂબ ઘટિયા વિશેષણ હતું.  આ શબ્દમાં તે બંને વ્યક્તિનું અપમાન ઓછું પણ સમગ્ર ભારતિયતાની માનહાની જણાતી.

વિભા અને અતુલ ખૂબ ગંભીર પણે આ વિષય પર વિચાર વિનિમય કરી રહ્યા હતાં. સહુ પ્રથમ તેમણેનક્કી કર્યું કે નીલ અને સુઝીની સાથે ખુલાસા પૂર્વક વાત કરીએ. વંદન ગયો હતો હૉસ્પિટલમાં અને અવનીને નવા જોબ ઉપર ટ્રેઈનિંગમાં જવાનું હતું.  આજનો મોકો જોઈને અતુલે નીલ અને સુઝીને ડાઈનિંગ ટેબલ પર બ્રેકફાસ્ટ માટે બોલાવ્યા. વિભા સહુનો ભાવતો ગરમ બ્રેકફાસ્ટ બનાવી વાતમાં જોડાઈ.

‘તમારા બંને નું વર્તન જરા પણ સિવિલાઈઝ્ડ નથી’.

સીધો  મુદ્દા પર અતુલ આવ્યો. તેને ‘બીટ અરાઉન્ડ ધ બુશ’ પસંદ ન હતું.

“તમે શેની વાત કરો છો પપ્પા?” અજાણી બનતાં સુઝી બોલી.

‘ડુ નોટ એક્ટ સ્ટુપિડ, સુઝી યુ નૉ વૉટ આઈ એમ ટોકિંગ અબાઉટ.’

વિભાને થયું અતુલ ગરમ થાય તે પહેલાં વાતનો  દોર મારા હાથમાં લેવો હિતાવહ છે. ‘સુઝી તું અને નીલ જે રીતે વંદન અને અવની સાથે પેશ આવો છો એ શોભતું નથી.તમે લોકોએ મને અને પપ્પાને ઘરમાં કેવી રીતે રહીએ છીએ તે જન્મ ધર્યો ત્યારથી જોયા છે.’

‘મૉમ, તારી અને પપ્પાની વાત જુદી છે.’ નીલને આ સરખામણી ન ગમી.

કેવી રીતે ‘પપ્પા અને  હું’ પતિ પત્ની છીએ, જેમ તું અને અવની તેમજ સુઝી અને વંદન’!

સુઝી લગભગ ચીસ પાડી ઉઠી, ‘મૉમ સ્ટોપ ઈટ. નૉ વે ધ સિટ્યુએશન ઈઝ ધ સેમ’.

શૉ મી ધ ડિફરન્સ?’  અતુલ હવે ઠંડો પડ્યો હતો. તેને ખબર હતી અમેરિકાના જુવાનિયા બળેથી

નહી કળેથી માને.

બેટા તારી મમ્મી અમેરિકા આવી ત્યારે હું કમાતો હતો. શિકાગોની ઠંડીમાં તે ઘરની બહાર જવા તૈયાર ન હતી. કેટલી ધીરજથી અને પ્રેમથી મેં તેને અંહીની સ્ટાઈલ માટે તૈયાર કરી. હું પણ ‘દેશી બલૂન’ જ હતો. મમ્મી કરતાં ચાર વર્ષ પહેલાં ભણવા આવ્યો હતો. ત્યાંથી ‘દેશી બલૂન’ને  પરણી અમેરિકા લાવ્યો. તે ભણી અને પાંચ વર્ષ નોકરી કરી ત્યાં નીલ અને પછી સુઝી આવ્યા એટલે તેમને ઉછેરવામાં વ્યસ્ત થઈ ગઈ’.

અતુલ ખૂબ સ્માર્ટ હતો, તેમની ભાષામાં વાત કરી લેસન આપવા માગતો હતો. વિભાને અતુલની વાત રજૂ કરવાની અદા ખૂબ ગમી. અતુલ હમેશા ટુંકાણમાં અને ટુ ધ પોંઈંટ વાત કરવામાં કુશળ હતો. જૉબ ઉપર તેના હાથ નીચે ૨૫ જણાનો સ્ટાફ હતો. મોટાભાગે અમેરિકન અને કોઈક દેશી યા મેક્સિકન હતાં.

ચાલો હવે તમારી વાત કરીએ  ભારતથી લગ્ન કરીને અવની અને વંદન  તમારી સાથે અમેરિકા આવ્યા. તમને બંનેને ખબર હતી તેઓ સંપૂર્ણ પણે ભારતિય છે. એક વાત કહી દંઉ. ‘તમે બંને જનમ્યા શિકાગોમાં છો પણ કદી ન ભૂલશો તમારા માતા અને પિતા ભારતિય છે’. અમેરિકન સોસાયટીમાં તમે “ઈંડિયન’ જ ગણાશો.  અને એ ગર્વની વાત છે.’

સુઝી અને નીલ, અતુલને ખૂબ માન આપતાં. પપ્પાની સામે બોલવાની તેમને આદત ન હતી. હજું મમ્મીને કોઈ વખત ગમે તેમ બોલે પણ પપ્પાને નહી. તેથી તેમની વાત ઠંડે કલેજે સાંભળી રહ્યા.

‘પપ્પા, અવનીને આર્કિટેક્ટનું લાઈસંન્સ  મળી ગયું  છે .  મારા પર જોહુકમી ન કરે તેટલે તેને કાબૂમાં રાખવી જરૂરી છે. પાર્ટીમાં ખૂબ બેફામ વર્તે છે.’ નીલ પોતાની મુંઝવણ ઠાલવી રહ્યો હતો.

‘કેમ તારા કરતાં વધારે નથી કમાવાની અવની! પાર્ટીની વાત કરે છે , કદી તારું વર્તન નિહાળ્યું છે?તું કયા મોઢે તેને કહી શકે. કેટલા પેગ ચડાવે છે? કેવી ભાષા બોલે છે. કેટલી છૂટ અમેરિકન છોકરીઓસાથે લે છે? આ બધાનો સ્ટ્ડી કર પછી મને સમજાવવા આવજે’.

“સુઝી, તું વંદનને ગમે તે કહે કેવી રીતે  ચાલે? તને ખબર હતી અંહી તેને પરીક્ષાઓ પસાર કરીને રેસિડન્સી માટે અપ્લાય કરવું પડશે. પછી ફેલોશીપ કરવાની. ત્યાર પછી ટંકશાળ પાડશે ત્યારે તુંજલસા કરીશ!  તેં પ્રિ નપ્સ સાઈન કર્યું અમે કાંઈ ન બોલ્યા પણ તેને જે પૈસા આપે છે , તેના પરઉપકાર નથી કરતી, ઈનવેસ્ટ કરે છે.’

વિભાને થયું બસ આજ માટે  આટલો ડૉઝ પૂરતો છે.’અતુલ, પ્લિઝ ઈનફ ધે બોથ આર એડલ્ટસ  એન્ડ રિસિવ્ડ ધ મેસેજ’. ચાલો હેવ સ્માઈલ એન્ડ એન્જોય બ્રેકફાસ્ટ.’

બધાએ શાંતિથી આનંદ સાથે પતાવ્યો અને પોત પોતાના કામે વળગ્યા.સવારે જરા સ્ટ્રોંગ ડૉઝ પપ્પા તરફથી મળ્યો હતો એટલે સાંજના જ્યારે અવની આવી ત્યારે નીલે તેને આખા દિવસના સમાચાર શાંતિથી પૂછ્યા. અવનીને નવાઈ ખૂબ લાગી પણ એક અક્ષર બોલી નહી.

જોબ ટ્રેઈનિંગમાં અવનીનો  દિવસ ક્યાં પસાર થઈ ગયો તે ખબર ન પડી. લંચ પણ હેવી ખાધું હતું. ‘નીલ, હું જરા કલાક આરામ કરું?’ અવનિએ   પરમિશન  માગી એ નીલને ગમ્યું.

“શ્યોર, હું થૉડીવાર ફુટબૉલ જોઈશ. પછી ઈવનિંગનો પ્લાન કરીશું.”

વંદન કૉલ ઉપર હતો તેના આવવાના કોઈ ઠેકાણાં ન હતાં. સુઝીએ વંદનને સર પ્રાઈઝ આપવાનું નક્કી કર્યું. ટાકોબેલમાંથી તેના માટે ડીનર લઈને તેની હૉસ્પિટલ પર ગઈ. વંદન તો સુઝીને જોઈનેનવાઈ પામ્યો.

‘વૉટ અ ગુડ સરપ્રાઈઝ’  .

‘આઈ  રિઅલી વૉન્ટેડ ટુ સરપ્રાઈઝ યુ’. હાઉ ડીડ યુ લાઈક ઈટ’.

વંદન ઉમળકાભેર બોલ્યો, ‘આઈ લવ ઈટ’.

સવારના લેક્ચરની અસર અત્યારે જણાઈ પણ એ કેટલી ટકશે તેનો કોઈ ભરોસો ન હતો!  અતુલ અને વિભા જોઈ રહ્યા હતા. એક પણ અક્ષર બોલવો નહી તેવું મનોમન નક્કી કર્યું હતું. બંનેને થયું જો ગાડી પાટા પર ચાલતી હોય તો દખલ કરવી નહી. આખરે તેમનો સંસાર છે. ‘ગોર પરણાવી આપે બાકી સંસાર તો પતિ અને પત્નીએ સાથે મળીને ચલાવવાનો હોય’.

વંદન અને અવની બધી પરિસ્થિતિ પોતાના માતા પિતાને ભારત જણાવતાં. અવનીની માને ઓરમન માએ ઉછેરી  હતી તેથી થોડી ભોળી હતી. એ તો અવનીના પિતા બે પાદડે થયા તેથીપૈસા ખરચી જાણે એ તો વળી અવની હોંશિયાર એટલે ભણી. બાકી તેના પિતા કઈ રીતે પૈસા કમાયા હતા એ બધી વાતો અતુલ અને વિભાને અમેરિકા આવ્યા પછી ખબર પડી.

અવનીને એના પિતા બરાબરની ચાવી ચડાવતાં. તેની ઉધ્ધ્તાઈ નીલથી છાની ન રહી.  તેથી તો એને કાબૂમાં રાખવાનો પ્રયત્ન કરી રહ્યો હતો. ઘણી વખત બાપ બેટીના ટેલિફોન પરનો વાર્તાલાપ તેને કાને અથડાતો. તેને બહુ માથુ મારવાની ટેવ નહી તેથી ખાસ પ્રશ્નો પૂછતો નહી. અવની ઈન્ટરવ્યુ આપ્યા પછી નીલની વાત જરા પણ સાંખતી નહી. તેને ખબર હતી ૧૦૦ ટકા આ નોકરી મળશે. બાપબેટી શું ઘડા લાડવા વાળતાં તે તેમને ખબર?

વિભા અને અતુલ ખૂબ સીધા હતાં. તેમને દુનિયાની આંટીઘુંટીની ખાસ સમજ પડતી નહી. સમય જોઈને બાળકોને સમજાવવાની કોશિશ કરી હતી.

વંદનને ખાસ કોઈ ભારતથી કહેનાર હતું નહી. પિતા રિટાયર્ડ હતાં અને માતા સરળ. બંને જણાનેહતું કે દીકરાની વહુ અમેરિકન આવી છે તો ભણ્યા પછી દીકરો તેમના ઘડપણની લાકડી બનશે. અમેરિકામાં ડૉક્ટરો સારું કમાય છે એટલી જાણ તો બરાબર હતી. વંદને સુઝીના બધા નાચ નખરાં સહન કર્યા. તેને જાણ હતી  એમ.ડી.ની અમેરિકાની ડીગ્રી હાથ લાગવી જરૂરી છે.

સુઝીની બૉસીગીરી અને પ્રિ.નપ્સ વગર કોઈ હિચકિચાટે સહી કરી આપ્યા. અગમ બુધ્ધિ વાણિયાની વાપરી હતી. મહેનત કરવામાં તે પાછો પડે તેમ ન હતો. ભારતમાં ડૉક્ટર થવું અને તે પણ ડૉનેશન આપ્યા વગર એ નાની સુની વાત ન હતી. સંજોગોને સમજવા અને પવન પ્રમાણે પગલાં ભરવામાંતે કુશળ પુરવાર થયો.

સુઝી અને નીલ અમેરિકન વાતાવરણમાં ઉછરેલાં_ થોડાં તોરી હતાં પણ ક્રુકેડ નહી. તેમની ગણતરીખોટી પડશે એવો તેમને અંદાજ પણ ક્યાંથી હોય ?

હમણાંતો ગાડી પાટા પર  ચાલે છે એવું સહુને લાગી રહ્યું હતું. સુઝી અને નીલ ,પપ્પા મમ્મીની વાતસાંભળી થોડાં નરમ પડ્યા હતાં. નસિબ સારાં કે વંદનને રેસિડન્સી સેમ શહેરમાં મળી ગઈ. ત્રણઈંટર્વ્યુ પછી અવનીને પણ સારી રેપ્યુટેબલ ફર્મમાં નોકરી મળી. તેનો ભારતનો અનુભવ ખૂબ કામ  આવ્યો.

આજે લગભગ  મહિના પછી અવનીની   વર્ષગાંઠ પર અતુલ અને વિભાએ નવી કાર ગિફ્ટમાંઆપી. વંદન તો રેસિડન્સી ચાલુ કર્યા પછી મોટરબાઈક લઈ આવ્યો હતો. હોસ્પિટલમાં પાર્કિંગ કરવામાં ખૂબ સરળ રહેતું.

અતુલ અને વિભાએ ટૉસ્ટ કરી ખૂબ સાલસતાથી પ્રસ્તાવ મૂક્યો. બે મહિનાની મુદતમાં તમે ચારેય જણા ઘરમાંથી માનભેર વિદાય લઈ તમારો સંસાર શરૂ કરો. ‘તમે ચારેય જણા હવે લાઈન ઉપર લાગી ગયા છો! જ્યારે જરૂર પડશે ત્યારે અમારી પાસે આવી શકો છો. તમારી આવકમાં આરામથી ઘર ચાલી શકશે,’

સુઝી અને નીલને આનંદ થયો. આમ પણ તેઓ તો ક્યારના થનગની રહ્યા હતાં. તેમને પ્રાઈવસી અને ઈન્ડીપેન્ડન્ટ લાઈફ સ્ટાઈલ પસંદ હતી. આ તો અવની અને વંદન નવા હતાં તેથી તેમને ખાતર સાથે આટલો વખત રહ્યા.

વિભા અને અતુલ હવે તેમના બાળકો સેટલ થાય અને પોતાનો ઘરસંસાર તેમની મરજી મુજબ ચલાવે તેનો આનંદ માણવો હતો.

‘ન જાણ્યું જાનકી નાથે સવારે શું થવાનું છે.’ માતા અને પિતા  પોતાની સમજ પ્રમાણે અને અનુભવની એરણ  પર ટીપાયા પછી બાળકોને સલાહ સૂચના આપે. બાકી અણસમજુ અને સ્વાર્થી માણસ પાસે સાચો  રાહ સાંપડે તે હવામાં બાચકા ભરવા બરાબર છે.

સમય તો કોઈનો મલાજો પાળતો નથી. પોતાનું કાર્ય અવિરત પણે કરે છે.

Advertisements

About pravina

Enjoy writing and social work. have loving family with God's grace.
This entry was posted in કંકોત્રી. Bookmark the permalink.

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s