તારામતી પાઠક (૧૦) પ્રવિણાબેન કડકિયા અને પ્રભુલાલભાઇ ટાટારીઆ

અનુ બેટા આવતા વેત જ વાતોમાં પડી ગઇ તું નાસ્તો કરી આવી છો?”

“હા આઇ હું ટોસ્ટ સેન્ડવીચ સાથે સુપ પીને આવી છું”

“સારૂં ચાલ મારા માટે એક કપ સારી ચ્હા બનાવ પછી આપણે જમવાનું બનાવિએ”

         ત્યાં બાજુની ટેબલ પર મુકેલ ફોન રણક્યો

“હલ્લો…કોણ…?”

“…………..”

“ફ્લાઇટની વિગત આપ દીકરા એટલે અનિલને કહું તને લેવા આવે”

કહી તારમતીએ ટેબલના ખાનામાંથી પેન અને પેડ ઉપાડીને અનામિકાને આપ્યા

“………….”

“કલકત્તા ટુ બોમ્બે જેટ એરવેઝ સવારે ૦૬.૨૫ ઉપડશે અને મુંબઇ આવશે ૦૯.૦૫ વાગે”

“…………”

“બોમ્બે ટુ ભુજ કિંગ ફીશર બપોરે ૧૩.૩૦ ઉપડશે અને ભુજ આવશે ૧૫.૨૫ વાગે”

“………….”

“તો અનિલ કાલે એરપોર્ટ પર આવશે ઘરમાં બધાને જયશ્રી કૃષ્ણ કહેજે હું રાહ જોઇશ”

કહી ફોન મુક્યો તો અનામિકાએ કહ્યું

“આઇ!! ઇન્દુભાઇ આવે છે તો જરા મારી બા ને ફોન કરોને કે તેઓ અહીં છે ત્યાં સુધી હું કોલેજમાંથી સીધી અહીં જ આવીશ અને છે ત્યાં સુધી અહીં જ રહીશ તેવી રજા આપે”

“ફીકર નહીં કર એ થઇ રહેશે ચાલ ચ્હા બનાવ પછી તને લાયબ્રેરીમાં પણ જવું હશે ને?”

“ના આઇ આજે નથી જવું” ચ્હા બનાવતા અનામિકાએ કહ્યું

“તો બોલ બપોરે શું બનાવશું?” તારામતીએ કપ રકાબી ગોઠવતા પુછ્યું

“હું જરા ફ્રીઝમાં નજર કરી લઉ પછી નક્કી કરીએ”કહી ચ્હા ગાળીને તારામતીને આપી

“આઇ! દુધી છે તો હલવો બનાવશું?”

“અરે!! પણ દુધી એટલીતો નથી કે બધાને પુરે(પુરુ થાય) એટલો હલવો થાય”

“તો આઇ!! સાથે ગાજરનો હલવો પણ બનાવીએ પછી એક પડ ગાજરનો હલવો અને એક પડ દુધીનો હલવો ઢાળીશું”અનામિકાએ સજેશન કર્યું

“હા! એ બરોબર રહેશે”તારામતીએ સંમતિ આપી

“નહીંતર વચ્ચે સુગર મેળવેલ પનીરનું પડ ઉમેરીશું”

“વાહ!!તિરંગી હલવો બસ હવે તું એની વેતરણ કર હું બાકીનું આયોજન કરું”

          અનામિકાએ કહ્યું હતું તેવો તિરંગી હલવો બનાવીને થાળીમાં ઢાળીને ડીપ ફ્રીઝમાં મુક્યો.તારામતીએ ભરેલા બટેટાનું શાક દાળ ભાત બનાવી લીધી તો અનામિકા લોટ મસળવા લાગી એટલે તારામતીએ કહ્યું

“અલી!! હલવો ક્યાં મુકી આવી? ફ્રીઝમાં તો નથી”

“આઇ! ડીપ ફ્રીઝરમાં મુક્યું છે જરા સખત થાય તોચોસલા બરોબર પડે”

“હં……”

-@-

        રાત્રે જયારે તારામતી અને આત્મારામ પોતાના બેડરૂમમાં આવ્યા ત્યારે તારામતીએ આત્મારામને કહ્યું

“અહો!કાલે ઇન્દુ કલકત્તાથી આવે છે અને તમને તો ખબર છે કે, તે જ્યોતિષ શાસ્ત્ર,હસ્તરેખા શાસ્ત્ર અને અંક શાસ્ત્ર વગેરેનો જ્ઞાની છે આપણી સુનબાઇને આ બધી વાતોમાં રસ છે તો તેણી તેના સાથે ઘણી વાતો કરવા માગે છે પણ એ ત્યારે જ શક્ય બને કે તેણી અહીં રહે……”

“તું કહેવા શું માંગે છે…??”તારામતીની વાત કાપતા આત્મારામે પુછ્યું

“એ જ કે, તમે કાલે આપણા વેવાઇ ઉમાશંકરજીને ફોન કરી જરા જણાવજોકે, આપણા વેવાણ ગોમતીબેનને સમજાવે અને આપણી સુનબાઇને  ઇન્દુ અહીં છે ત્યાં સુધી રહેવાની રજા આપે” તારામતીએ વાત સાંધીને કહ્યું

                 બીજા દિવસે આત્મારામે ઉમાશંકરજીને બધી વાત કરી અને ઉમાશંકરજી અને ગોમતીબેન માની ગયા તો અનામિકા ખુશખુશાલ થઇ ગઇ અને પોતાની બેગ પેક કરી તૈયાર રાખી તેણી આત્મારામ પાસે મરાઠી કલાસ માટે રવાની થઇ.

“અનુ બેટા મેં તારા પપ્પાને વાત કરી છે સાંજે અનિલ ઇન્દુને લેવા જશે ત્યારે તને સાથે લઇ જશે એટલે તું ઇન્દુ સાથે તારાનિવાસમાં આવી જજે”

“થેંકયુ અપ્પા”

“ચાલો પાઠ શરૂ કરો…”

-@-

         સાંજે સાડા ચાર વાગે અનિલ શિવમ્‌પાર્કમાં આવ્યો ગાડીનો હોર્ન સાંભળીને ઉમાશંકરજી બહાર આવ્યા.અનિલ ગાડી લોક કરી વરંડામાં આવ્યો

“આવો અનિલકુમાર…”

“પપ્પા અનુ ક્યાં છે?” અહીં ત્યાં નજર કરતા પુછ્યું      

“બેટા એ ડ્રામાની રિહર્સલમાંથી પાછી નથી આવી”

“તો હું તેણીને ત્યાંથી જ પિક-અપ કરી લઇશ સારું રજા આપો જયશ્રી કૃષણ”

“અરે! ચ્હા તો પીતા જાવ”ગોમતીબેને ચ્હાનો કપ લંબાવતા કહ્યું

“તમે ય શું મમ્મી આ મારું જ ઘર છે પછી આ બધું……”ચ્હાનો કપ લેતા અનિલે કહ્યું

“બેટા આમે મહેમાનને એમ જ જવા ન દેવાય તેમાં તમે તો જમાઇને તો એમ જ થોડા જવા દેવાય તમે ચ્હા પીઓ હું અનુની બેગ લઇ આવું…”

           બેગ ડીકીમાં મુકીને અનિલ રેડ રોઝ સર્કલના હોલમાં ચાલતી ઝાંસીકી રાની નાટકની રિહર્સલમાંથી અનામિકાને લેવા આવ્યો ત્યારે અનામિકા ગર્જના કરતી હતી

“હું મારા પ્રાણની આહુતિ આપીશ પણ મારી ઝાંસી કદાપી નહીં આપુ………”તાળીઓ વાગી અને ડાયરેક્ટર પંકજ ત્રિવેદીનો અવાઝ સંભળાયો“બ્રાવો અનામિકા બ્રાવો કીપ ઇટ અપ”

“થેન્ક યુ સર”અનામિકાના બદલે અનિલે કહ્યું તો પંકજ ત્રિવેદી હસ્યા

“ચાલ અનુ એરપોર્ટ પર જવામાં મોડું થાય છે”અનિલે કહ્યું તો અનામિકાએ પંકજ ત્રિવેદી સામે જોયું એટલે સંમતિ આપતા બોલ્યા

“હા…હા તારે જવું જોઇએ”

           તેઓ એરપોર્ટ પર પહોંચ્યા ત્યારે તેમણે ફ્લાઇટ લેન્ડ થતાં જોઇ.ગાડી પાર્કિંગમાં મુકી તેઓ ઇન્દુની રાહ જોવા લાગ્યા લગભગ અર્ધા કલાક બાદ ઇન્દુ બહાર આવ્યો.

“હાય! અનિલ…..અને આ અનામિકા હોવી જોઇએ બરાબર?”

“કેમ! કોઇ બીજી પણ અનિલ સાથે હોઇ શકે?”અનામિકાએ પુછ્યું

“નહીં નહીં એવું તો હું વિચારી પણ ન શકું”ગુંચવાયેલા ઇન્દુએ કહ્યું 

“અરે!! પેસેન્જર તો આટલા બધા હતા નહીં પછી આટલી બધી વાર કેમ લાગી?”

“ઓલી!! લાલ સલવાર વાળી જોઇ…”

“કેમ તારી ફલાઇટ દરમ્યાન મન મળી ગયું”અનિલે વાત કાપતા મજાક કરી

“નહીં યાર તું પુરી વાત સાંભળ્યા વગર વતેસર ન કર”મ્હોં બગાડતા ઇન્દુએ કહ્યું

“હવે નહીં બોલું બસ”કહી અનિલે હોઠ પર ઝીપ બંધ કરવાનો અભિનય કર્યો

“તેણી સાથે મારી બેગ બદલાઇ ગઇ હતી આ સ્ટીકર તેણીની બેગ ઉપર ન જોતા મને ડાઉટ ગયો અને તેણી સાથે બેગ બદલતા વાર થઇ”

“હં તેણીના હાથમાં તારા જેવી જ બેગ હતી ખરી ચાલ ઘેર જઇએ”કહી તેના હાથમાંથી અનિલે બેગ લીધી તો હેન્ડબેગ અનામિકાએ લેવા ગઇ તો ઇન્દુએ કહ્યું

“ભાભી….અનિલ અનામિકાને ભાભી કહી શકુંને?”

‘એમાં પુછવાનું શું હોય….”અનિલે કહ્યું તો અનામિકા જરા શરમાઇ

-@-      

       “તારા નિવાસ”માં બધા આવ્યા તો બારણામાં રાહ જોતી તારામતી ખુશ થઇ ગઇ

“પ્રણામ આન્ટી…”તારામતીના ચરણ સ્પર્શ કરતા ઇન્દુએ કહ્યું

“આવી ગયો દીકરા સુખી રહે કેમ છે કલકત્તામાં બધા?”

“ બધા મજામાં છે અને આપને જયશ્રી કૃષ્ણ પાઠવ્યા છે”બેગ ઉપાડતા કહ્યું

“આવ ઘરમાં….”

       બધા ઘરમાં આવ્યા તો અનામિકા સીધી રસોડામાં ગઇ અને ફ્રીઝમાંથી ઠંડા પાણીના બે ગ્લાસ ભરી લાવી અને અનિલ અને ઇન્દુને આપ્યા પછી પાછી આવીને ચ્હા બનાવવા લાગી. તારામતીએ પ્લેટોમાં નાસ્તો મુક્યો અને બધા ડાઇનિન્ગ ટેબલ આસપાસ ગોઠવાયા તો ચ્હા નાસ્તો પિરસાયા

“કેટલા દિવસનો સેમીનાર છે દીકરા?”

“એક અઠવાડિયાનું….આવતીકાલથી”ઇન્દુએ ચ્હાનો કપ ઉપાડતા કહ્યું

“ક્યાં છે અને કેટલા વાગે?”

“સવારના ૯.૦૦ થી ૧૨.૦૦ વાગ્યા સુધી ટાઉન હોલમાં”

“ગાડી તું લઇ જઇશ કે રાધેશ્યામને કહું તારી ગાડી ચલાવવા”

“નહીં આન્ટી રેડ રોઝ સર્કલવાળાએ મારા માટે બધી સગવડ કરી છે તેમની ગાડી લેવા આવશે”

“હં….”

“તેમણે તો મારી ઉતરવા વ્યવસ્થા ગ્રીન ગાર્ડન હોટેલમાં કરવાના હતા પણ મેં ના પાડી”

“મારો ડાહ્યો દીકરો…”તારામતીએ કહ્યું તો સૌ હસ્યા

“કોઇ પોતાનું ઘર મુકીને થોડો જ હોટલમાં રહે ખરૂંને આન્ટી?”

‘ઍકઝેટલી…”ખુશ થતા તારામતીએ કહ્યું

         નાસ્તો થઇ ગયો એટલે અનિલે કહ્યું

“ઇન્દુ ચાલ અપ્પાને મળી આવીએ…” કહી બન્ને બહાર આવ્યા તો તારામતીએ કહ્યું

“અરે!! અનુને મુકીને ક્યાં જાવ છો?”

“જા દીકરા તું પણ ફરી આવ”કહી અનામિકાના પીઠમાં ધબ્બો માર્યો

           આત્મારામને મળીને અનિલે ગાડી હમીરસરની પાળ તરફ વાળી તો ઇન્દ્રકુમારે પુછ્યું “અનિલ ક્યાં જાય છે?”

“મજનુપીરના મેળે….કેમ?”

“ઇ વળી શું…….??”

“હમીરસર તળાવની પાળે”અનામિકાએ કહ્યું

“ના મારે માંડવી કાશી વિશ્વનાથના મંદિરે જવું છે”સાંભળી અનામિકા હરખાઇ અને સામે જ દેખાતી લારી પાસે ગાડી ઊભી રખાવી અને ચિપ્સના ત્રણ પેકેટ લીધા અને ગાડી માંડવીના રસ્તે વહેતી થઇ.

-@- 

 

   કાશીવિશ્વનાથના દર્શન કરી ત્રણેય અનિલ અને અનામિકાની ફેવરેઇટ જગા પર બેઠા તો અનામિકાએ ચિપ્સના પેકેટ કાઢ્યા અને સામે દેખાતા ઘૂઘવતા સાગરની લહેરો જોતા ચિપ્સના પેકેટ ખુલ્યા.અચાનક ઇન્દુએ કહ્યું

“ચાલ અનિલ જરા દરિયા કિનારે લટાર મારી આવીએ”

          ચિપ્સ ખાતા ખાતા બધા ધીમા પગલે ચાલવા લાગ્યા અચાનક ઇન્દુની નજર દૂરથી દેખાતા લાઇટ હાઉસ પર પડી “વાવ!!! ખરેખર યુનિક છે ગઢના કોઠા પર લાઇટહાઉસ જેથી સારી ઉંચાઇ મળે અને દૂર સુધી દેખાય પણ”

“આ લાઇટહાઉસનું કચ્છી નામ છે હુડિયોકોઠો”

“હં….” કહી ઇન્દુ એક ઊંચા ધૂળના ટેકરા તરફ વળ્યો અને સૌ ત્યાં ગોઠવાયા

“સાત વાગ્યા આપણે ચાલવું જોઇએ ઘેર પહોંચતા લગભગ સાડા આઠ થશે”અનિલે કહ્યું

“હં….”ઇન્દુ દરિયા તરફ જોતા મનમાં કશી ગણત્રી કરતા જોઇ અનિલે પુછ્યું

“કેવા દાખલા ગણી રહ્યો છે?”

“આજે આઠ વાગે ભરતી હશે”ઇન્દુએ કહ્યું

“તમે શાના આધારે કહો છો?અનામિકાએ પુછ્યું

“તને ઘડિયા આવડે છે?”

“એ શું…..”અનિલે પુછ્યું

“તમે બન્ને તો વન થી હંડ્રેડ જ શીખ્યા હશો”ઇન્દુએ હસ્તા કહ્યું

“હા તો…?”

“ઘડિયા મતલબ રામના ઘડિયા…”

“એ કેવા….”

“૧૧X ૧૧=૧૨૧,૧૧X૧૨=૧૩૨ તેવી રીતે ૨૧ નો ૩૧નો અને ૪૧નો ઘડિયો ગણાય પછી આવે આણ પાણ…….”ઇન્દુએ કહ્યું

“એ વળી કેવા……?”

“પા(ક્વાટર)નો,અર્ધા(હાફ)નો,પોણા(થ્રી ક્વાટર)નો,સવા(વન એન્ડ ક્વાટર)નો દોઢા(વન એન્ડ હાફ)નો અઢિયા(ટુ એન્ડ હાફ)નો અને ઊંઠા(થ્રી એન્ડ હાફ)ઘડિયા….”

“આ ઇન્ગલિસ મિડિયમ આવ્યું તે પહેલાં બાળકને આંકોડીમાં દાખલ કરતા અને આખો વરસ એકડે એકથી ઊંઠા સુધી શિખવાડતા ને કંઠસ્થ કરાવતા”

“હં….પણ મારો પ્રશ્ન તો અધુરો જ રહ્યો….”અનામિકાએ યાદ અપાવ્યું

“આજે છે તીથી દશમ પહિનાનો દશમો દિવસ એટલે દશનો પોણો ભાગ સાડા સાત મતલબ ૦૭.૩૦ હવે થ્રી ટાઇમ દશ એટલે .૩૦ એટલે બન્નેનો સરવાળો આઠ થયો ને?”ઇન્દુએ કહ્યું

“હં….”

“ચંદ્ર પૃથ્વીની આસપાસ ફરે છે તેની ભ્રમણ કક્ષા ગોળ નહીં પણ લંબગોળ છે”કહી ધુળમાં પથ્વી અને ચંદ્રની ભ્રમણ કક્ષા દોરી

“હવે ચદ્ર જ્યારે પૃથ્વીની નજીક આવે છે ત્યારે ભરતી(હાઇ ટાઇડ) હોય છે અને જ્યારે દૂર જાય છે ત્યારે ઓટ(લો ટાઇડ) હોય છે”ઇન્દુએ સમજણ પાડી 

“મતલબ પુનમના દિવસે ૧૨ વાગે હાઇટાઇડ હોય બરાબર”ધુળમાં જ આંકડા માંડીને અનામિકાએ પુછ્યું

“કરેક્ટ”ઊભા થતા ઇન્દુએ કહ્યું તો અનામિકા ખુશ થઇ ગઇ

           બધા ગાડીમાં ગોઠવાયા અને ગાડી ભુજ તરફ વહેતી થઇ ઘેર આવ્યા ત્યારે અનિલની ગણત્રી મુજબ સાડા આઠ થયા હતા

“ક્યાં ફરી આવ્યા હાથ મ્હોં ધોઇ લો ને જમવા બેસી જાવ”તારામતીએ કહ્યું

“આ ભગતને કાશીવિશ્વનાથના દર્શન કરવા હતા”અનિલે બાથરૂમ તરફ જતા કહ્યું

“અનુ બેટા ફ્રીઝમાંથી હલવો લઇ આવ”બધા જમવા બેઠા તો તારામતીએ

“આ ત્રીરંગી હલવો,,,,,?”આત્મારામે પુછ્યું

“તમારી સુનબાઇની કરામત છે”તારામતીએ કહ્યું

-@-

        જમી અને રસોડામાંથી પરવારીને અનામિકા ઇન્દુના રૂમમાં આવી ત્યારે ઇન્દુ અનિલ સાથે અંક શાસ્ત્રને ચર્ચા કરતો હતો.

“બધાની પોતાની આગવી પધ્ધતી છે,ગણા જન્મ સમયની તારીખ ઉપર શુભાંક કાઢતા હોય છે જન્મ સમયની તારીખ એકાંકી અગર ન હોય અને દ્વી અંકી હોય ધારીલે કે ૧૦ તો શુન્યમાં એક ઉમેરતા એક અંખ્યા આવે તો ૧૯ હોય તો નવમાં એક ઉમેરતા દશ અને સુન્યમાં એક ઉમેરતા એક આવે તેવી રીતે કોઇની જ્ન્મ તારીખ ૩૧ હોય તો ત્રણમાં એક ઉમેરતા ૪ આવે”

“હં…..”

“તો કોઇ આખી જન્મ તારીખની ગણત્રી કરેતા હોય કેમકે ૨૯.૧૨.૧૯૪૨ તો આ જેટલા આંકડા છે તેનો સરવાળો કરીયે તો કેટલા આવે?”ઇન્દુએ અનામિકા સામે જોઇ પુછ્યું

“૩૦ આવે મતલબ શુન્યમાં ત્રણ ઉમેરતા ૩ જ આવે બરાબર?”

“તો કોઇક નામના અક્ષરો લખી તેના નીચે આંકડા માંડી તેનો સરવાળો કરી સંખ્યા કાઢે છે અને એ સંખ્યા મુજબ ભવિષ્ય કથન કરતા હોય છે”ઇન્દુએ કહ્યું

“આ આટલે દૂર રહેલા ગ્રહો માનવીના જીવન પર અસર કરે?”

“હવે અવડા મોટા સમુદ્ર પર અસર કરતા હોય તો માનવી શું વિસાતમાં”

“માંગલિક છોકરી હોય તેને માંગલિક જ વર જોઇએ નહીંતર વરનું મૃત્યું થઇ જાય?”

“ના એવું નથી જેમ વરની કુંડલીમાં મંગળ બળવાન તેમ જો કન્યાની કુંડલીમાં શનિ બળવાન હોય તો એ મંગળને ફાઇટ આપે”

“મતલબ બેઉ બળિયા સાથે લડિયા બરાબર”અનામિકાએ હસ્તા કહ્યું

“યા….”

“ઘણા ચહેરો જોઇને ભવિષ્ય કથન કરતા હોય છે એ શું છે?”અનામિકાએ પુછ્યું

“એ સામુદ્રિક શાસ્ત્ર છે,તને આ બધા શસ્ત્રોમાં રસ હોય તો હું તને કુરિયરથી અંક શાસ્ત્ર,જ્યોતિષ શાસ્ત્ર,સામુદ્રિકશાસ્ત્ર અને વાસ્તુ શાસ્ત્રને બુક્સ મોકલાવિસ પણ યાદ રાખજે બહુ કિમતી છે એટલે જતન કરજે”ઇન્દુએ તાકીદ કરતા કહ્યું

“તું કેટલા મોરચે લડીશ અનુ?”અનિલે પુછ્યું

“મતલબ…”ઇન્દુએ પુછ્યું

“હમણાં એ કોલેજના ફાઇનલ ઇયરમાં છે,સવારના અપ્પા પાસે મરાઠી શીખવા જાય છે સાંજે ડ્રામાની રિહર્સલ કરે છે અને અહી આવે એટલે આઇને રસોડામાં કશું કરવા નથી દેતી”

“ડ્રામા….કયું ડ્રામા છે?’’

“ઝાંસીકી રાની”અનામિકાએ કહ્યું

“ક્યારે સ્ટેજ થશે?”

“વેલેન્ટાઇન-ડેના”અનિલે કહ્યું

“તો તો જોવા ન મળે”ઇન્દુએ કહ્યું

“વિડિઓ રેકોર્ડિન્ગ થશે તે તને મોકલાવીશ “અનિલે કહ્યું(ક્રમશઃ)

 

This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Connecting to %s