મારી બકુનું શું-9

 

       દવાખાનાના પગથિયા ઉતરતા નકુળ મનમા વિચારી રહ્યો હતો.શું હિંદુસ્તાન અને તેમાંય અમ્દાવાદ આવીને ચમત્કાર સર્જાયો છે કે કેમ? દુખાવો થોડો સહ્ય બનતો ગયો છે. જો કે દવા લેવામા બકુ જરા પણ ગફલત ચલાવતી નથી. સમયસર બધું જ નકુળને મળવું  જોઈએ. બકુને ખુશ દેખી નકુળ મનમાં ને મનમાં પોરસાતો. ડ્રાઈવરે ગાડી ઉભી રાખી. નકુળે બકુ માટે દરવાજો ખોલ્યો. પોતા માટે ડ્રાઈવર રાહ જોઈને ઉભો હતો. બકુને ભાવતા શાકભાજી અને ફળ લેવા જવા માટે ડ્રાઈવરને સૂચના આપી.બહાર ખાવાનું તેની તબિયતને અનૂકુળ નહોતું તેથી ઘરે બંને જણા શાંતિથી જમતા.

મારી બકુનુ શું?-8-પ્રવિણા કડકીયા

 

        ગાડીમાંથી  ઉતરીને  બકુનો  હાથ પકડી  નકુળે ડોક્ટર કાપડીઆના દવાખાનામા  પ્રવેશ કર્યો. અમદાવાદમા  ડોક્ટર કાપડીઆ ખૂબ પ્રસિધ્ધ     કેન્સરના  નિષ્ણાત  ગણાતા. હા, કેન્સર એટલે કેન્સલ  એમ  બધા જ  જાણતા  છતાંય  ડોક્ટર કાપડીઆના  દર્દીને  દર્દ  થૉડું  ઓછું થતુ અને જીવાદોરી  થોડી  લંબાતી  જણાતી.
              જેમ ઘણાને વનસ્પતિ માટે હાથમા જાદુ છે  એમ કહેવાતું  હોય તેમ ડોક્ટર  કાપડીઆના  હાથમા  જશ રેખા ઘણી  લાંબી હતી. તેમા બે મત ન હતા. તેમનો હસમુખો ચહેરો અને પ્રેમાળ શબ્દો, દર્દી  અડધું  દુખ  ભૂલી જતા. સામાન્ય રીતે આમ જનતા 

મારી બકુનું શું? (7)-પ્રવિણા કડકીયા

 

ગાડી દોડતી હતી કે નકુળનું ચંચલ મન. કોની ઝડપ તેજ હતી તે કહેવું મુશ્કેલ હતું. બકુ તો બસ મસ્ત હતી.તે પોતાના સ્વપનાની દુનિયામા રાચતી હતી.અમદાવાદનો આશ્રમ રોડ અને તેના પર ચાલતી નવી નકોર ગાડીમા તે નકુળની બાજુમા બેઠી હતી. ભારત પાછા ફરવાનો ફાયદો, કે ડ્રાઈવર ગાડી ચલાવે અને પોતે નકુળની બાજુમા,અડોઅડ.

નકુળ વિચારતો હતો , મારી બકુ હા , મારી બકુ કેવી આનંદમા છે. આજે રહી રહી ને તેને કરેલો અન્યાય નકુળને પજવતો હતો. ઈશ્વર આ તારી કેવી લીલા છે. જ્યારે બકુ પ્યારને તરસતી હતી ત્યારે તેને અવગણી હતી.હા,તે ભોળી હતી તેથી કદી ઝઘડી ન હતી. માત્ર બે આંસુ સારી ભૂલી જતી. અને નકુળ બીજી સ્ત્રીઓ સાથે ડીસ્કોમા કે ક્લબોમા રંગરેલિયા મનાવતો.

તેની બેદરકારીને કારણે બકુનો ખોળાનો ખુંદનાર કદી ડોકાયો ન હતો.

મારી બકુનું શું? (6)-પ્રવિણા કડકીયા

 દેશની ધરતીની સુગંધ જેણે દેશ છોડ્યો હોય છે તેને બરાબર સમજાય છે. આમાં જરાપણ અતિશયોક્તી નથી. એમાંય જ્યારે નાની ઉમરમા કુદરત રૂઠી હોય! કુદરતને દોષ ન દેવાય. આ જીંદગીની મુસાફરી ચાલુ થયા પછી ક્યારે વિરામ સ્થળ આવશે એની કોને આગળથી ખબર હોય છે? તેને જ તો આપણે “કુદરત” એવું સુંદર નામ આપ્યું છે.
  અમેરિકાના લાંબા વસવાટ પછી કદાચ અહીં ફરીથી એકડો ઘુંટવો પહેલાના નકુળને   ન ફાવ્યું હોત! આજે પરિસ્થિતિ અલગ હતી. સ્વભાવમા ધરખમ ફેરફાર થયેલો નકુળ   હરપળ શ્વાસમા ભરવા તત્પર થયો હતો. ઘરમા ચારે બાજુ કામ ચાલતું હતું. બકુ તો
  રાણીની જેમ મહાલતી હતી. અંદરથી ચિત્કાર પાડતું નકુળનું હૈયું બહાર ન ડોકાય તેનો   હરદમ ખ્યાલ રાખતો. બગીચામા ખુરશી ઢાળીને બંને જણા ચહા તથા “ચંદ્ર વિલાસ” નાં   ફાફડાને ન્યાય આપી રહ્યા હતા. ફાફડા નકુળ ખાતો હતો ત્યારે ફેલાયેલી સંતોષની રેખાઓ   બકુ નિહાળવામા મશગુલ હતી. પગલીને ક્યાં ખબર હતી કે આ તેનો ખુશીનો નહી ગમનો   બનાવ છે. નકુળે ખાસ ડોક્ટર પાસે જવાની તારિખો અઠવાડિયા પછીની લીધી.

મન બગડવાની વેળા - નટુભાઈ ઠક્કર

 

ચેતીને ચાલજો સંસારમાં.
ન્યાયનો કાંટો નટવરના હાથમાં.
ઓછું ના તોલે. એ વધતું ના તોલે.
સરખાં પલ્લાં છે કિરતારનાં.
પાપનાં પોટલાં. પુણ્યના ભારા. ઉપરવાળાનો ગજબનાક હોય છે ખેલ. કોઈ જોનારો છે કે નહીં, કોઈ નોંધે છે કે નહિ, કોઈને ખબર છે કે નહિ, કોઈને વધુ ખબર છે કે ઓછી એના લેખાંજોખાંનાં સરવાળા, બાદબાકી ઉપરવાળાનાં કાંઈક જુદાં જ હોય છે. આપણી ખોપરી યોજનાઓ ઘડે, તોડે, ભાંગે, નવી જોડે પણ ઉપરવાળાની ગેબી ચાલ ગેબી જ હોય છે. માણસ એમ માને કે હું ડાહ્યો ને જગતનો એ નિયમ કે જે ફાવ્યો એ ડાહ્યો. પણ કિરતારના કાંટાના તોલ તો શાશ્વત અને સનાતન.

એની વાત ન્યારી. એની યોજના ભારી. એની જાત નિરાલી. એના વિશ્વની અખિલાઈ તો આગળ જ આગળ, આપણે આપણાં કાટલે જગતનાં તોલમાત કરવા નીકળતા હોઈએ છીએ. પણ ઉપરવાળાના તોલમાપનાં કાટલાં તો તંતો-તંત, કટોકટ. પુણ્યના, પાપના, ભલાબૂરાના આપણા ખ્યાલ કંઈક જુદા જ હોય છે. આપણે નાનાં નાનાં પુણ્ય કરીને મોટાં મોટાં ફળની આશા રાખીએ છીએ. સાથે પાપનાં પોટલાં કેવડાં મોટાં આપણે બાંધ્યાં છે તેનું ગણિત આપણાથી ગણાતું જ નથી.

મારી બકુનુ શું?(5)-પ્રવિણા કડકીયા

નકુળ અને બકુ એકબીજાનો હાથ પકડીને અમદાવાદના વિમાનઘરે ઉતર્યા. નકુળ માની ન શક્યોકે એનો મિત્ર તેને લેવા વિમાનઘર પર આવ્યો હતો. એકલો  નહી પોતાની પત્ની તથા બીજા બે બાળગોઠિયા સહિત. વતનની ધરતીની સુગંધ  તનમનમાં છવાઈ ગઈ. જે ધૂળમા રમીને બાળપણ વિતાવ્યું  હતું તે માભોમનો  ચરણને સ્પર્શ થયો ને રોમેરોમ પુલકિત થઈ ઉઠયું. 

બકુ ઉપર રહી રહીને પ્યાર  આવતો હતો. બકુ ભલે ભોળી હતી નાદાન નહી. નકુળમાં આવેલું પરિવર્તન  તેને ખૂબ ગમ્યું. કારણ જાણવાની તેને બહુ ઉત્કંઠા ન હતી.

મારી બકુનુ શું?(૪)-વિજય શાહ

 

ડો. સ્કોટ બોલ્ટ ઓપરેશન થીયેટરમાં લઈ જતા જતા બોલ્યા આ તો સાવ નાની શસ્ત્ર ક્રીયા છે અને સફળતાનો દર ઉંચો છે. તમે સહેજ પણ ગભરાશો નહીં અને જ્યારે ઉઠશો ત્યારે શરીર હળવુ લાગશે…નકુલે મનમાં નિઃસાસો નાખતા કહ્યું ઉઠીશ તો ને?ળિલા ગૌન પહેરેલા અને મોઢા બાંધેલા હોસ્પીતલના સ્ટાફને જોઈને એનામાં થોડી ધર્પત તો આવી..તેણે ‘વ્રજ્’નાં બાળ કૃષ્ણ ને યાદ કર્યા અને શ્રી રામ શ્રી રામ કહી માથુ ઝુકાવ્યું..નર્સે આપેલ ઈન્જેક્શનની અસર થવા માંડી હતી..અને ધીમેધીમે તેણે નિંદ્રા દેવીનું શરણુ ખોળી લીધુ.

બચીબેન અને બાબુભાઇ અમેરિકામાં (4)-કિરીટકુમાર ગો ભક્ત

     વિમાને ન્યુયોર્કની ધરતી પર ઉતરાણની તૈયારી કરવા માંડી,એરહૉસ્ટેસનો મીઠો અવાજ પ્રસારિત થયો કે - હવે આપણે થોડી જ વારમાં અમેરિકાની ધરતી પર ઉતરીશુ, જ્યાંસુધી વિમાન ગેટ પર નહી પહોંચે ત્યાંસુધી કમરનો પટો છોડવો નહી અને,પોતાની જગ્યા છોડવી નહી.પણ બચીબેન,જેને અંગ્રેજી ભાષા સાથે નહાવા નિચોવવાનો સંબંધ નહી તે,પાછળથી કોઇક ગુજરાતીમાં બોલ્યું અમેરિકા આવી ગયું.એટલે બચીબેન ઉભા થઇ ગયા. પરંતુ લાંબા પ્રવાસને કારણે તેમના પગ ભરાઇ આવ્યા હતાં.ભારે શરીરની સમતોલનની જવાબદારી પગ નિભાવી શક્યા નહી,પરંતુ કોશિશ કરવા માંડી.બાબુભાઇ બે હાથ જોડી આંખો બંધ કરી,પોતાને સહીસલામત અમેરિકા લાવવા માટે ભગવાનનો મનોમન આભાર માનતા હતાં.

મારી બકુનું શું?-(3) કિરીટકુમાર ગો. ભક્ત

 કાગળ આગળ વંચાવા લાગ્યો.હવે કૌશલ આવનાર ભવિષ્ય માટે ચિંતિત બની ગયો હતો.નકુળના પત્રની સાથે સાથે એની જિંદગી ચિત્રપટની માફક એની નજર સમક્ષ દોડવા લાગી. “બકુ મને પરણીને આવી,હું એક કલ્પનાની દુનિયાનો જાદુગર અને,એ એક પરંપરાગત સમાજનું પ્યાદું.છટ્ટ !દુર્ભાગ્યે એને મારી સાથે પરણાવવામાં આવી હતી.ના,મને એની સાથે પરણાવવામાં આવ્યો.એણે તો આવતાવેંત જ આખા ઘરની જવાબદારીઓ માથે ઓઢી લીધી.નાના ભાઇ-બહેનોની એ સાચા અર્થમાં મા બની ગઇ.મારા જ ઘરમાં હું પારકો બની ગયો.એવું હું માનવા લાગ્યો.સમાજની સામે માથું ઉંચકવાની હિંમત કરી શક્યો નહી. ઢોલ,ગંવાર,શુદ્ર,પશુ નારી,સબ તાડનાકે અધિકારી…મારાથી એ પણ થઇ શહ્યું નહીં. બાયલો સાલો…હા,હકીકતમાં હું કાયર જ હતો….“આજે તારી સામે પરોક્ષરીતે સ્વીકારું છું કે મેં હકીકતની જિંદગીમાં પીછેહઠ જ કરી છે.“સાલી મારી ઇચ્છાઓ બકુંને કહીના શક્યો.કહી ના શક્યો કે મારી પત્નીની પસંદ શું છે.કે મારા હિસાબે તું ઠંડી છે.       હવે કૌશલને ખબર પડી કે નકુળ હંમેશા શું કામ બોલતો કે-“ચા,ભજિયાં અને બૈરી તો ગરમ જ સારાં“ ગરમ શોધતાં બાયલાનું સમીકરણ કૌશલથી બેઠું નહી.

યા ખુદા તેરે દિલકે દ્વાર ખોલ દે!-ભરત દેસાઇ

 મસ્જીદ નાં દ્વાર પાસે ઉભા રહી એક બંદો બુલંદ અવાજે આંખ મીંચીને કહે છે.

યા ખુદા તેરે દિલકે દ્વાર ખોલ દે!
યા ખુદા તેરે દિલકે દ્વાર ખોલ દે!
યા ખુદા તેરે દિલકે દ્વાર ખોલ દે!

ત્યાં રહેલ બીજા બંદા એ કહ્યું

દ્વાર તો ખુલે હૈ બસ તુ તેરી આંખ ખોલદે!

શીકાગોનાં કવિ મિત્ર ભરત દેસાઇ સાથે વાત ચાલી રહી હતી અને તેમનો આ રમુજી ટુચકો તે સમયે તો હાસ્ય જન્માવી ગયો પણ પછી જેમ વિચારતો ગયો તેમ લાગ્યુ કે આ ટુચકો નથી પણ બહુ ગહન વાત ટુચકા સ્વરુપે કહેવાઇ છે.

આપણે ભગવાન પાસે કે અલ્લા પાસે કે જીસસ પાસે તેની કૃપા હરદમ માંગ્યા કરતા હોઇએ છે..સ્વભાવગત રીતે પ્રભુનુ નામ પડે અને કોઇક માંગણી અજાગૃત રીતે પણ કરતા હોઇએ છે. પણ કોઇ ક્યારેય આ વાત આપણને કહેતુ નથી કે આંખ ખોલ બધુ જે તુ માંગે છે તે પ્રભુએ તને તુ માંગે તે પહેલા આપ્યું છે.પણ અતૃપ્ત મન અને માંગણ વૃતિનાં ત્રાગા તો જુઓ પેલાને તે આટલુ આપ્યુ અને મને કેમ તે નહીંની જીદમાં કાયમ તેના ન્યાયને ખોટો કહી દેવાની ઘૃષ્ટતા કરતા હોઇએ છે.

શ્રીમદ રાજચંદ્ર તેથી તો કહે છે ” કર વિચાર તો પામ!”

અને પામવા જેવુ જે છે તે “આધ્યાત્મ વિચાર” છે અને તે આંખ ખુલે તો મળેને?-વિજય શાહ્